پادشاه ایتالیا

پادشاه ایتالیا (rex Italiae در لاتین و re d'Italia در ایتالیایی) عنوانی است که توسطِ بسیاری از حاکمان شبه جزیره ایتالیا و پس از سقوط امپراطوری روم بکار برده شده‌است. به‌هرحال از قرن ششم میلادی به بعد، هیچیک از پادشاهان ایتالیا بر تمام شبه جزیره تسلط نداشتند تا آنکه ویکتور امانوئل دوم در سال ۱۸۷۰ رم را فتح کرد و ایتالیا را به وحدت رساند.

تاج آهنین لومباردی، این تاج از زمان لومبارد تا قرن ۱۹ در مراسم‌های تاجگداری استفاده می‌شد.

حکومت‌هاویرایش

منابعویرایش