باز کردن منو اصلی

عزرا (در عبری:עֶזְרָא، در قرآن عزیر[۱]) از پیامبران بنی‌اسرائیل و از کاتبانی‌ است که دومین گروه مهاجران یهود را که از اسارت بابل به اسرائیل بازمی‌گشتند، رهبری می‌کرد.

عزرا در عهد عتیقویرایش

عزرا از نسل پنحاس نوه اهارون بود.[۲] وی پسر سرایا و نوه حلقیا، کاهن بزرگ دوران سلطنت یوشیا بود.[۳] عزرا کتب شریعت موسی را از بر می‌دانست[۴] و احکام شریعت را رونویسی می‌کرد.[۵] در طول زمان زندگی او در بابل، مورد توجه اردشیر اول مشهور به اردشیر درازدست قرار گرفت و وی مأموریت یافت به اورشلیم برود. عزرا به همراه تمام اسرائیلیان، کاهنان و لاویان که در شاهنشاهی ایران زندگی می‌کردند؛ به اورشلیم رهبری کرد. تعداد یهودیانی که با عزرا به اورشلیم آمدند هزار و پانصد تن بودند که سه روز در ساحل احوا توقف کردند و چندین روز در آن‌جا روزه گرفتند. ۳۸نفر از ایشان لاوی و ۲۲۰ نفر از خدمتگزاران هیکل بودند. در روز دوازدهم بهار، عزرا و دیگر یهودیان مسافرتشان را شروع کردند تا این که به اورشلیم رسیدند. در اورشلیم، اردشیر به عزرا اختیار داد که هر اقدامی را در ارتباط با مذهب یهود انجام دهد. او در اورشلیم احکام تورات را برای عبرانیان خواند[۶] و در بنای دیوار اورشلیم به نحمیا یاری رسانید.[۷] کتاب عزرا از بخش‌های عهد عتیق است که عزرا آن را نوشته‌است؛ این کتاب به زبان عبری قدیمی و آرامی نوشته شده‌است. یهودیان اعتقاد دارند که یوسف بن متی، عزرا را در اورشلیم دفن کرده است؛ در حالی که برخی مورخین یهودی و مسلمان نیز محل دفن او را در نزدیکی بصره عراق دانسته‌اند. از جهت زمانی برخی قسمتهای کتاب عزرا با برخی دیگر حدود یکصد سال فاصله زمانی دارد.[۸]

عزرا در اسلامویرایش

در قرآن، کلمه عبری عزرا به صورت عزیر آمده است. بنا به روایت قرآن، شخصی که برخی آن را عزیر دانسته‌اند، در زمان ویرانی شهری که برخی مفسرین آن را بیت‌المقدس دانسته‌اند؛ به خواب رفت و پس از صدسال زنده شد، در حالی که رنگ خوراک و نوشیدنی او تغییر نکرده بود.[۹] زمانی که عزیر از خواب برخاسته بود، شهر اورشلیم بازسازی شده بود. بر اساس قرآن، گروهی از یهود عزیر را پسر خدا دانسته‌اند و کافر شدند.[۱۰] برخی مفسرین معتقدند این گروه از یهود که عزیر را پسر خدا می‌دانسته‌اند در یمن سکونت داشته‌اند.[۱۱] برخی از روایات عزرا را برادر عزیر دانسته‌اند.[۱۲]

انتقادات علیه عزراویرایش

ویل دورانت تردید کرده‌است توراتی را که عزرا برای مردم خواند، همان کتابی باشد که در زمان یوشیا خوانده می‌شد. وی می‌نویسد:

«آیا آن (کتاب شریعت موسی) چه بوده‌است؟ این کتاب درست همان کتاب عهدی که یوشیا پیش از آن بر مردم خوانده بود نیست، چه در کتاب عهد تصریح شده‌است که آن را در مدت یک روز دو بار بر یهودیان فرو خواندند در حالی که خواندن کتاب دیگر محتاج یک هفته وقت تمام بوده‌است.»[۱۳]

احمد حجازی السقا می‌نویسد:

یهودیان سامری قائلند که تورات کنونی به دست عزرا نوشته شده‌است و او در آن دخل و تصرفاتی انجام داده که علّت آن سابقه دشمنی ساکنان مملکت اسرائیل [در برابر ساکنان مملکت یهودا] بوده‌است که اصرار داشتند ریاست یهود در دست آنها باشد و هیکل آنها در نابلس، قبله باشد و در مقابل ساکنان مملکت یهودا، اصرار داشتند ریاست در آنها باشد و هیکل آنها در اورشلیم، قبله باشد. پس اهل اورشلیم، نصوص تورات را تغییر داده و خط عبرانی را وضع کردند. تورات را با آن نوشتند و در نزاعی که بر سر قبله بین آنها درگرفت، شاه بابل نظر سامری‌ها را پذیرفت و عبرانی‌ها را از بقای هیکل خود در اورشلیم، منع نمود و آنچه را در بیت‌المقدس ساخته بودند، نابود کرد. پس عزرا و زوربیل به پا خواستند و خطی غیر از خط عبرانی درست کردند و حروف را ۲۷ عدد قرار دادند و شریعت را با آن خط و با حذف و اضافات زیاد، نوشتند. آن دو گروه، قبل از بازگشت به وطن، در جوّی دوستانه، آن تورات را پذیرفتند و هر گروهی گمان می‌کرد که پس از بازگشت، ریاست از آنِ او خواهد بود؛ ولی پس از بازگشت به وطن با هم اختلاف پیدا کردند در حالی که تورات تغییر یافته، همچنان نزد آنها باقی ماند.

