یهوه

پروردگار یهودیان

یَهُوَه (به عبری: יהוה) نام اختصاصی خدا در زبان عبری است. نامی که براساس تورات، خدا در میقات موسی خود را بدان نام خواند. این نام، ۵۴۱۰ بار در عهد عتیق آمده ‌است.

Tetragrammaton scripts.svg

اسم ذات احدیت است و دلالت بر سرمدیت آن ذات مقدس می‌کند. از نظر معنی به لفظ اهیه (به معنای هستم آنکه هستم) شباهت دارد که بیشتر به رب (ادونای) ترجمه می‌شود.[۱]

پیش از موسی، پیامبران بنی‌اسرائیل در دعوت به سوی خدای یکتا، از خدا به اسامی دیگری غیر از یهوه یاد می‌کردند، اما نام یهوه، از زمان موسی رایج شد. چنان‌که در سفر خروج فصل ۶ آیه ۳ چنین آمده‌است:

و خدا به موسی متکلم شده به او گفت که خداوند منم و به ابراهیم و اسحاق و یعقوب به اسم خدای قدیر(الشادای) نمودار گشتم اما به اسم خود یهوه به ایشان معروف نشدم[۲]

اسم عظیم خود را… تقدیس خواهم نمود و … امتها خواهند دانست که من یهوه هستم.[۳] خجل و پریشان بشوند تا ابدالاباد و شرمنده و هلاک شوند؛ و بدانند تو که اسمت یهوه می‌باشد، به تنها بر تمامی زمین متعال هستی. (مزامیر۸۳ :۱۷ ،۱۸)

از آنجایی که نام اختصاصی یک شخص تغییر نمی‌کند، نام اختصاصی خدا هم تغییری نمی‌کند که از زمان موسی شروع شده باشد. قبل از موسی هم، اسم یهوه را می‌خواندند. (پیدایش ۴: ۲۶) و برای شیث نیز، پسری متولد شد و او را اَنوش نامید. در آن وقت به خواندن اسم یَهُوَه شروع کردند.

و در خروج باب ۳: ۱۵ نوشته شده (خروج ۳: ۱۵) و خدا باز به موسی گفت: «به بنی اسرائیل چنین بگو، یَهُوَه خدای پدران شما، خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب، مرا نزد شما فرستاده، این است نام من تا ابدال‌آباد، و این است یادگاری من نسلاً بعد نسل.

این مسئله که در خروج باب ۶: ۳ نوشته شده‌است؛ دلالت بر این می‌کند که ابراهیم و اسحاق و یعقوب تحقق پیشگویی‌های یهوه را به خود ندیده‌اند. به همین جهت در این آیه آمده‌است: به نام خود، یهوه، نزد ایشان معروف نشدم.

یهوه در نگاه رائلیان؛ویرایش

رائلیان ،(بمعنای پیام آورانِ نور) نام جنبشی است که اعضای آن بر این باورند؛ که انسان‌هایی دانشمند به نام الوهیم توسط سفینه‌های فضایی پیشرفته که ما آن‌ها را اشیاء پرنده ناشناخته (یوفو) می‌دانیم، به روی زمین آمده و از طریق علم ژنتیک، حیات هوشمند نوین را بر روی کره زمین خلق کرده‌اند. الوهیم، همانند بشریتِ روی زمین هستند البته با علمی بیست و پنج هزار سال پیشرفته‌تر! الوهیم در زبان عبری کلمه‌ای جمع و به معنی «کسانی که از آسمان آمدند» می‌باشد؛ که مفرد آن «الوها» است. الوهیم در سیاره‌ای پیشرفته و پاک و سرشار از لذات زندگی می‌کنند که با تکنولوژی بسیار پیشرفته‌ای به زندگی جاودانی دست پیدا کرده‌اند، رهبر آن‌ها (ریاست انجمن جاودانگان) یهوه یا الله یا همان هورس، یا زئوس است. در مقابل این مجموعه، ابلیس یا ست یا شیطان قرار دارد که می‌خواهد با جمع‌آوری سند و مدرک از جنگ و خون‌ریزی و جنایات انسان بر روی کرهٔ زمین به یهوه و دانشمندانش و ساکنان سیاره‌شان ثابت کند که خلقت انسان (حیات زنده هوشمند و خود برنامه‌ریز) بر روی زمین کاری بیهوده، اشتباه و خطرناک بوده‌است.[۴]

منابعویرایش

  1. مستر هاکس (۱۳۸۲قاموس کتاب مقدس، ترجمهٔ مستر هاکس (ویراست اول)، تهران: اساطیر، ص. ۹۸۶
  2. کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمهٔ فاضل‌خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن (ویراست اول)، تهران: اساطیر، ۱۳۷۷، ص. ۱۱۱
  3. Ezekiel ۳۶:۲۳؛ Book of Genesis ۲۲:۱۸؛ Psalms ۱۴۵:۲۱؛ Malachi 1:11
  4. کتاب پیامی که انسانهای کرات دیگر به من دادند، رائل مایتریا صفحه ۱۰ الی ۹۰

جستارهای وابستهویرایش