کایزن (به ژاپنی: 改善)، به معنای بهبود یا تغییر دائم برای رسیدن به نتیجه‌ای بهتر است و به فلسفه‌ای اشاره دارد که در آن تمرکز بر روی بهبود مستمر فرایند تولید، مهندسی یا مدیریت کسب و کار است. کایزن در مقوله‌های سلامت،[۱] روان‌درمانی،[۲] و مربیگری زندگی، امور دولتی، بانکداری و دیگر صنایع بکارگیری شده‌است. هنگام بکارگیری در امور اقتصادی و فضای کاری، کایزن به فعالیت‌هایی اشاره دارد که همهٔ عملکردها را به‌طور مستمر بهبود می‌بخشد و همهٔ کارمندان از جمله مدیر عامل اجرایی تا کارگران خط مونتاژ را شامل می‌شود. کایزن در فرایندهای خرید و لجستیک، که محدوده سازمانی را به زنجیره تامین می‌رساند، نیز به کار گرفته می‌شود.[۳] کایزن با بهبود فعالیت‌ها و فرایندهای استاندارد تلاش می‌کند اتلاف را از بین ببرد (تولید ناب). کایزن نخستین بار پس از جنگ جهانی دوم در چندین کسب و کار ژاپنی به کار گرفته شد و بخشی از آن از کسب و کار و مدیریت کیفیت آموزش‌دهندگان آمریکایی که از ژاپن بازدید می‌کردند تأثیر پذیرفت و از آن زمان به بعد در کل جهان گسترش یافت[۴] و هم‌اکنون در بسیاری از زمینه‌ها به غیر از اقتصاد و تولید به کار گرفته می‌شود.


تاریخچهویرایش

پس از جنگ جهانی دوم، برای کمک به بازگرداندن ژاپن، نیروهای اشغالگر آمریکایی متخصصان آمریکایی را برای کمک به بازسازی صنعت ژاپن آوردند در حالی که بخش ارتباطات کشوری (به انگلیسی: The Civil Communications Section) یک برنامه آموزش مدیریت را تدوین کرد که روش های کنترل آماری را به عنوان بخشی از مطالب کلی آموزش می داد. این دوره توسط هومر ساراسون (به انگلیسی: Homer Sarasohn) وچارلز پروتزمن (به انگلیسی: Charles Protzman) در سالهای 50-1949 تدوین و تدریس شد. ساراسون، دبلیوادواردز دمینگ را برای آموزش بیشتر در مورد روش‌های آماری توصیه کرد.

گروه بخش اقتصادی و علمی (به انگلیسی: The Economic and Scientific Section)همچنین وظیفه بهبود مهارت‌های مدیریتی ژاپن را بر عهده داشت و ادگار مک ووی (به انگلیسی: Edgar McVoy) در آوردن لاول ملن (به انگلیسی: Lowell Mellen) به ژاپن برای راه‌اندازی صحیح برنامه های آموزش در داخل صنعت (به انگلیسی: Training Within Industry) در سال 1951 نقش مهمی داشت. قبل از ورود ملن در سال 1951، گروه ESS یک فیلم آموزشی برای معرفی سه برنامه TWI "J" (دستورالعمل شغلی، روش های شغلی و روابط شغلی) داشت --- این فیلم با عنوان پیشرفت در 4 مرحله (به انگلیسی: Improvement in 4 Steps) کایزن انو یون دانکای (به انگلیسی: Kaizen eno Yon Dankai) بنابراین معرفی اصلی "کایزن" به ژاپن. امپراطور ژاپن برای پیشگامی، معرفی و اجرای کایزن در ژاپن، در سال 1960 مدال افتخار گنجینه مقدس (به انگلیسی: Order of the Sacred Treasure) را به دکتر دمینگ اعطا کرد. در نتیجه، اتحادیه علوم و مهندسی ژاپنی (به انگلیسی: The Union of Japanese Science and Engineering) جایزه دمینگ (به انگلیسی: Deming prize) سالانه را برای دستیابی به کیفیت و قابلیت اطمینان محصولات، راه‌اندازی کرد. در 18 اکتبر 1989، به خاطر اقدامات استثنایی در مدیریت کنترل کیفیت، جایزه دمینگ به شرکت برق و نور فلوریدا (به انگلیسی: Florida Power & Light Co) (FPL) اهدا شد. این اولین شرکت خارج از ژاپن بود که برنده جایزه دمینگ شد. به خاطر اقدامات استثنایی در مدیریت کنترل کیفیت و کیفیت، جایزه دمینگ به شرکت برق و نور فلوریدا اهدا شد. این اولین شرکت خارج از ژاپن بود که برنده جایزه دمینگ شد.


جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. Weed, Julie (July 10, 2010). "Factory Efficiency Comes to the Hospital". The New York Times.
  2. M. M. Feldman (۱۹۹۲). «Audit in psychotherapy: the concept of Kaizen» (PDF). Psychiatric Bulletin. Royal College of Psychiatrists. صص. ۳۳۴–۳۳۶.
  3. Imai, Masaaki (1986). Kaizen: The Key to Japan's Competitive Success. New York: Random House.
  4. Europe Japan Centre, Kaizen Strategies for Improving Team Performance, Ed. Michael Colenso, London: Pearson Education Limited, 2000

Wikipedia contributors, "Kaizen," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaizen&oldid=523896659 (accessed November 24, 2012).