نویسنده مزبور، در ادامه، مدّعی است که عزرا در تورات، مقام داود را پایین آورد و با تهمت اینکه جدّش مرد صالحی نبوده‌است، او را لایق پادشاهی نمی‌دانست. حجازی، علت این کار عزیر را، تقویت موقعیت کاهنان می‌داند چرا که در آن دوران، مقام آنان که جامع ریاست دین و دنیا بودند، پایین آمده بود. او می‌نویسد:

عزرا مدّعی شد که یهودا پسر یعقوب به زنی زنا کرد و از نسل او داود زاده شد و سپس در تورات نوشت که «زنا زاده، تا ده پشت در گروه خدا جای نمی‌گیرد». عزرا داود را به ارتباط نسلش با موآبیان نیز متّهم کرد تا هم از طریق پدر و هم از طریق مادر، او را تحقیر کرده باشد و در تورات نوشت که عمونی‌ها و موآبی‌ها تا ده پشت در گروه خدا جای نمی‌گیرند… این در حالی بود که در تورات تصریح کرده بود که (کلّ امرء بما کسب رهین) یعنی: هر کس در گرو اعمال خویش می‌باشد).

وی در اینکه شخصی که در آیه ۲۵۹ بقره آمده (که صد سال مرده بود و بعد خدا او را زنده کرد)، دربارهٔ تطبیق او با عزرا، تشکیک می‌کند.[۱۴]

 پسر خداویرایش

عزرا یا عزیر نزد یهود پسر خدا (بنده محبوب خدا) شد چون پس از صد سال زنده شد و به نزد پادشاه ایران رفت و برای یهودیانی که در زمان بخت النصر از صد سال پیش به بابل تبعید شده بودند شفاعت کرد و متن تورات را که از فراموش شده بود و کسی قدرت احیاء آن را نداشت دوباره برای قوم یهود بازخواند.


پانویسویرایش

  1. LAZARUS-YAFEH، 'UZAYR، 960.
  2. عزرا ۷:۳
  3. عزرا ۱۳:۴
  4. عزرا ۷:۶
  5. عزرا ۷:۱۲
  6. نحمیا ۸:۹
  7. نحمیا ۱۲:۲۶
  8. راهنمای کتاب مقدس- کتاب عزرا
  9. قرآن ۲:۲۵۹
  10. قرآن ۹:۳۰
  11. المیزان ۹:۳۳
  12. تاریخ انبیاء ج۴ ص ۱۲۸
  13. دورانت، ویل (۱۳۷۰). تاریخ تمدن. تهران. صص. ۳۸۲.
  14. حجازی السقاء، احمد (1416. ق). نقد التوراة اسفار موسی الخمسة. بیروت: دارالجبل. صص. ۹۸. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)

منابعویرایش

  • LAZARUS-YAFEH, HAVA (2000). "'UZAYR". THE ENCYCLOPAEDIA OF ISLAM. 10 (2nd ed.). LEIDEN: E.J.Brill. p. 960. ISBN 90 04 11211 1.
  • عاطف الزین، سمیح، داستان پیامبران علیهم السلام در قرآن، ترجمه علی چراغی، اول، تهران: ذکر، ۱۳۸۰، شابک ‎۹۶۴-۳۰۷-۱۶۳-۴
  • کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، شابک ‎۹۶۴-۳۳۱-۰۶۸-X
  • یاردون سیز (۱۳۸۰دانشنامه کتاب مقدس، ترجمهٔ بهرام محمدیان، تهران: روز نو، ص. ۱۹۱۲
  • جیمز هاکس (۱۳۷۵قاموس کتاب مقدس، ترجمهٔ عبدالله شیبانی، تهران: اساطیر، ص. ۱۱۴
  • محمد حسین طباطبایی (۱۳۶۷تفسیر المیزان، ترجمهٔ محمد باقر موسوی همدانی، قم: بنیاد علمی و فکری علامه طباطبایی، ص. ۴۴۴
  • محمدباقر بن محمدتقی مجلسی (۱۳۷۷تاریخ انبیاء علیهم‌السلام (ویراست محمدرضا علی‌دوست)، تهران: نشر محراب، ص. ۱۳۳