سجو چوسان (به کره ای:조선 세조) (زاده ۲ نوامبر ۱۴۱۷ - درگذشته ۲۳ سپتامبر ۱۴۶۸، دوران حکومت:۱۴۵۵–۱۴۶۸) هفتمین پادشاه سلسله چوسان بود. او پسر پادشاه سجونگ کبیر و برادر پادشاه مونجونگ و عموی پادشاه دانجونگ بود که علیه برادرزاده اش کودتا کرد و در سال ۱۴۵۵ به جای او به تخت سلطنت نشست.

Sejo
세조
هفتمین پادشاه چوسان
세조 어진 초본.jpg
سلطنت۱۱ ژوئن ۱۴۵۵– ۲۳ سپتامبر ۱۴۶۸
پیشیندانجونگ چوسان
جانشینیجونگ چوسان
زاده۲ نوامبر ۱۴۱۷
درگذشته۲۳ سپتامبر ۱۴۶۸ (۵۰ سال)
همسرانملکه جونگ هوی
فرزند(ان)یجونگ چوسان
نام پسامرگ
King Hyejang Sungcheon Chedo Yeolmun Yeongmu Jideok Yunggong Seongsin Myeongye Heumsuk Inhyo the Great
혜장승천체도열문영무지덕융공성신명예흠숙인효대왕
惠莊承天體道烈文英武至德隆功聖神明睿欽肅仁孝大王
نام معبد
سجو (세조, 世祖)
خاندانخاندان یی Coat of Arms of Joseon Korea.png
پدرسجونگ کبیر
مادرملکه سوهان
سجو چوسان
هانگول
هانجا
لاتین‌نویسی اصلاح‌شدهSejo
مک‌کیون–ریشاورSejo
نام تولد
هانگول
هانجا
لاتین‌نویسی اصلاح‌شدهYi Yu
مک‌کیون–ریشاورYi Yu
نام محترم
هانگول
هانجا
لاتین‌نویسی اصلاح‌شدهSuji
مک‌کیون–ریشاورSuji
فهرست پادشاهان کره
چوسان

۱- تائجو ۱۳۹۲–۱۳۹۸
۲- جونگ‌جونگ ۱۳۹۸–۱۴۰۰
۳- تائجونگ ۱۴۰۰–۱۴۱۸
۴- سجونگ کبیر ۱۴۱۸–۱۴۵۰
۵- مونجونگ ۱۴۵۰–۱۴۵۲
۶- دانجونگ ۱۴۵۲–۱۴۵۵
۷- سجو ۱۴۵۵–۱۴۶۸
۸- یجونگ ۱۴۶۸–۱۴۶۹
۹- سونگ‌جونگ ۱۴۶۹–۱۴۹۴
۱۰- یونسانگون ۱۴۹۴–۱۵۰۶
۱۱- چونگ‌جونگ ۱۵۰۶–۱۵۴۴
۱۲- اینجونگ ۱۵۴۴–۱۵۴۵
۱۳- میونگ‌جونگ ۱۵۴۵–۱۵۶۷
۱۴- سونجو ۱۵۶۷–۱۶۰۸
۱۵- گوانگ‌هیگون ۱۶۰۸–۱۶۲۳
۱۶- اینجو ۱۶۲۳–۱۶۴۹
۱۷- هیوجونگ ۱۶۴۹–۱۶۵۹
۱۸- هیونجونگ ۱۶۵۹–۱۶۷۴
۱۹- سوکجونگ ۱۶۷۴–۱۷۲۰
۲۰- گیونگ‌جونگ ۱۷۲۰–۱۷۲۴
۲۱- یونگجو ۱۷۲۴–۱۷۷۶
۲۲- جونگجو ۱۷۷۶–۱۸۰۰
۲۳- سونجو ۱۸۰۰–۱۸۳۴
۲۴- هونجونگ ۱۸۳۴–۱۸۴۹
۲۵- چولجونگ ۱۸۴۹–۱۸۶۳
۲۶- گوجونگ ۱۸۶۳–۱۹۰۷
۲۷- سونجونگ ۱۹۰۷–۱۹۱۰

