باز کردن منو اصلی

سید حسن شریعتمداری

سیاست‌مدار ایرانی
(تغییرمسیر از حسن شریعتمداری)


حسن شریعتمداری (زادهٔ ۱۳۲۶ خورشیدی، تبریز)[۱]) سیاستمدار و فعال سیاسی است. او فرزند بزرگ آیت‌الله سید کاظم شریعتمداری (از مؤثرین مراجع تقلید شیعه در دهه‌های چهل و پنجاه خورشیدی) است. او دارای دو مدرک کارشناسی ارشد، یکی در فیزیک از دانشگاه صنعتی شریف (آریامهر سابق) و دیگری در حقوق از دانشگاه تهران است. به موازات تحصیلات دانشگاهی، او به تحصیل فلسفه و الهیات در حوزه علمیه قم پرداخته‌است و با فقه اسلامی آشنایی دارد. حسن شریعتمداری ازدواج کرده، دارای سه فرزند است و هم‌اکنون در شهر هامبورگ در آلمان زندگی می‌کند.[۲]

محتویات

پیش از انقلاب ۵۷ویرایش

حسن شریعتمداری در طول سالهای ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۸ به عنوان مدیر بیمارستان سهامیه در قم، رئیس بخش انتشارات بنیاد علمی پدرش و همچنین سردبیر ماهنامه‌های «پیام شادی» و «نسل نو»، که مجلاتی برای کودکان و جوانان بودند، خدمت کرده‌است.

در دوران پهلوی دوم، حامی مواضع پدرش بود. آیت‌الله شریعتمداری به روشنی و صراحت بازگشت به قانون اساسی صدر مشروطیت و قبل از تغییراتی که در دوره رضاشاه و محمدرضا شاه به نفع گسترش اختیارات شاه و تبدیل سلطنت مشروطه به سلطنت مطلقه انجام شده بود، را تبلیغ می‌کرد و خواستار آن بود. آیت‌الله شریعتمداری اعتقاد داشت که اقتدار شاه باید محدود به قوانین تصویت شده در انقلاب مشروطه باشد و مسئولیت اداره کشور باید به عهده یک مجلس دموکراتیک باشد نه شخص پادشاه.

پس از انقلاب ۵۷ویرایش

حسن شریعتمداری یکی از بنیان‌گذاران حزب جمهوری خلق مسلمان ایران در سال ۱۳۵۸ بود. این جنبش میلیون‌ها نفر از مردم (مخصوصا آذربایجان) را علیه تصویب قوانین اساسی مثل ولایت فقیه و عدم جدایی دین از سیاست بسیج کرد؛ ولی پس از سرکوب شدید توسط سپاه پاسداران، این حزب منحل و ممنوع اعلام شد و شریعتمداری مجبور شد که ایران را ترک کند. او در مصاحبه‌ای که با صدای آمریکا داشته‌است، عنوان می‌کند که ماه‌های آغازین انقلاب ۱۳۵۷، سران جمهوری اسلامی در صدد تقلید از نظام‌های تک‌حزبی کومنیستی بودند و می‌خواستند که با استفاده از نفوذ آیت‌الله خمینی در بین توده مردم ایران، کشور را تک‌حزبی کنند. به گفته شریعتمداری هدف اصلی تشکیل حزب جمهوری خلق مسلمان ایران، خنثی کردن این نقشه سران جمهوری اسلامی بود؛ هدفی که در نهایت به انجام رسید.

ائتلاف‌های خارج از ایرانویرایش

شریعتمداری در سال ۱۳۶۲ به همکاری با گروه‌های مختلف ملی و چپهای میانه پرداخت تا بتوانند طیف وسیعی از نیروهای سکولار را تحت یک چتر سیاسی مشترک، متحد کنند. این همکاری منجر به تأسیس حزب چپ میانه «جمهوری خواهان ملی ایران» شد.

او همچنین از مؤسسین اتحاد جمهوری خواهان ایران در سال ۱۳۸۲ است.[۳] این اتحادیه با هدف تغییر نظام حاکم ایران به یک جمهوری دموکراتیک بنیان نهاده شد و منجر به تشکیل بزرگترین ائتلاف گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی ایران پس از انقلاب شد. در قانون اساسی این اتحادیه، حقوق سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، آزادی‌های فردی، جدایی دین از سیاست، توسعه اجتماعی پایدار، برابری جنسیتی، حقوق اقلیت‌ها و قدرت بیشتر برای دولت‌های محلی تضمین شده‌است. در اولین همایش این سازمان در سال ۱۳۸۳ بیش از ۷۰۰ چهره جمهوری‌خواه در برلین گرد هم آمدند.

شورای مدیریت دوران گذارویرایش

شهریور ۱۳۹۷ شریعتمداری در سخنرانی خود در ششمین کنگره سکولار دموکراتهای ایران، پیشنهاد تشکیل «شورای مدیریت دوران گذار» را مطرح کرد. شورایی که هدف آن هدایت اعتراضات و اعتصابات مردم ایران به سمت گذار مسالمت‌آمیز از رژیم حاکم بیان شده‌است. ترکیب این شورا قرار است که شامل جمهوری‌خواهان، مشروطه‌خواهان و فدرال‌خواهان باشد.

دوره‌های آموزشیویرایش

از سال ۱۳۹۲ تا کنون، شریعتمداری چهار مجموعه آموزشی ویدیویی در مورد نقش انتخابات آزاد و عادلانه در انتقال دموکراسی، چالش سنت و دموکراسی در ایران، تداوم نظامهای اقتدارگرای نوین و همچنین تحلیل مسئله انتخابات در جمهوری اسلامی ارائه داده‌است. او اخیراً در پنجشنبه اول هر ماه میلادی، از طریق مصاحبه ویدیویی به آموزش و توضیح کتاب «دموکراسی، تاریخ پیدایش و سیر تکوین» می‌پردازد.

منابعویرایش

  1. http://www.iranianoralhistory.de/cxy43/4662cs/rev_79-shariatmadari.html
  2. «نظارت بین‌المللی برای مقابله با رای‌سازی حکومت»، ایران امروز، ۱۶ فوریه ۲۰۰۹ بازیابی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۰۹.
  3. «گفتگو با حسن شریعتمداری». Tavaana. دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۰۵-۱۸.