ماهواره‌های ایران

(تغییرمسیر از ماهواره طلوع)

کشور ایران در میان نه(۹) کشور دنیا، متشکل از شوروی (۱۹۵۷)، ایالات متحده آمریکا (۱۹۵۸)، فرانسه (۱۹۶۵)، ژاپن (۱۹۷۰)، چین (۱۹۷۰)، بریتانیا (۱۹۷۱)، هند (۱۹۸۰) و اسرائیل است که مستقلاً موفق به پرتاب ماهواره شده‌اند.[۱] این مقاله به معرفی ماهواره‌های تولید شده توسط ایران می‌پردازد.

نقاط مداری ایرانویرایش

ایران تا کنون نقاط مداری زیادی را برای ارسال ماهواره مخابراتی ثبت کرده‌است. تعدادی از این نقاط به خاطر عدم توانایی ایران در استقرار ماهواره سلب امتیاز شده‌اند. ایران اخیراً اقدام به ثبت نقاط مداری دیگری کرده‌است.

نام ماهواره مدار تاریخ ثبت وضعیت
زهره۱ ۳۴ درجه شرقی ۱۳۵۶ در نوامبر سال ۲۰۱۲ امتیازش باطل شد
زهره۲ ۲۶ درجه شرقی ۱۳۵۶ با بهره‌گیری از امکانات ماهواره بدر عربست در حال استفاده است.
زهره۳ ۴۷ درجه شرقی ۱۳۵۶ در سال ۲۰۰۹/۱۳۸۷ امتیازش باطل شد

ناهیدویرایش

ماهواره ناهید[۲] در سال ۱۳۹۵ با حضور رئیس‌جمهور ایران رونمایی شد. ناهید تنها ماهواره‌ای است که صفحات آن به صورت خورشیدی باز می‌شود این در حالی است که تاکنون صفحات ماهواره‌هایی که توسط دانشمندان ایرانی ساخته شده بر روی بدنه آن چسبیده بوده‌است اما ناهید قابلیت بازشدن صفحات را ممکن خواهد کرد.[۳]تاریخچه ساخت این ماهواره به قبل از انقلاب می‌رسد اما بعد از انقلاب اسلامی ایران و شروع جنگ این پروژه مانند نیروگاه هسته‌ای بوشهر متوقف شد اما وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در سال ۱۳۸۳ قراردادی ۱۳۲ میلیون دلاری را با کشور روسیه برای طراحی، ساخت و پرتاپ ماهواره ناهید امضا کرد. محسن بهرامی، رئیس سازمان فضایی ایران گفته ناهید یک در سال ۹۵ پرتاب می‌شود و قرارداد ناهید دو آماده شده که به زودی ابلاغ خواهد شد.[۴][۵][۶]

امیدویرایش

ماهواره امید اولین ماهواره‌ای است که تمام مراحل تولید و ساخت آن در خود ایران انجام شد.[۷][۸][۹] این ماهواره که در ارتفاع ۲۴۶ تا ۳۷۷ کیلومتری زمین و در قسمت بسیار رقیق جو قرار داشت و در مدار پایین بود و بر اساس مأموریت تعریف شده برای آن، پس از مدتی در اثر غلبهٔ جاذبه زمین بر اصطکاک هوا، انرژی خود را از دست داده و سقوط کرد.[۱۰]

مصباح ۱ویرایش

ماهواره مصباح اولین پروژه ایران برای ساخت ماهواره پس از انقلاب بود. این پروژه پس از توقفی ۱۸ساله در برنامه فضایی ایران که در سال ۱۳۵۶ با ماهواره ناهید آغاز و پس از انقلاب متوقف شده بود[۱۱] در سال ۱۳۷۵ توسط سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران (وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) آغاز شد. وزارت ارتباطات و یک شرکت ایتالیایی در ۱۳۷۷در این پروژه مشارکت کردند.[۱۲]

