باز کردن منو اصلی

میرزا ابوالفضل تهرانی (۱۲۷۳ تا۱۳۱۷قمری)، نویسنده و عالم قرن چهاردهم بود.[۱] او در تهران نجف و سامرا درس خواند.[۲][۳][۴][۵]

میرزا ابوالفضل تهرانی
زادروز۱۲۷۳ قمری
درگذشت۸ صفر ۱۳۱۶ قمری
آرامگاهحرم عبدالعظیم
محل زندگینور، تهران، سامرا و نجف

او نقش زیادی در فعالیت‌های آموزشی مسجد سپهسالار داشته‌است.[۶]

او در ۸ صفر ۱۳۱۶ قمری بر اثر بیماری حصبه در تهران درگذشت.[۷][۸]

او در حرم عبدالعظیم در کنار پدرش به خاک سپرده شد.[۹]

آثارویرایش

  • شفاء الصدور فی شرح زیارة عاشور.[۱۰][۱۱][۱۲]
  • اجوبة المسائل المشکلة.
  • ارجوزة فی اصول الفقه.
  • الاصابة فی من اجمعت علیه العصابة.
  • تقریرات درس فقه و اصول میرزای شیرازی.
  • تمیمة المحدّث یا تمیمة الحدیث.
  • تنقیح المقالة فی تحقیق الدلالة.
  • حاشیه اسفار.
  • حاشیه رجال نجاشی.
  • حاشیه فرائد الاصول.
  • حاشیه مکاسب.
  • الدرّ الفتیق در علم الرجال.
  • رساله عشقیه.
  • صلاح الحمامة فی احوال الوالد العلامة.
  • قلائد الدرر فی نظم اللؤلؤ المنتثر.
  • تراجم العلماء مرقاة الاتطار و مرآة الافکار.
  • منظومه در علم نحو.
  • میزان الفک.
  • منیة البصیر فی بیان کیفیة الغدیر.[۱۳]

منابعویرایش