زندگی‌نامهویرایش

اوایل زندگیویرایش

وی در سال ۱۴۱۷ با نام یی یو متولد شد و پسر دوم پادشاه سجونگ بود. وی توانایی زیادی در تیراندازی با کمان، اسب سواری و ورزش‌های رزمی از خود نشان داد. او همچنین یک فرمانده نظامی توانا بود، هرچند که هرگز به میدان نبرد رفت. وی در سال ۱۴۲۸ عنوان شاهزاده بزرگ سویانگ (수양 대군، 首 陽 大君) را دریافت کرد، که از آن پس بیشتر با این نام شناخته می‌شود. بعد از مرگ پادشاه سجونگ، برادر بیمار شاهزاده سویانگ یعنی مونجونگ قدرت را در دست گرفت ولی مدتی بعد درگذشت. پادشاهی به پسر ۱۲ ساله وی یعنی دانجونگ رسید. پادشاه جدید برای حکمرانی بر کشور بسیار جوان بود و تمام روندهای سیاسی کشور توسط نخست‌وزیر هوانگ بو این و ژنرال کیم جونگ سو معاون نخست‌وزیر کنترل می‌شد. به دلیل اینکه کیم جونگ سو و حزبش از این فرصت برای گسترش قدرت مقامات دربار در برابر بسیاری از اعضای خانواده سلطنتی استفاده می‌کردند، تنش بین کیم و سویانگ رو به فزونی نهاد. نه فقط سویانگ، بلکه شاهزاده بزرگ آنپیونگ نیز در جستجوی فرصتی برای رسیدن به تاج و تخت بود. سویانگ خود را با متحدین قابل اعتماد از جمله مشاور مشهور وی هان میونگ هوی احاطه کرده بود. هان به سویانگ توصیه نمود تا کنترل دولت را با کودتا در دست بگیرد و در ۱۰ نوامبر (دهمین روز از دهمین ماه قمری) سال ۱۴۵۳، او کیم جونگ سو و اعضای حزبش را کشت و زمام قدرت را در دست گرفت. بعد از کودتا او برادرش آنپیونگ را دستگیر کرد، ابتدا او را به تبعید فرستاد و سپس وی را به مرگ محکوم کرد.

حکومتویرایش

سرانجام در سال ۱۴۵۵ سویانگ، برادرزاده ناتوان خود را مجبور به کناره‌گیری از سلطنت کرد و خود را هفتمین پادشاه سلسله چوسان نامید. سپس مقام دانجونگ را به شاهزاده تنزل داد و پس از مسموم کردن برادر کوچکترش، شاهزاده بزرگ گومسونگ، دستور کشتن دانجونگ را هم صادر کرد. در دوران حکومت سجو شش دانشمند دربار با نام‌های سئونگ سام مون، پاک پنگ نیون، ها وی جی، یی گه، یو ئونگ بو، و یو سئونگ وون تلاش کردند تا وی را از حکومت برکنار کنند و دانجونگ را به تخت سلطنت بازگردانند. علی‌رغم اینکه تخت سلطنت را با کودتا به دست آورد و در این راه افراد زیادی را به قتل رساند، وی نام خود را به عنوان یکی از تواناترین حاکمان تاریخ کره به ثبت رساند. ابتدا، او با تضعیف قدرت شورای مملکتی نوع حکومتی که پادشاه تائجونگ ایجاد کرده بود را تقویت کرد و کنترل وزرای دربار را مستقیماً در دست گرفت. وی همچنین سیستم اداری را که توسط پادشاه تائجونگ ارائه شده بود تقویت کرد و به حکومت امکان تعیین دقیق تعداد جمعیت و بسیج مؤثرتر سربازان را داد. او دقیقاً مانند تائجونگ در سیاست خارجی شخصی انعطاف‌ناپذیر و سرسخت بود و در سالهای ۱۴۶۰ (오랑캐 / 兀良哈) و ۱۴۶۷ (호리 / 胡 改) به جورچن‌ها در مرزهای شمالی این کشور حمله کرد. او به منظور بهبود اقتصاد کشور قانون زمین را اصلاح کرد. او چندین تن از دانشمندان دوران پادشاه سجونگ (معروف به شش وزیر شهید) را به جرم توطئه علیه خود اعدام کرد. او انتشار کتاب‌های تاریخ، اقتصاد، کشاورزی و مذهبی را تشویق کرد.

