پارک اتابک

پارک اتابک یا باغ اتابک، باغ و بنایی بود در محله اعیان‌نشین تهران قدیم که به خواست میرزا علی اصغر خان اتابک مشهور به «اتابک اعظم»، صدراعظم قاجاریه برای اقامت شخصی بر پا شده بود. دلیل اصلی مشهور شدن این باغ به واقعه پارک اتابک در دوران مشروطه بازمی‌گردد. این پارک اکنون محل سفارت روسیه در تهران است.

عمارت پارک اتابک
Atabak Palace.jpg
نامعمارت پارک اتابک
کشورایران
استاناستان تهران
شهرستانتهران
اطلاعات اثر
نام‌های دیگرپارک اتابک
کاربریباغ
کاربری کنونیسفارت روسیه در تهران
دیرینگیدوره قاجار
دورهٔ ساخت اثردوره قاجار
بانی اثرعلی‌اصغر اتابک

پیشینه

 
مورگان شوستر به همراه گروه همکارانش در کاخ اتابک

مالکیت ارباب اردشیر

پس از درگذشت میرزا علی‌اصغرخان اتابک، وارثان او باغ و ابنیه موسوم به پارک اتابک را به انضام یک رشته قنات و یک باب طویله و یک گلخانه واقع در خیابان فرانسه (نوفل لوشاتو کنونی) را در بیستم آبان ۱۲۸۶ (سیزدهم نوامبر ۱۹۰۷) به یک زردشتی به نام ارباب اردشیر (اردشیر مهربان پارسى) فروختند. او این املاک را نزد بانک استقراضی‏ به رهن گذاشت و چون در موعد مقرر از عهده بازپرداخت وام برنیامد، در سوم بهمن ۱۲۹۱ (۲۵ ژانویه ۱۹۱۳) آن املاک را به بهای ۳۰۶ هزار تومان به بانک استقراضى فروخت.[۱]

چون بانک استقراضی طبق ماده یک امتیازنامه‌اش، حق معاملات غیرمعقول نداشته، پارک را پطر کورتین رئیس کل بانک استقراضى اسماً برای خود می‌خرد، هرچند در حاشیه قباله تصریح شده بوده که معامله به وکالت از طرف بانک استقراضى انجام گرفته و پارک و ملحقاتش متعلق به این بانک است.[۱]

سفارت روسیه تزاری

دولت روسیه در یازدهم سپتامبر ۱۹۱۵ (هجدهم شهریور ۱۲۹۴) پارک اتابک را از هیئت مدیره بانک مرکزى استقراضى در پطروگراد اجاره کرد و این پارک در یازدهم مهر (پانزدهم اکتبر) به سفارت روسیه در تهران تحویل‏ داده شد. اجاره پارک تا دهم مارس ۱۹۱۶ به مبلغ ۱۶۵۰ منات و از ان پس به مدت سه سال از قرار سالى شش‌هزار منات‏ بود.[۱]

سفارت شوروی

دولت تزارى اجاره‌بها را تا سال ۱۹۱۷ یعنى سال انقلاب پرداخته بود و پس از آن پارک اتابک دوباره در اختیار بانک استقراضی قرار گرفت. در سال ۱۹۲۱ عهدنامه مودت ایران و شوروى منعقد شد که طبق آن بانک استقراضى همراه با تمام دارایی‌هایش، از جمله پارک اتابک به مالکیت دولت ایران در می‌آمد. پارک در پانزدهم سپتامبر ۱۹۲۲ (شهریور ۱۳۰۱) به دولت ایران تحویل داده شد. وزارت مالیه ایران مدتی به پارک اتابک انتقال یافت تا هنگامی که روتشتین، اولین سفیرشوروى به تهران وارد شد و از وزارت خارجه درخواست کرد چون محل قدیمی سفارت در پامنار نیاز به تعمیر داشت، تا پایان تعمیرات، سفارت‌خانه در پارک اتابک استقرار داشته باشد. وزارت امور خارجه پذیرفت.[۱]

دولت ایران با دارایی بر جای مانده از بانک استقراضی، بانک ایران را تأسیس کرد اما نه بانک ایران و نه سفارت شوروی تقاضای ثبت رسمی پارک اتابک را نکردند، وزارت امورخارجه پارک اتابک و ملحقات‏ آن را متعلق به بانک ایران می‌دانست و پی در پی از دولت شوروی درخواست کرد اجاره پارک را به بانک ایران بپردازد یا در برابر آن، عمارتى بلاعوض به سفارت‏ ایران در مسکو بدهد اما درخواست وزارت امور خارجه بی پاسخ ماند.[۱]

معماری کاخ

معمار ساختمان کاخ این پارک، میرزا مهدی خان شقاقی (ممتحن الدوله)، اولین مهندس معمار (آرشیتکت) ایران است که طراحی و نقشه‌کشی آن را خود انجام داده و اجرای آن را نظارت کرده‌است.[۲]

رویدادهای مهم

 
از چپ به راست: استالین دبیرکل اتحاد جماهیر شوروی، روزولت رئیس جمهورایالات متحده و چرچیل نخست‌وزیر بریتانیا

جستارهای وابسته

منابع

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ «مذاکرات جلسه نودم دوره هجدهم مجلس شورای ملی چهاردهم بهمن ۱۳۳۳».
  2. «اولین مهندس (آرشیتکت) معمار ایران». تارنمای فرهنگسرا. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱۳ دی ۱۳۹۲.
  3. «سفارت روسیه غصبی است!/ بدهی میلیونی برای اجاره پارک اتابک». تارنمای تاریخ ایرانی. ۲۵ شهریور ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۱۳ دی ۱۳۹۲.
  4. ساناساریان، جنبش حقوق زنان در ایران (طغیان، افول و سرکوب از ۱۲۸۰ تا انقلاب ۱۳۵۷)، ۶۳–۶۴.