باز کردن منو اصلی

شورای موقت ریاست جمهوری ایران شورایی است که مطابق اصول ۱۳۰ و ۱۳۱ ویرایش اول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (مصوب ۱۳۵۸) در صورتی که رئیس‌جمهور ایران به دلیل عزل، کناره‌گیری، غیبت، بیماری یا فوت از انجام وظایف قانونی خود ناتوان باشد، وظایف او را انجام می‌دهد.[۱] در قانون فعلی، برای چنین شرایطی انتقال وظایف به معاون اول رئیس‌جمهور با موافقت رهبر پیش‌بینی شده‌است.[۲]

در طول تاریخ، شورای موقت دو بار تشکیل شده‌است. این شورا بار اول پس از عزل ابوالحسن بنی‌صدر در ۳۱ خرداد ۱۳۶۰ تا ۱۲ مرداد ۱۳۶۰ و بار دوم از ترور محمدعلی رجایی در ۸ شهریور ۱۳۶۰ تا ۱۷ مهر ۱۳۶۰ فعالیت نموده‌است.[۳]

اعضاءویرایش

اعضای قانونی شورای ریاست جمهوری شخصیت‌های حقوقی زیر هستند:[۱]

دوره نخست‌وزیر رئیس مجلس شورای اسلامی رئیس دیوان عالی کشور
دوره اول
(۳۱ خرداد–۱۲ مرداد ۱۳۶۰)
محمدعلی رجایی   اکبر هاشمی رفسنجانی   سید محمد بهشتی  
سید عبدالکریم موسوی اردبیلی  
دوره دوم
(۸ شهریور–۱۷ مهر ۱۳۶۰)
محمدرضا مهدوی کنی
(کفیل)
 

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ اصول ۱۳۰ و ۱۳۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۵۸
  2. اصول ۱۳۰ و ۱۳۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۶۸
  3. آژند، یعقوب؛ آغاجری، هاشم؛ حسنی عطاءالله؛ خیراندیش، عبدالرسول؛ زرگری‌نژاد، غلامحسین؛ اسماعیلی، علیرضا؛ بهرامی روح‌الله؛ علی‌اکبری بایگی، علی‌اکبر (تابستان ۱۳۷۸دولت‌های ایران: از میرزا نصرالله‌خان مشیرالدوله تا میرحسین موسوی؛ بر اساس دفتر ثبت کابینه‌های نخست‌وزیری، به کوشش اداره کل آرشیو، اسناد و موزه.، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ص. صفحه ۴۶۴