موافقتنامه ساخت ماهواره مصباح در سال ۱۳۷۶ میان وزارتخانه‌های علوم و ارتباطات به امضاء رسید و ساخت نمونه آزمایشگاهی این ماهواره طی سال‌های ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۰ با همکاری سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران و مرکز تحقیقات مخابرات انجام شد. ساخت مدل مهندسی و فضایی ماهواره مصباح نیز با همکاری یک شرکت ایتالیایی توسط نیروهای متخصص داخلی انجام شده‌است.[۱۳]

ماهواره مصباح از نوع ماهواره‌های مدار پایین می‌باشد و قرار است از آن برای فعالیت‌های علمی، تحقیقاتی و آموزشی استفاده شود. شناسایی منابع آبی، خاکی، معدنی، هواشناسی، کنترل شبکه‌های آب، برق، نفت و گاز و کمک رسانی در حوادث غیرمترقبه از جمله اهداف ساخت و پرتاپ ماهواره مصباح است.

ماهواره مصباح نهایتاً در ۱۲ مرداد ۱۳۸۴طی مراسمی با حضور سید احمد معتمدی وزیر ارتباطات رونمایی و اعلام شد طی تابستان به فضا فرستاده خواهد شد. اما ماهواره مصباح نیز همانند ماهواره ناهید هنوز به فضا پرتاب نشده و سرنوشت مبهمی دارد و با آنکه ده سال از طراحی و ساخت مدل زمینی آن می‌گذرد، هنوز مشخص نیست که چه زمانی به فضا پرتاپ می‌شود. هزینه راه اندازی ماهواره مصباح ۱۰میلیارد تومان اعلام گردید. معتمدی وزیر ارتباطات همچنین وعده داد که ساخت ماهواره‌های مصباح ۲ و مصباح ۳ با همکاری متخصصان تایلندی و چینی انجام خواهد شد.

همکاری فضایی ایران و روسیه قرار بود با پرتاب ماهواره مصباح ادامه یابد.[۱۴] برای کاهش هزینه پرتاب ماهواره مصباح تصمیم مسئولان بر آن بود که این ماهواره به همراه ماهواره‌ای دیگر و توسط موشک روسی به نام کازموس-۳ام از پایگاه فضایی پلستسک در نزدیکی مسکو به مدار هزار کیلومتری از سطح زمین پرتاب شود. علت تأخیر در پرتاب ماهواره هماهنگی میان ایران و روسیه در پرتاب همزمان دو ماهواره اعلام شد. اما پس از گذشت ۳ سال ماهواره پرتاب نشد و تبلیغات پیرامون آن قطع شد.[۱۵] علت تأخیر در پرتاب ماهواره اثرگذاری تنش‌های سیاسی دولت بر دولت روسیه اعلام شد.

مصباح ۲ویرایش

ماهواره ملی مصباح ۲ از نوع ماهواره‌های مخابراتی است که در باند UHF کار می‌کند. مأموریت این ماهواره شامل ذخیره و انتقال اطلاعات (Store and Forward)، جمع‌آوری و پخش داده‌ها روی مناطق وسیع و پراکنده (Data Collection System DCS)، سنجش از دور (Remote Sensing) و ناوبری (Navigation) است. ماهواره مصباح ۲ با جرم ۷۰ کیلوگرم و ابعاد ۷۰*۵۰*۵۰سانتیمتر مکعب، دارای مداری از نوع مدار خورشیدآهنگ و ارتفاع ۱۵+۷۰۰ کیلومتر و زاویه میل ۱/۰ ± ۲/۹۸ درجه بوده و طول عمر آن سه سال پیش‌بینی می‌شود. هدف از توسعه طرح مصباح ۲ «کسب دانش فنی طراحی، تحلیل، ساخت و آزمایش ماهواره به صورت بومی»، «دستیابی به فضا از طریق طراحی و پرتاب یک ماهواره نزدیک به زمین به منظور جمع‌آوری، بازیابی و پردازش، ضبط و ارسال مجدد داده‌ها» و «ایجاد یک شبکه ارتباطاتی ماهواره برای ارتباط با کاربران در مناطق دورافتاده ایران با دیگر نواحی جغرافیایی دنیا» است. خدماتی که متناسب با نیاز کاربران می‌توان از طریق ماهواره مصباح۲ ارائه نمود شامل سرویس کاربران ثابت (Fixed User Terminal) و سرویس جمع‌آوری داده(Data Collection) بوده و در زمینه‌های گوناگون قابل پیاده‌سازی است.

