سیترات سینتاز

سیترات سینتاز (انگلیسی: Citrate synthase‎) یک آنزیم است که تقریباً در تمامی سلول‌های زنده جانداران وجود دارد و آنزیم کنش‌آرا و پیشگام در نخستین مرحله از چرخه اسید سیتریک (چرخهٔ کربس) است.[۱] این آنزیم در ماتریکس میتوکندری سلول‌های یوکاریوت جای دارد، اما توسط دی‌ان‌ای هسته‌ای (و نه دی‌ان‌ای میتوکندریایی) کُدگذاری می‌شود و در ریبوزوم‌های سیتوپلاسم ساخته شده و به درون ماتریکس میتوکندری منتقل می‌شود.

Citrate synthase
معین‌کننده‌ها
Aliasescitrate synthasemitochondrialcitrate (Si)-synthaseCS
شناسه‌های بیرونیGeneCards: [۱]
هم‌ساخت‌شناسی
گونه‌هاانسانموش
Entrez
Ensembl
UniProt
RefSeq (mRNA)

n/a

n/a

RefSeq (پروتئین)

n/a

n/a

موقعیت (UCSC)n/an/a
جستجوی PubMedn/an/a
ویکی‌داده
مشاهده/ویرایش Human
سیترات سینتاز
شناساگرها
شمارهٔ EC 2.3.3.1
شمارهٔ CAS 9027-96-7
پایگاه‌های داده
IntEnz نمایش IntEnz
BRENDA مدخل BRENDA
ExPASy نمایش NiceZyme
KEGG نمایش KEGG
MetaCyc گذرگاه سوخت‌وساز
PRIAM نمایه
ساختار PDB RCSB PDB PDBe PDBsum
انتولوژی ژن AmiGO / EGO
جایگاه فعال آنزیم (شکل بازشدهٔ آنزیم)
جایگاه فعال آنزیم (شکل درهم تنیدهٔ آنزیم)

از سیترات سینتاز به‌عنوان یک آنزیم نشانگر کیفی برای حضور میتوکندری سالم استفاده می‌شود. بیشینهٔ فعالیت این آنزیم نشان‌دهندهٔ محتوای میتوکندریایی ماهیچه‌های اسکلتی است.[۲] گرچه بیشینهٔ فعالیت بدن را می‌توان به تمرینات استقامتی یا تمرین‌های بدنی تناوبی تنشی[۲] افزایش داد، اما مورد دوم اثر بیشتری در افزایش فعالیت بدنی دارد.[۳]

این آنزیم واکنش تراکمی یک ریشهٔ استات دو کربنه را از مادهٔ استیل-کوآ به‌علاوهٔ یک اگزالو استات چهار کربنه و تبدیل آنها به سیتریک اسید شش کربنه را کاتالیز می‌کند.[۱]

اُگزالو استات پس از تکمیل هر دور از چرخهٔ کربس مجدداً ساخته می‌شود. این ماده نخستین سوبسترایی است که به سیترات سینتاز متصل می‌شود و سبب تغییر شکل فضایی آن شده تا محلی برای اتصال استیل-کوآ ایجاد کند.

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Wiegand G, Remington SJ (1986). "Citrate synthase: structure, control, and mechanism". Annual Review of Biophysics and Biophysical Chemistry. 15: 97–117. doi:10.1146/annurev.bb.15.060186.000525. PMID 3013232.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Gillen JB, Martin BJ, MacInnis MJ, Skelly LE, Tarnopolsky MA, Gibala MJ (2016). "Twelve Weeks of Sprint Interval Training Improves Indices of Cardiometabolic Health Similar to Traditional Endurance Training despite a Five-Fold Lower Exercise Volume and Time Commitment". PLOS One. 11 (4): e0154075. doi:10.1371/journal.pone.0154075. PMC 4846072. PMID 27115137.
  3. MacInnis MJ, Zacharewicz E, Martin BJ, Haikalis ME, Skelly LE, Tarnopolsky MA, Murphy RM, Gibala MJ (2017). "Superior mitochondrial adaptations in human skeletal muscle after interval compared to continuous single-leg cycling matched for total work". The Journal of Physiology. 595 (9): 2955–2968. doi:10.1113/JP272570. PMC 5407978. PMID 27396440.

پیوند به بیرونویرایش