مرده‌زایی (انگلیسی: Stillbirth) به مرگ نوزاد جنین بعد از هفته بیستم بارداری گفته می‌شود[۱]. در این حالت ممکن است به عمل سزارین نیاز شود. اکثر مرده‌زایی‌ها در انتهای دوره بارداری رخ می دهند و در اغلب موارد علت اصلی آن مشخص نیست.[۱] مرده‌زایی را نباید با سقط خودبه‌خودی، که از دست دادن زودرس نوزاد است، اشتباه گرفت.

داده‌ها در دیگر منابع
تشخیص احتمال مرده‌زایی معمولاً با استفاده از سونوگرافی انجام می گیرد
آی‌سی‌دی-۱۰ P95
مدلاین پلاس 002304
ای‌مدیسین topic list
سمپ D050497

از عوامل مرده‌زایی می توان به عفونت باکتریایی، بیماری مادرزادی، ناهنجاری‌های کروموزوم، دیابت مادرزادی، فشار خون بالا (پره‌اکلامپسی)، *استفاده مادر از مواد روان‌گردان (مانند الکل، نیکوتین و ...) یا داروی شیمیایی، دکولمان جفت، تروما، مسمومیت پرتوی، بریدن آلت زنانه[۲] و به مشکل برخوردن بند ناف[۳] اشاره داشت.

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Robinson, GE (January 2014). "Pregnancy loss.". Best practice & research. Clinical obstetrics & gynaecology 28 (1): 169–78. PMID 24047642. 
  2. "Female genital mutilation and obstetric outcome: WHO collaborative prospective study in six African countries" Retrieved on 2012-2-22
  3. Jason H. Collins, M.D.; Charles L. Collins, M.D.; Candace C. Collins, M.D., Silent Risk: Issues About the Human Umbilical Cord, retrieved 2009-03-17