ساپووآفیک

ساپووآفیک با نام‌های پیشین ناتیک[۱] یا رِیوِن آیلندز[۲] (به معنی "جزایر کوهنوردی") یک آب‌سنگ حلقوی با مساحت ۱۱۰ کیلومتر مربع (۴۲ مایل مربع) در ایالت پوناپی، ایالات فدرال میکرونزی است. همچنین نام یک دهکده و منطقه شهرداری با نزدیک به ۴۳۰ نفر در زمینی به مساحت ۱٫۵ کیلومتر مربع (۰٫۵۸ مایل مربع) است.

ساپووآفیک
Ngatik Atoll.jpg
آب‌سنگ حلقوی ساپووآفیک از دید ماهواره اداره کل ملی هوانوردی و فضا (ناسا)
ساپووآفیک در ایالات فدرال میکرونزی واقع شده
ساپووآفیک
ساپووآفیک در اقیانوس آرام واقع شده
ساپووآفیک
جغرافیا
مکاناقیانوس آرام
مختصات۵°۴۷′۱۶″شمالی ۱۵۷°۰۹′۱۲″شرقی / ۵٫۷۸۷۸°شمالی ۱۵۷٫۱۵۳۳۱۱۳°شرقی / 5.7878; 157.1533113
مجموع جزیره‌ها۱۰
جزیره‌های مهمناتیک
طول۲۲٫۵ کیلومتر (۱۳٫۹۸ مایل)
عرض۹٫۶ کیلومتر (۵٫۹۷ مایل)
کشور
تقسیمات کشوری
ایالتپوناپی
جمعیت‌شناسی
جمعیت۴۳۳ (۲۰۱۰)
زبان(ها)
اطلاعات زمانی
منطقه زمانی

جغرافیاویرایش

این آبخوست در ۱۵۰ کیلومتر (۹۳ مایل) جنوب باختر آبخوست اصلی پوناپی در جزایر کارولین شرقی است. ۱۰ آبخوست جداگانه در این آب‌سنگ وجود دارند. بزرگترین و تنها آبخوست دارای جمعیت، «ناتیک» در باختری‌ترین بخش آب‌سنگ است.

درازای این آب‌سنگ حلقوی ۲۲٫۵ کیلومتر (۱۴٫۰ مایل) و پهنای آن ۹٫۶ کیلومتر (۶٫۰ مایل) است. مساحت تالاب داخلی ۷۸٫۵۶ کیلومتر مربع (۳۰٫۳۳ مایل مربع) و مساحت کلی آب‌سنگ حلقوی ۱۱۴ کیلومتر مربع (۴۴ مایل مربع) است. مجموع مساحت ۱۰ آبخوست ۱٫۷۵ کیلومتر مربع (۰٫۶۸ مایل مربع) است که آبخوست ناتیک با ۰٫۹۱ کیلومتر مربع (۰٫۳۵ مایل مربع) بیش از نیمی از مساحت کل را در بر می‌گیرد. از شش آبخوست کوچکتر برای کشت نارگیل و تارو و پرورش دام خوک و مرغ استفاده می‌شود. ۱۲ ساختمان برای سرپناه موقت در این آبخوست‌ها وجود دارند.[۳]

فهرست آبخوست‌های سابووآفیک:

آبخوست مساحت

(کلیومتر مربع)[۳]

موقعیت
ناتیک ۰/۹۰۶ باختری‌ترین
پینتا ۰/۲۰۶ شمال
بیگن کاراکار ۰/۰۲۵ شمال خاور
جیروپ ۰/۰۲۳ خاور
بیگن کلانگ ۰/۰۴۷ خاور
پیکپ (پیکن ماتگان) ۰/۰۰۹ خاور
دکنمان ۰/۰۰۹ خاوری‌ترین
وات ۰/۲۸۱ خاوری‌ترین
پیکن متکوو ۰/۰۰۶ جنوب خاور
اوتالوک (واتیلوک) ۰/۰۳۹ جنوب
ساپووآفیک ۱/۵۵۱ آبسنگ حاشیه‌ای

