باز کردن منو اصلی

پیشینهویرایش

فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۵ دربارهٔ این محل می‌نویسد: «هلشی دهی است از بخش مرکزی شهرستان کرمانشاهان که ۲۰۰ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانهٔ مرک و محصول عمده‌اش غله، حبوب، چغندر قند و صیفی است.

پس از آن در تاریخ ۱۸ مرداد ۱۳۶۶ روستای هلشی به عنوان مرکز دهستانی به نام دهستان سرفیروزآباد مشتمل بر ۱۲۱ روستا، مزرعه و مکان تأسیس شد.[۲]

هلشی در تاریخ ۲۴ دی ۱۳۶۸ به عنوان مرکز بخش فیروزآباد برگزیده شد.[۳]

مردمویرایش

طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ در این شهر ۴۵۷ نفر در ۱۱۴ خانواده سکونت دارند.[۴] مردم این شهر شیعه مذهب و کرد و از ایل زنگنه میباشند.[۵]

موقعیت جغرافیاییویرایش

این شهر از یک سمت به میدان فردوسی کرمانشاه، از سمت دیگر با فاصله ۴۰ کیلومتری به شهر ماهیدشت و از سمت جنوب به دهستان جلالوند و عثمانوند و از طریق راه‌های کوهستانی آن به منطقه هلیلان ایلام وصل می‌شود. بخش‌های از این منطقه ای که هلشی مرکز آن است به استان لرستان و بخش‌هایی نیز به استان ایلام متصل است. رودخانهٔ مرگ در فصل‌های پرباران در آن جاری می‌شود و رودخانه سیمره در ضلع شرقی آن جاری است.

پانویسویرایش

  1. «بانک اطلاعات تقسیمات کشوری». وبگاه رسمی وزارت کشور ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۶ مرداد ۱۳۹۲.
  2. سامانه حافظه قوانین، بازدید: ژوئیه ۲۰۱۰.
  3. دستور: پایگاه اطلاعات قوانین و مقررات کشور، بازدید: ژوئیه ۲۰۱۰.
  4. «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.
  5. هلشی

منابعویرایش