باز کردن منو اصلی

نیکلای مارکف (به روسی: Николай Марков) (زادهٔ ۱۸۸۲ میلادی در تفلیس و درگذشتهٔ ۱۹۵۷ در تهرانمعمار روس‌تبار مقیم ایران بود.

نیکلای مارکف
Nikolai Markov.jpg
اطلاعات شخصی
نام نیکلای مارکف
زادروز ۱۸۸۲
زادگاه تفلیس
درگذشت ۱۹۵۷ (۷۴-۷۵ ساله)
جایگاه خاکسپاری گورستان ارامنه تهران
ملیت ایرانی - روسی
فعالیت
پروژه‌های سرشناس کلیسای مریم مقدس، دبیرستان البرز

زندگی‌نامهویرایش

نیکلای مارکف در سال ۱۸۸۲ در خانواده‌ای سرشناس از افسرانِ روسیه تزاری در تفلیس زاده شد.[۱] او در سال ۱۹۱۰ از آکادمی هنرهای زیبای سن پترزبورگ فارغ‌التحصیل شد و سپس تا سال ۱۹۱۴ در بخشِ فارسیِ دانشکدهٔ شرق‌شناسیِ این دانشگاه تحصیل کرد.[۱] مارکف در جنگِ جهانی اول به عنوان داوطلب در ارتشِ روسیه در قفقاز خدمت کرد. در سال ۱۹۱۷ میلادی (۱۲۶۹ خورشیدی) آجودان فرماندهی بریگاد قزاق شد که یک واحد ویژهٔ نظامی در ایران بود که ناصرالدین شاه آن را تشکیل داده‌بود. در ارتشِ ایران به درجهٔ ژنرالی رسید و پس از انقلابِ اکتبر روسیه در ایران ماندگار شد. در سال ۱۹۲۱ میلادی از بریگاد قزاق خارج شد و و به حرفهٔ معماری بازگشت.[۱] نیکلای مارکف در شهرداریِ تهران استخدام شد. این معمار روسی‌تبار با ساختِ بیش از بیست اثر معماری در ایران و به خصوص در تهران، از پیشگامان معماری مدرن در ایران محسوب می‌شود.[۱]

مارکوف، معماری اسلامی و شیوه‌های سنتی احداث بناهای ایرانی و مصالح محلی از قبیل آجر، سنگ، کاشی و گچ را می‌ستود. در واقع، آجرهای خشتی که وی به کار می‌برد به نام آجر مارکوفی مشهور شد. شهر تهران در دههٔ اول و دوم قرنِ جاری پر از ساختمان‌هایی به سبک او شد، سبکی که تلفیق چهار نوع فرهنگ را به نمایش می‌گذاشت: مدرن، التقاطی، غربی و ایرانی.[۱] آرت دکو و جریان‌ها ی موازی در اروپا و آمریکا استفاده از نتایج پژوهش‌های باستان‌شناسی، به خصوص نتایج مربوط به دوران اسلامی و صفوی در طراحی بر روشِ معماریِ مارکف تأثیر گذاشتند. استفاده از فناوری محلی متأثر از کشفیات باستان‌شناسی در طراحیِ بناها از دیگر ویژگی‌های کارِ مارکف بود.[۲]

آثارویرایش

مارکف برای شهرداری تهران کار می‌کرد و ساختمان‌های بسیاری در تهران و شهرهای پیرامونی آن ساخته‌است.[۴][۵][۶][۷]

نگارخانهویرایش

یادداشت‌هاویرایش

  1. روایتی نیز وجود دارد که طرح اولیهٔ مارکوف پس از وی توسط مارکار گالستیانس با دخل و تصرف به اجرا رسیده‌است.

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ محمد ملاحسینی (۱۳ آبان ۱۳۹۱). «نیکولای مارکف (1882 - 1957)». همشهری آنلاین. از پارامتر ناشناخته |تاریخ بازبین= صرف‌نظر شد (کمک)
  2. «دبیرستان البرز تهران». پایگاه معماری اتود.
  3. "karname".
  4. "Tehran Building Manifests European Architecture" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2010-08-16.
  5. "Nikolai Markov ۱۸۸۲–۱۹۵۷ / ۱۲۶۱–۱۳۳۶".
  6. Culture and customs of Iran Par Elton L. Daniel,ʻAlī Akbar Mahdī.
  7. "Article Izvestia du 12.01.07". Archived from the original on 2012-09-04.

پیوند به بیرونویرایش