در تیر ماه ۱۳۹۶ رئیس سازمان فضایی ایران از انتقال ماهواره «مصباح» که بالغ بر ۱۰ میلیارد تومان روی آن سرمایه‌گذاری شده بود به موزه فناوری فضایی خبر داد که به زودی راه‌اندازی می‌شود و گفت: با توجه به گذشت زمان طولانی از ساخت این ماهواره به این نتیجه رسیدیم که ماهواره مصباح برای پرتاب و بازبینی هزینه‌های زیادی نیاز دارد. از این رو این ماهواره به موزه فناوری فضایی منتقل می‌شود.[۱۶]

سینا ۱ویرایش

Sina-۱
اپراتورISA
شناسهٔ کوسپار2005-043D
شماره ستکات۲۸۸۹۳
آغاز مأموریت
تاریخ راه‌اندازی27 October 2005, 06:52:26 (2005-10-27UTC06:52:26Z) UTC
موشکKosmos-3M
سایت راه‌اندازیPlesetsk 132/1
مشخصات مداری
سامانه مرجعGeocentric
رژیم مأموریتLow Earth
حضیض gee۶۸۸٫۳ کیلومتر (۴۲۷٫۷ مایل)
اوج gee۷۱۱٫۸ کیلومتر (۴۴۲٫۳ مایل)
انحراف مداری98.0 degrees
تناوب98.6 minutes

سینا ۱ نخستین ماهواره و کاوشگر فضایی ایران است. این ماهواره در روز پنجشنبه ۶ آبان ماه سال ۱۳۸۴، بر روی یک موشک ماهواره بر کوسموس-۳ام روسی به فضا پرتاب شد و با موفقیت در مدار اختصاصی ایران قرار داده شد.[۱۷] محل پرتاب آن پایگاه فضایی پلستسک در روسیه بود. سینا-۱ به سفارش وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در شرکت پالیوت در شهر اُمسک روسیه طراحی و ساخته شده بود. محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور ایران، در سال ۱۳۸۸ اعلام کرد که کشورهای مشارکت‌کننده در ساخت و پرتاب این ماهواره پس از پرتاب آن گفتند که نفهمیدیم چه شد آن را گم کرده‌ایم.[۱۸] موقعیت فعلی این ماهواره در سایت n2yo قابل دیدن است.

سنجش از دور، دریافت، ذخیره و ارسال داده‌های مخابراتی دو مأموریت ماهواره سینا می‌باشد که بخش سنجش از دور، در موارد کشاورزی، تشخیص پوشش زمین از نظر گیاهی، تغییرات ژئولوژیک مانند سیل و آتشفشان و غیره کاربرد خواهد داشت. تبادل اطلاعات میان کاربران زمینی و ارائه سرویس‌های پست الکترونیک و انتقال فایل نیز از جمله کاربردهای محموله مخابراتی سینا به‌شمار می‌رود.

