دن رادر (انگلیسی: Dan Rather؛ زادهٔ ۳۱ اکتبر ۱۹۳۱) گوینده اخبار شب سراسری آمریکا، روزنامه‌نگار و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۵۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. دن رادر حرفه خبرنگاری خود را از تگزاس آغاز کرد. وی در سپتامبر ۱۹۶۱ پس از گزارش زندهٔ سراسری خود که از تخلیه موفقیت‌آمیز ۳۵۰ هزار و حفظ جان هزاران آمریکایی در جریان طوفان کارلا داد به یک نام ملی تبدیل شد.

دن رادر
Dan Rather 2017.jpg
نام در زمان تولددن ایروین رادر جونیور.
زادهٔ۳۱ اکتبر ۱۹۳۱ ‏(۹۱ سال)
وارتون، تگزاس
ملیتایالات متحده آمریکا
تحصیلاتدانشگاه ایالتی سام هیستون (مدرک کارشناسی)
پیشهخبرنگار
سال‌های فعالیت۱۹۵۰–اکنون
Credits
  • اوینینگ نیوز سی‌بی‌اس مجری اصلی (۱۹۸۱–۲۰۰۵)
  • ۶۰ دقیقه مجری خبرنگار (۱۹۷۵–۸۱; ۲۰۰۵–۲۰۰۶)
  • مجموعه تلویزیونی ۴۸ ساعته میزبان (۱۹۸۸–۲۰۰۲)
  • ۶۰ دقیقه دوم مجری خبرنگار (۱۹۹۹–۲۰۰۵)
  • مصاحبه طولانی با دن رادر میزبان(۲۰۱۳-اکنون)
  • ترکان جوان مجری اصلی(۲۰۱۸)
همسر(ها)جین گوبل (ا. ۱۹۵۷)
فرزندان۲

او در هنگام ترور رئیس‌جمهور جان اف. کندی از دالاس گزارش می‌کرد و در پی این گزارش در اخبار تلویزیون سی‌بی‌اس رتبه‌اش ارتقاء پیدا کرد. رادر در ۱۹۶۴ خبرنگار کاخ سفید شد. وی قبل از آن خبرنگار اعزامی سی‌بی‌اس در لندن و ویتنام بود. او طی دوران حرفه‌ای خبرنگاری از انتخابات ریاست‌جمهوری ریچارد نیکسون از جمله سفر وی به چین و همچنین رسوایی واترگیت و استعفای ریچارد نیکسون گزارش‌های ویژه داد.

در ۱۹۸۱ رادر مجری اصلی اخبار شبانگاهی تلویزیون سی‌بی‌اس شد، سمتی که ۲۴سال آن را حفظ کرد. او در دهه ۱۹۸۰تا اوایل ۲۰۰۰ همراه با پیتر جنینگز در بخش خبری ای‌بی‌سی و تام بروکا در بخش خبری ان‌بی‌سی، سه مجری اصلی اخبار شبانگاهی در آمریکا بودند. رادر اغلب در مجله خبری برنامه هفتگی۶۰ دقیقه سی‌بی‌اس شرکت می‌کرد. او همچنین یک سال پس از بازنشستگی بروکا و مرگ جنینگز، در ۲۰۰۵ با ارائه اسناد غیرمعتبر یک گزارش خبری در مورد خدمات رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش در دوران جنگ ویتنام ارائه داد که به جنجال اسناد کیلیان کلید زد و در نهایت باعث شد مجری‌گری را از دست بدهد و به‌طور ناگهانی در ۲۰۰۶ از سی‌بی‌اس اخراج شد.[۱]

در ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۷، رادر یک دادخواست ۷۰میلیون دلاری علیه سی‌بی‌اس یا ویاکام شرکت مادر سابق خود ارائه داد. این دادخواست علیه لسلی مونویز و سامنر رداستون رئیس و مدیر عامل سی‌بی‌اس و اندرو هایوارد رئیس هر دو شرکت ویاکام و سی‌بی‌اس و همچنین رئیس سابق سی‌بی‌اس نیوز بود. وی این شبکه و مالکیت و مدیریت آن را متهم کرد که در داستان کیلیان از او «بز طلیعه» ساخته بودند. سخنگوی سی‌بی‌اس ادعا کرد که این دادخواست مبتنی بر «اخبار قدیمی» و «بی‌اعتبار» است. در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۹،[۲] وکلای رادر ادعا کردند اثبات می‌کنند که خدمت نظام وظیفه بوش در دوران جنگ ویتنام ساختگی بوده‌است.[۳] در ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۹، دادگاه تجدیدنظر ایالت نیویورک دادخواست رادر علیه سی‌بی‌اس را رد کرد.[۴][۵] در تاریخ ۱۲ ژانویه ۲۰۱۰، رادر در دادگاه تجدیدنظر نیویورک از برگرداندن دعوی نقض قرارداد ۷۰میلیون دلاری خود علیه کمپانی سی‌بی‌اس خودداری کرد. در ۱۸ مه ۲۰۱۲، رادر در موعد قرار دادگاه با بیل ماهر در دادگاه حضور یافت و ادعا کرد که وی به دلیل یک گزارش داستانی دربارهٔ غیبت جورج دبلیو بوش در واحد ذخیره‌ای که در دوره جنگ ویتنام در آن خدمت می‌کرد اخراج شده و شرکت‌های خبری از پخش این داستان «بسیار ناخشنود» بوده‌اند.[۱]

در کانال تلویزیون کابلی آ. ایکس. اس (که آن زمان اچ‌دی‌نت نامیده می‌شد)، از ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۳ گزارشگر یک برنامه تحقیقاتی به سبک ۶۰ دقیقه بود. وی همچنین مجری چندین پروژه دیگر برای تلویزیون آ. ایکس. اس، از جمله دن رادر تقدیم می‌کند، که گزارش جزئی در زمینه موضوعات مختلف مانند مراقبت از بهداشت روانی یا فرزندخواندگی، یا مصاحبه بزرگ خودش را در دست داشت، در این برنامه او مصاحبه‌های طولانی را با موسیقیدانان و سایر سرگرم‌کنندگان انجام داد. در ژانویه ۲۰۱۸ رادر مجری یک بخش خبر جدید آنلاین بود به نام اخبار با دن رادر که این برنامه را در کانال یوتیوب ترکان جوان (برنامه تلویزیونی) آغاز کرد.

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به مصاحبه‌های پوتین اشاره کرد.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه پیبادی شده‌است.

رادر درحال صحبت کردن در مورد تجربیات خود در ۶۱ سال روزنامه‌نگاری در برابر گروهی از فرماندهان ناتو در کمپ ایگرز در کابل، افغانستان در ژوئیه ۲۰۱۱..

زندگی‌نامهویرایش

خانه دوران کودکی رادر به موزه‌ای در شهرستان وارتون، تگزاس تبدیل شده.

دن ایروین رادر جونیور در ۳۱ اکتبر ۱۹۳۱ در شهرستان وارتون، تگزاس، به دنیا آمد، او فرزند دانیل ایروین رادر، یک خندق کن و لوله گذار بود، رادر از همان کودکی به هیوستون نقل مکان کرد، دوران تحصیل ابتدایی خود را در مدرسه لوت گذراند و سپس در مدرسه راهنمایی همیلتون تحصیل کرد. وی در ۱۹۵۰ از دبیرستان جان اچ ریگان در هیوستون فارغ‌التحصیل شد.

در ۱۹۵۳، رادر لیسانس روزنامه‌نگاری خود را از کالج معلمان ایالتی ساموئ هیوستون در هانتسویل دریافت کرد، او در این دوره سردبیر روزنامه هوستونی‌ها بود. رادر در دانشگاه عضو انجمن دانشجویی، و بنیانگذار انجمن برادری سیگما چی بود. وی همزمان برای رادیو کااس آ ام- اف ام در هانتسویل کار می‌کرد و در فراخوان دادن برای بازی‌های فوتبال دبیرستانی و دبیرستان سام هیوستون شرکت داشت. رادر پس از اخذ مدرک کارشناسی، مدت کوتاهی در کالج حقوقی تگزاس جنوبی در هوستون تحصیل کرد.

در ژانویه ۱۹۵۴، رادر در سپاه تفنگداران ایالات متحده ثبت نام کرد و به بخش نیروهای ذخیره و استخدام نیروی دریایی در سن دیگو اعزام شد. با این حال به زودی از حضور در خدمت نظام وظیفه معاف شد، زیرا مشخص شد از کودکی تب روماتیسمی داشته‌است، واقعیتی که وی به آن اذعان نکرده بود.

