باز کردن منو اصلی

طریقت صفویه طریقتی در تصوف بود[۱][۲] که توسط صفی‌الدین اردبیلی[۳][۴][۵] تأسیس شد. این طریقت تأثیرات زیادی بر اجتماع و سیاست شمالغرب ایران در سده چهاردهم و پانزدهم داشت اما امروزه به خاطر قدرت دادنش به حکومت صفویان داشت شناخته می‌شود. اگرچه در ابتدا از زیرشاخه‌های شافعی محسوب می‌شد اما با اضافه شدن گفتمان شیعی به ویژه امامت توسط فرزندان و نوادگان صفی باعث شد که این طریقت مطلقاً در ارتباط با شیعه دوازده‌امامی مطرح شود.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. http://whc.unesco.org/en/list/1345, Sheikh Safi al-Din
  2. http://archnet.org/sites/1595/media_contents/40812
  3. Newman, Andrew J. , Safavid Iran: Rebirth of a Persian Empire, (I.B. Tauris & Co. Ltd. , 2006), 152.
  4. R.M. Savory. Ebn Bazzaz. بایگانی‌شده در ۲۰۰۹-۰۵-۲۹ توسط Wayback Machine Encyclopædia Iranica
  5. V. Minorsky, "The Poetry of Shāh Ismā‘īl I," Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London 10/4 (1942): 1006–53.