سال‌های آخرویرایش

از مهمترین کارهای وی می‌توان به تدوین نظامنامه بزرگی که او برای مدیریت کشور طراحی کرد اشاره نمود. این نظامنامه به سنگ بنای مدیریت امور کشور تبدیل شد و اولین نوع از قانون اساسی در گونه نوشتاری در کره بود. سرانجام او در سال ۱۴۴۸ درگذشت، و تخت سلطنت به پسر بیمار او یجونگ رسید.

خانوادهویرایش

  • پدر: سجونگ کبیر (۱۵ مه ۱۳۹۷ – ۸ آوریل ۱۴۵۰) (세종)
    • پدربزرگ: تائجونگ چوسان (۱۳ ژوئن ۱۳۶۷ – ۳۰ مه ۱۴۲۲) (조선 태종)
    • مادربزرگ: ملکه وون گیونگ از قبیله یئوهئونگ مین (۲۹ ژوئیه ۱۳۶۵– ۱۸ اوت ۱۴۲۰) (원경왕후 민씨)
  • مادر: ملکه سوهان از قبیله چئونگ سونگ شیم (۱۲ اکتبر ۱۳۹۵– ۱۹ آوریل ۱۴۴۶) (소헌왕후 심씨)
    • پدربزرگ: شیم اون (۱۳۷۵ – ۱۸ ژانویه ۱۴۱۹) (심온)
    • مادر بزرگ: بانو آن از قبیله سون هئونگ آن (؟ – ۱۴۴۴) (순흥 안씨)
  • همسران و فرزند(ها):
  1. ملکه جونگ هوی از قبیله پاپیونگ یون (۸ دسامبر ۱۴۱۸– ۶ مه ۱۴۸۳) (정희왕후 윤씨)[۱][۲]
    1. یی جانگ، ولیعهد اوی گیونگ (۱۴۳۸ – ۲ سپتامبر ۱۴۵۷) (이장 의경세자)[۳]
    2. شاهزاده اوی سوک (۱۴۴۲ – ۳ دسامبر ۱۴۷۷) (의숙공주)[۴]
    3. یی هوانگ، شاهزاده بزرگ ههِ یانگ (۱۴ ژانویه ۱۴۵۰– ۳۱ دسامبر ۱۴۶۹) (이황 해양대군)
    4. یی سه هی (이세희) یا شاهزاده اوی ریونگ (의령공주) یا شاهزاده اوی هوا (의화공주)[۵][۶]
  2. همسر نجیب‌زاده سلطنتی گئون از قبیل سئون سان (۱۴۲۵ –؟) (근빈 박씨)[۷][۸]
    1. یی سئو، شاهزاده دیوک وون (۶ مارس ۱۴۴۹– ۲۲ ژوئیه ۱۴۹۸) (이서 덕원군)
    2. یی سئونگ، شاهزاده چانگ وون (۱۴۵۸ – ۱۴۸۴) (이성 창원군)
  3. همسر خلع شده سو یونگ از قبیله پارک (폐 소용 박씨)
    1. پسر بدون نام (در کودکی درگذشت)
  4. بانو سوک وون از قبیله گوریونگ شین (숙원 신씨)