آغاز فعالیت حرفه‌ایویرایش

 
بازسازی موزه خانه دوران کودکی رادر در شهرستان وارتون، تگزاس.

در ۱۹۵۰ رادر حرفه روزنامه‌نگاری خود را به عنوان خبرنگار آسوشیتدپرس در هانتسویل (تگزاس) آغاز کرد. سپس به مدت دو سال گزارشگر یونایتدپرس (۱۹۵۲–۱۹۵۰) شد، پس از آن در ایستگاه رادیویی تگزاس و روزنامه هوستون کرونیکل (۱۹۵۵–۱۹۵۴) به کار پرداخت. رادر حدود سال ۱۹۵۵ داستانی را دربارهٔ هروئین گزارش کرد. او با نظارت پلیس هیوستون، دوز دارویی را مورد بررسی قرار داد که به آن «نوع خاصی از جهنم» گفته شد.[۶]

وی به مدت چهار فصل به عنوان گوینده بازی به بازی برای تیم فوتبال دانشگاه هوستون کار کرد.[۷] در طول فصل بیسبال رادر لیگ فرعی سال ۱۹۵۹ را گزارش کرد، رادر همچنین گوینده رادیو بازی به بازی مسابقات لیگ هیوستون در تگزاس بود.

تألیفاتویرایش

  • Dan Rather & Elliot Kirschner (2017). آنچه ما را متحد می‌کند: تاملاتی دربارهٔ کتاب‌های میهن‌پرستی. شابک ‎۹۷۸۱۶۱۶۲۰۷۸۲۳
  • Dan Rather; Digby Diehl (2012). Rather Outspoken: My Life in the News. Grand Central Pub. ISBN 978-1-4555-0241-7. OCLC 756584260.
  • Leonard Downie; Robert G. Kaiser (2003). The news about the news: American journalism in peril. Vintage. ISBN 978-0-375-71415-3.
  • Hertsgaard, Mark (1988). On Bended Knee: The Press and the Reagan Presidency. Farrar Straus & Giroux. ISBN 978-0-374-25197-0.
  • Rather, Dan. The Palace Guard, with Gary Gates
  • Dan Rather; Mickey Hershkowitz (February 19, 1984). The Camera Never Blinks: Adventures of a TV Journalist. Ballantine Books. ISBN 978-0-345-31833-6. OCLC 444864709..
  • Rather, Dan. I Remember, with Peter Wyden.
  • Rather, Dan with Herskowitz, Mickey. The Camera Never Blinks Twice. 1995. William Morrow.
  • Dan Rather (June 2, 1999). Deadlines and datelines. William Morrow & Co. ISBN 978-0-688-16566-6.
  • Peter J. Boyer (April 15, 1989). Who killed CBS?: the undoing of America's number one news network. St Martins Press. ISBN 978-0-312-91531-5.[پیوند مرده]
  • 2nd Saddam interview
مناصب رسانه‌ای
پیشین:
والتر کرونکیت
مجریان اخبار شب سی‌بی‌اس
۹مارس ۱۹۸۱ – ۹ مارس ۲۰۰۵
مجری همکار کانی چانگ (۱۹۹۳–۱۹۹۵)
پسین:
باب شیفر

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Dan Rather: Corporate Media 'Is In Bed With' Washington (VIDEO)". huffpost.com. Verizon Media. May 20, 2012. Retrieved August 21, 2019.
  2. "Dan Rather files $70M suit against CBS", September 19, 2007.
  3. Martinez, Jose (September 29, 2009). "Appeals court tosses Dan Rather's $70M suit against CBS". Daily News. New York. Archived from the original on 2 October 2009. Retrieved 6 April 2021.
  4. Honan, Edith. "Dan Rather loses $70 million lawsuit against CBS". U.S. (به انگلیسی). Retrieved June 29, 2018.
  5. «Appeals court dismisses Dan Rather's suit vs. CBS - Yahoo! News». web.archive.org. ۲۰۰۹-۱۰-۰۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۲ اکتبر ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۱۰-۲۵.
  6. "Dan Rather interview", Ladies' Home Journal, July 1980.
  7. "A Rather good color man". CNN. Retrieved April 30, 2010.

پیوند به بیرونویرایش