باز کردن منو اصلی

پیر گینت یا پیر گونت (به نروژی: Peer Gynt) اُپوس ۲۳، موسیقی صحنه ساخت آهنگ‌ساز نروژی، ادوارد گریگ به سال ۱۸۷۵ میلادی، برای نمایش‌نامهٔ پیر گینت (۱۸۶۷) نوشتهٔ هنریک ایبسن است. نخستین اجرای آن همراه با نمایش‌نامه، در ۲۴ فوریهٔ ۱۸۷۶ در کریستیانیا (اکنون اسلو) انجام گرفت.

گریگ بعدها در ۱۸۸۸ و ۱۸۹۱، هشت موومان را از این کار بیرون کشید و دو سوییت چهارموومانه پدید آورد که عبارتند از: سوییت شمارهٔ ۱، اپوس ۴۶، و سوییت شمارهٔ ۲، اپوس ۵۵. برخی از این موومان‌ها به‌کرّات در فرهنگ عامه استفاده شده‌اند.

سازهاویرایش

این کار در اصل برای یک فلوت پیکولو، دو فلوت، دو ابوا، دو کلارینت، دو فاگوت، چهار کر، دو ترومپت، سه ترومبون، یک توبا، تیمپانی، سنج، طبل بزرگ، مثلث، چنگ، و ارکستر زهی تصنیف شده‌است.

موومان‌هاویرایش

سوییت شمارهٔ ۱، اپوس ۴۶ویرایش

  1. حالت صبحگاهی (در می مینور)
  2. مرگ آس (در سی مینور)
  3. رقص آنیترا (در لا مینور)
  4. در قصر پادشاه کوهستان (در سی مینور)

سوییت شمارهٔ ۲، اپوس ۵۵ویرایش

  1. ربودن عروس. ناله و زاری اینگرید (در سل مینور)
  2. رقص عربی (در دو ماژور)
  3. بازگشت پیر گینت به خانه (در فا دیز مینور)
  4. ترانهٔ سولویگ (در لا مینور)

منابعویرایش

پیوند به بیرونویرایش