کتاب‌های نوشته شده توسط سجوویرایش

سجو بر اساس علایق خود تعدادی کتاب نوشت. یکی از آنها سئوک بو سانگ جوئل (انگلیسی: Seokbosangjeol، کره‌ای:석보상절) نام دارد که در آن به شرح، زندگی گوتاما بودا پرداخته‌است.[۹] وی همچنین دو کتاب دیگر نیز نوشته‌است:

  • وولین سوکبو (월인석보، 月印釋譜، انگلیسی: Wolin sukbo)
  • یوکدِ بیونگ یو (역대병요، 歷代兵要، انگلیسی:Yukdae byungyo)

بازیگرانی که در نقش پادشاه سجو نقش آفرینی کرده‌اندویرایش

  • کیم آل-یوم در سال ۱۹۸۳ و در سریال پادشاه قصر چودونگ که توسط شبکه MBC پخش شد.
  • نام سونگ وو در سال ۸۵–۱۹۸۴ و در سریال تاریخ ۵۰۰ ساله چوسان: درخت پرونوس مومه در میان برف که توسط شبکه MBC پخش شد.
  • سئو این-سئوک در سال ۱۹۹۴ و در سریال هان میونگ هوی که توسط شبکه KBS2 پخش شد.
  • ایم دونگ-جین در سال ۲۰۰۰–۱۹۹۸ و در سریال پادشاه و ملکه که توسط شبکه KBS1 پخش شد.
  • چوی بونگ-شیک در سال ۲۰۰۷ و در سریال سایوکسین که توسط شبکه KBS2 پخش شد.
  • کیم بیونگ سه در سال ۲۰۰۸–۲۰۰۷ و در سریال پادشاه و من که توسط شبکه SBS پخش شد.
  • کیم یئونگ چئول در سال ۲۰۱۱ و در سریال عشق شاهزاده خانم که توسط شبکه KBS2 پخش شد.
  • کیم یونگ هو در سال ۲۰۱۱ و در سریال اینسو:ملکه مادر که توسط شبکه JTBC پخش شد.
  • لی یونگ جائه در سال ۲۰۱۳ و در فیلم سینمایی چهره خوان.
  • گو یونگ بین در سال ۲۰۱۶ و در سریال جانگ یونگ شیل که توسط شبکه KBS1 پخش شد.

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. Daughter of Yun Beon (윤번), Lord Jeongjeong (정정공), Internal Prince Papyeong (파평부원군); and Lady Heungnyeong, Princess Consort to the Internal Prince, of the Incheon Lee clan (흥녕부대부인 이씨)
  2. Married in 1428, originally as Sejo's Princess Consort
  3. He was first known as Prince Dowon (도원군) when his father was still Grand Prince
  4. Later married Jeong Hyeon-jo (정현조), son of Jeong In-ji (정인지), Lord Munseong (문성공), and later Chief State Councillor (영의정, 11 June 1455); created Prince Consort Haseong (하성군)
  5. From the unofficial history (야사 野史), accurately from the "Geumgye Pildam" (금계필담 錦溪筆談; by Seo Yoo-yeong (서유영) in 1873), but unable to confirm from the official Annals. But in 1446 (Sejong's 28th year), the Annals recorded Grand Prince Suyang (as he was still known that time) as having "1 son & 2 daughters", but there is no record or possibility of her having existed
  6. The name recorded down in said unofficial history
  7. Originally of Gwi-in (귀인) rank (along with her title "Palace of Motherly Kindness and of Long Life" (자수궁 慈壽宮)), was elevated to Bin rank on 15 June 1483 (along with her title "Palace of Propriety and of Long Life" (창수궁 昌壽宮))
  8. Elder sister of Park Paeng-nyeon (박팽년) (later one of the Six Martyred Ministers)
  9. "Life History and Sermon of Buddha Abstracted from Buddhist Scriptures". World Digital Library. 1447. Retrieved 2013-05-24.

منابعویرایش