طلوعویرایش

ماهواره طلوع، نخستین ماهواره سنجش از راه دور ایران که در ۱۴ بهمن ۱۳۸۸ روز ملی فناوری ماهواره‌ای رونمایی شده و قابل پرتاب با ماهواره‌بر سیمرغ دارای فناوری‌هایی مانند محموله تصویربرداری، کنترل وضعیت مکانیزم‌ها و سلول‌های خورشیدی که مأموریت اصلی این ماهواره، تصویربرداری تک طیفی با تفکیک‌پذیری ۵۰ متر، ذخیره و ارسال داده‌های تصویر به ایستگاه‌های زمینی می‌باشد.[۱۹]

مدار ماهواره طلوع از نوع ارتفاع پایین و ارتفاع مدار آن بیش از ۵۰۰ کیلومتر است و ۲ سال عمر مفید برای آن پیش‌بینی می‌شود. انرژی ماهواره طلوع توسط آرایه‌های خورشیدی از روی بدنه و باتری‌های ثانویه تأمین خواهد شد. جرم این ماهواره ۱۰۰ کیلو و ابعاد این سازه ۶ ضلعی به عرض ۸۶ و ارتفاع ۱۰۰ سانتی‌متر است.[۱۹]

ماهواره سنجشی طلوع با قابلیت تفکیک ۲۵ متر طی سه ماه آینده به فضا پرتاب خواهد شد که این میزان دقت، سال آینده به ۱۰ متر خواهد رسید.

رصدویرایش

ماهواره رصد، دومین ماهواره ایرانی است که توسط موشک‌های حامل ایرانی به فضا فرستاده شده‌است. این ماهواره همچنین نخستین ماهواره تصویربرداری ایران محسوب می‌شود. «رصد»، با نام کامل رصد-۱، که در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۹۰ (۱۵ ژوئن ۲۰۱۱) به فضا پرتاب شده بود،[۲۰] روز ۱۵ تیرماه ۱۳۹۰ (۶ ژوئیه ۲۰۱۱) مجدداً وارد جو شد و به عمر تقریباً سه هفته‌ای خود پایان داد.[۲۱][۲۲][۲۳]

نویدویرایش

ماهواره نوید علم و صنعت که به اختصار ماهواره نوید نیز نامیده می‌شود، سومین ماهواره پرتاب شده ایرانی و نخستین ماهواره ساخت مرکز تحقیقات ماهواره‌ای دانشگاه علم و صنعت است که در ۱۴ بهمن ۱۳۸۸ مصادف با روز فناوری فضایی رونمایی شده بود. مأموریت این ماهواره تصویربرداری از زمین با وضوح تصویر ۷۵۰ متر مبتنی بر روش جاروبی[۲۴] و به صورت تک باند است[۱۹] ماهواره نوید علم و صنعت در ساعت سه و نیم بامداد (به وقت محلی) روز جمعه، ۱۴ بهمن ۱۳۹۰ از پایگاه فضایی سمنان به فضا پرتاب شد.[۲۵]

این ماهواره مکعب شکل و با ابعاد ۵۰×۵۰×۵۰ سانتی‌متر و جرم ۵۰ کیلوگرم ساخته شده که به منظور استقرار در مدار بیضوی با ارتفاع ۲۵۰ تا ۳۷۵ کیلومتر و زاویه انحراف مداری ۵۵ درجه طراحی شده‌است. ارتباط ماهواره با ایستگاه زمینی از طریق سه فرستنده و گیرنده در باندهای وی‌اچ‌اف و یواچ‌اف برقرار است و تأمین انرژی آن نیز توسط صفحات خورشیدی نصب شده بر بدنه جانبی سازه ماهواره در کنار باتری و بهره‌گیری از تنظیم‌کننده‌ها و مبدل‌های ولتاژ صورت می‌گیرد. با توجه به مدار این ماهواره، می‌توان انتظار داشت که هر ۹۰ دقیقه یکبار زمین را دور بزند.[۲۶]