میدان هواییویرایش

میدان هوایی عمومی ساپووآفیک در آبخوست ناتیک قرار دارد (۵°۴۷′۰۱″شمالی ۱۵۷°۱۰′۰۲″شرقی / ۵٫۷۸۳۷۱۱°شمالی ۱۵۷٫۱۶۷۲۷۶°شرقی / 5.783711; 157.167276). فرسایش ساحلی باعث جدایش ۲۰ متری بین میدان هوایی از آبخوست ناتیک شده است. بنابراین مسافران برای رفت‌وآمد بین میدان هوایی و آبخوست ناتیک باید سوار قایق شوند.[۲]

جمعیتویرایش

جمعیت ساپووآفیک در سال ۲۰۱۰، ۴۳۳ نفر بود. با وجود نزدیکی فرهنگ مردم آن به پوناپی، ویژگی‌های خود را دارد.[۴]

کریول مردانه ناتیک به خاطر کشتار جمعی ناتیک در ۱۸۳۷ میلادی است. در این سال گروه بزرگی از مردان آبخوست ناتیک به دست کارکنان یک کشتی استرالیایی به فرماندهی «سی.اچ. هارت» و جنگجویان پوناپی کشته شدند. پس از آن اروپایی‌ها و مردمان پوناپی در این آب‌سنگ حلقوی ساکن شده و با زندگی زنان بومی آن، نژاد، فرهنگ، و زبان تازه‌ای پدید آمد.[۱][۴] به غیر از مردان، دیگر ساکنان آبخوست به زبان ناتیکی سخن می‌گویند که نزدیک به زبان پوناپی است.

تاریخویرایش

نخستین اروپایی وارد شده به آب‌سنگ حلقوی ساپووآفیک یک افسر نیروی دریایی به نام «فلیپه تامپسون» در ۶ آوریل ۱۷۷۳ بود. او در هنگام دریانوردی از مانیل به سان بلای در اسپانیای نو بود. نام کشتی او «نوسترا سنیرا د لا کنسولاسیون» به معنی "بانوی دلسوز" یا نام کوتاه «بوین فین» به معنی "پایان خوب" بود. فلیپه تامپسون نام این آبخوست را «لوس والیانته» به معنی "آبخوست سرزنده" نامید.[۵] در زمانی بین ۱۷۹۳ تا ۱۷۹۶ «ویلیام ریون» فرمانده کشتی بریتانیا از آبخوست ناتیک دیدار کرد.

آموزش و پرورشویرایش

وزارت آموزش و پرورش ایالت پوناپی مدرسه‌های دولتی زیر را اداره می‌کند:

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Poyer, Lin (1990). "6. Being Sapwuahfik: Cultural and Ethnic Identity in a Micronesian Society". In Jocelyn Linnekin, Lin Poyer (ed.). Cultural Identity and Ethnicity in the Pacific. University of Hawaii Press. p. 127. ISBN 0824818911. Retrieved 2012-12-15.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ "F.S.M. Airports & Civil Airfields--Sapwuahfik Civil Airfield"
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Donald W. Buden: The Reptiles of Sapwuahfik Atoll, Federated States of Micronesia بایگانی‌شده در ۲۰۱۰-۰۶-۲۷ توسط Wayback Machine
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Poyer, Lin (1993). The Ngatik massacre: history and identity on a Micronesian atoll. Smithsonian Institution Press. pp. 1–3, 146. ISBN 1560982624. Retrieved 2012-12-15.
  5. Riesenberg, Saul H. "Six Pacific island discoveries" The American neptune Vol. 34; Salem, Mass. 1974, p.250
  6. "Pohnpei Schools." Pohnpei State Department of Education. Retrieved on February 23, 2018.

منابعویرایش