باز کردن منو اصلی

بویهٔ دیلمی ملقب به مؤیدالدوله و مُکَنّیٰ به ابومنصور پسر سوم رکن‌الدوله حسن و از امیران آل بویه در ری، همدان و اصفهان بود. وی در این دوران از مشورت‌های وزیر با کفایت خود صاحب بن عباد بهره برد. دوران پادشاهی وی از ۳۶۶ تا ۳۷۲ ه‍.ق. از جانب عضدالدوله و پس از آن تا هنگام فوتش در ۳۷۳ ه‍.ق. به طور مستقل ادامه داشت.[۱]

مؤیدالدوله ابومنصور بویهٔ دیلمی
Muayyadal-DawlaBuyidCoinHistoryofIran.jpg
سکهٔ مؤیدالدوله
امیر گرگان
سلطنت۹۸۱–۹۸۳ م.
پیشینسمت ایجاد نشده بود
جانشینفخرالدوله دیلمی
امیر طبرستان
سلطنت۹۸۰–۹۸۳ م.
پیشینسمت ایجاد نشده بود
جانشینفخرالدوله دیلمی
امیر ری (جبال)
سلطنت۹۷۷–۹۸۳ م.
پیشینفخرالدوله دیلمی
جانشینفخرالدوله دیلمی
امیر همدان
سلطنت۹۷۶–۹۸۳ م.
پیشینرکن‌الدوله دیلمی
جانشینفخرالدوله دیلمی
نام کامل
لقب: مؤیدالدوله
کنیه: ابومنصور
نام کوچک:بویه
پدررکن‌الدوله دیلمی
مرگ۹۸۳ م.
دین و مذهباسلام شیعه

منابعویرایش

  1. «لغت‌نامهٔ دهخدا، مدخل «مؤیدالدوله»». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ آوریل ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۷ مارس ۲۰۱۲.