فجرویرایش

ماهواره فجر به عنوان اولین ماهواره با مأموریت انتقال مداری کشور با قابلیت تغییر مدار ۲۵۰ تا ۴۵۰ کیلومتر بیضوی به مدار ۴۵۰ کیلومتر دایره‌ای با استفاده از پیشبرنده گاز سرد (تراست گاز سرد) است که سبب افزایش طول عمر ماهواره به یک و نیم سال می‌شود این ماهواره با کمک ماهواره‌بر سفیر ۱-ب در سیزدهم بهمن ۱۳۹۳ به فضا پرتاب شد. درحالی‌که اعلام شده بود ماهواره فجر ۱٫۵ سال در مدار باقی خواهد ماند، پایگاه مستقل n2yo.com گزارش داده که این ماهواره در تاریخ ۲۶ فوریه ۲۰۱۵ / ۶ اسفند ۱۳۹۳ سقوط کرده‌است. نزول مداری سریع این ماهواره نشان از عملکرد نادرست سیستم پیشرانش و رانش‌زاهای ماهواره‌ای دارد.[۲۷]

پیامویرایش

ماهواره پیام بامداد ۲۵ دی ۱۳۹۷ با ماهواره‌بر سیمرغ به فضا پرتاب شد اما بنا به اعلام محمد جواد آذری جهرمی وزیر ارتباطات، این پرتاب با موفقیت همراه نبود و ماهواره پیام در مدار قرار نگرفته‌است.[۲۸][۲۹][۳۰] این ماهواره با مشارکت چهار دانشکده مهندسی هوافضا، برق کامپیوتر و مکانیک و ۱۶ نفر از استادان دانشکده‌های دانشگاه امیر کبیر ساخته شده و علاوه بر آن بخش عمده فعالیت بر عهده دانشجویان ارشد و دکتری بوده‌است.[۳۱] این ماهواره از سری میکرو ماهواره‌های توسعه فناوری فضایی بود که به منظور تصویربرداری سه‌طیفی (سبز- قرمز و مادون قرمز نزدیک) و پانکروماتیک از محدوده ایران (به‌صورت نزدیک به زمان‌واقعی و ذخیره- ارسال)، ذخیره و ارسال پیام (S&F) و اندازه‌گیری تشعشعات فضایی، ساخته شد.[۳۲] طراحی این ماهواره از سال ۸۴ آغاز شد. با وزن این ماهواره ۱۰۰ کیلوگرم و ارتفاع مداری طراحی شده برای ماهواره پیام ۵۰۰ کیلومتر و با شیب مداری ۵۵ درجه و تصاویری با دقت ۴۵ متر ارسال می‌کرد.[۳۱][۳۳][۲۹]

ظفرویرایش

ظفر ماهواره ای سنجش از دور است و قرار است تا پایان سال 99 با ماهواره‌بر سیمرغ ایرانی و بومی پرتاب شود. این ماهواره قرار است در مدار دایره‌ای حرکت کند. وزن این ماهواره 113 کیلوگرم و دارای طول عمر تجهیزاتی 1.5 سال است. بر روی این ماهواره ۴ دوربین رنگی نصب می‌شود. این دوربین‌ها دارای وضوح ۲۶ برای ظفر۱ و ۱۶متری برای ظفر ۲ است و قادر به تصویربرداری از سطح زمین خواهد بود. به گفته محققان این ماهواره دقت سیستم کنترل تعیین وضعیت ماهواره ظفر نسبت به ماهواره نوید ۳۰۰ درصد پیشرفت داشته است. این ماهواره ۲۰ بهمن سال ۹۸ به فضا پرتاب شد و به علت عدم تغذیه ماهواره توسط ماهواره بر سیمرغ در مدار زمین قرار نگرفت.

منابعویرایش

  1. http://www.space.com/missionlaunches/sfn-090203-iran-satellite-launch.html |وبگاه سایتspace.com
  2. «پژوهشکده سامانه‌های ماهواره».[پیوند مرده]
  3. «جزئیات رونمایی از ماهواره ناهید (خبرگزاری مهر)».
  4. «سازمان فضایی ایران ISA».
  5. «پرتاب ماهواره ناهید در سال 1395 (مشرق نیوز)».
  6. «پژوهشگاه فضایی ایران isrc.ac.ir». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۶.
  7. NASA - NSSDC - Spacecraft - Details
  8. خبرگزاری رویترز، خبر: نخستین ماهواره ساخت کشور ایران، تاریخ انتشار: ۳ فوریه ۲۰۰۹.
  9. Iran launches first domestically produced satellite, Guardian
  10. «ناگفته‌هایی از ماهواره امید». آینده نیوز. ۲۷ بهمن ۱۳۸۷.
  11. زهره در پرده ابهام (بی‌بی‌سی فارسی)
  12. پشت پرده پروژه ماهواره‌ای دولت نهم[پیوند مرده] (روز آنلاین)
  13. «ایتالیا از تحویل ماهواره «مصباح» خودداری می‌کند». عصر ایران.
  14. ایران به باشگاه ماهواره داران پیوست(بی‌بی‌سی فارسی)
  15. ماهواره مصباح را فراموش کنیم؟ بایگانی‌شده در ۱۳ فوریه ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine(خبرگزاری ایتنا)
  16. «انتقال ماهواره «مصباح» به موزه فناوری!». ایسنا. ۱۱ تیر ۱۳۹۶.
  17. «ایران به باشگاه ماهواره داران پیوست». وبگاه رسمی بی‌بی‌سی فارسی. ۱ فروردین ۱۳۸۷. دریافت‌شده در دی ۱۳۸۶. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازدید= را بررسی کنید (کمک)
  18. رئیس‌جمهور: نمایشگاه دستاوردهای لیزری یک دستاورد بزرگ سیاسی است[پیوند مرده]
  19. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ ۱۹٫۲ «خبرگزاری فارس - طلوع؛ اولین ماهواره سنجش از راه دور ایرانی». خبرگزاری فارس. ۲۰۱۰-۰۲-۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۱۵.
  20. «Iran launches observation satellite». ۱۵ ژوئن ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۱.
  21. «Jonathan's Space Report». گزارش فضایی جاناتان مک‌داول. ۱۹ اوت ۲۰۱۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۳ سپتامبر ۲۰۱۱.
  22. «کاتالوگ NSSDC». سازمان فضایی ناسا. ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۳ سپتامبر ۲۰۱۱.
  23. جان کریسی (۱۲ ژوئیه ۲۰۱۱). «2011». Zarya Diareis. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۳ سپتامبر ۲۰۱۱.
  24. Push broom
  25. «پرتاب ماهواره «نوید» از سوی ایران به فضا». وبگاه دویچه وله فارسی. دریافت‌شده در ۱۱ فوریه ۲۰۱۲.
  26. «ماهواره ملی «نوید علم و صنعت» به‌فضا پرتاب شد». جام جم آنلاین. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۱ فوریه ۲۰۱۲.
  27. http://www.khabaronline.ir/detail/407140/science/technology
  28. «وزیر ارتباطات ایران: ماهواره «پیام» در مدار قرار نگرفت». fa.euronews.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۱۵.
  29. ۲۹٫۰ ۲۹٫۱ «ناکامی در پرتاب ماهواره پیام». www.asriran.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۱۵.
  30. «ماهواره 'پیام' ساخت ایران در مدار زمین قرار نگرفت» (به انگلیسی). ۲۰۱۹-۰۱-۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۱۵.
  31. ۳۱٫۰ ۳۱٫۱ «ماهواره پیام را چه کسی ساخت و چرا در مدار قرار نگرفت؟». خبرآنلاین. ۲۰۱۹-۰۱-۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۱۵.
  32. «پرتاب ماهواره با ماهواره‌بر ایرانی در شرایط تحریم فضایی کشور». ایسنا. ۲۰۱۹-۰۱-۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۱۵.
  33. «ماهواره پیام پرتاب شد اما در مدار آرام نگرفت». وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۱۵.