باز کردن منو اصلی

شهر کاشغَر (به اویغوری: قه‌شقه‌ر، به چینی: 喀什، به پین‌یین: Kāshí) یک شهر واحه‌ای است و مرکز شهرستان کاشغر، یکی از شهرستان‌های ناحیه خودمختار سین‌کیانگ در شمال غرب جمهوری خلق چین است. کاشغر از شهرهای کهن چین به‌شمار می‌رود و به مروارید جاده ابریشم نیز ملقب گشته‌است.[۱] پهناوری این شهر ۲۹۴٬۲۱ کیلومتر مربع است. بر پایه آمار سال ۱۳۸۲، جمعیت این شهر برابر با ۳۵۱٬۸۷۴ تن بوده‌است. زبان مردمان کاشغر، زبان اویغوری و پامیری می‌باشد.

کاشغر
喀什市 · قه‌شقه‌ر شه‌هری
County-level city
کاشغر
یک مناره نزدیک به مسجد عید غا
یک مناره نزدیک به مسجد عید غا
موقعیت کاشغر در نقشه
موقعیت کاشغر در نقشه
کاشغر در سین‌کیانگ قرار گرفته‌است
کاشغر
کاشغر
Location in Xinjiang
مختصات: ۳۹°۲۸′ شمالی ۷۵°۵۹′ شرقی / ۳۹٫۴۶۷°شمالی ۷۵٫۹۸۳°شرقی / 39.467; 75.983مختصات: ۳۹°۲۸′ شمالی ۷۵°۵۹′ شرقی / ۳۹٫۴۶۷°شمالی ۷۵٫۹۸۳°شرقی / 39.467; 75.983
کشورجمهوری خلق چین
Regionسین‌کیانگ
Prefectureولایت کاشغر
مساحت
 • County-level city۵۵۵ کیلومتر مربع (۲۱۰ مایل مربع)
 • منطقه کلان‌شهری۲۸۱۸ کیلومتر مربع (۱٬۱۰۰ مایل مربع)
ارتفاع۱۲۷۰ متر (۴٬۱۷۰ پا)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • County-level city۵۰۶٬۶۴۰
 • تراکم۹۱۰/km۲ (۲٬۴۰۰/sq mi)
 • منطقهٔ کلان‌شهری۸۱۹۰۹۵
 • تراکم منطقهٔ کلان‌شهری۲۹۰/km۲ (۷۵۰/sq mi)
منطقهٔ زمانیGMT+6 (de facto)
Postal code۸۴۴۰۰۰
پیش‌شماره(های) تلفن۰۹۹۸
وبگاهwww.xjks.gov.cn

تاریخویرایش

در نوشته‌های چینی سده ۲ پ. م واژه سک که بعدها به سو وسئی تبدیل شد به کار رفته‌است. به نوشته این منابع، سکاها در شمال باختری کاشغر می‌زیستند. گویا قبایل سکایی در میان سال‌های ۱۰۰ تا ۱۲۰م به حدود ترکستان چین و آسیای میانه سرازیر شدند و شاخه‌ای از آن‌ها به کاشغر و ختن راه سپردند.[۲]

شاپور ساسانی در کتیبه کعبه زرتشت، در آنجا که گستره مرزهای امپراتوری خود را ترسیم می‌کند، از کاشغر نیز در کنار سغد، چاچ و ابرشهر که مرکز آن نسا بوده‌است، در شمار شهرهای قلمرو خود نام می‌برد. گویا شاپور کسی از دودمان ساسانی را به فرمانروایی کاشغر نگماشته بود و شاه کوشانی به استقلال در آن سامان فرمان می‌راند و تنها خراج‌گزار شاه ایران بود. کاشغر نخستین بار در دورهٔ فرمانروایی سلسلهٔ هان به حکومت چین پیوست.[۲]

اسلام در کاشغرویرایش

کاشغر به عنوان مرکز فرهنگ اسلامی در چین شناخته می‌شود. مسلمانان اویغور ۹۸٪ جمعیت این شهر را (در حدود ۳٬۴۰۰٬۰۰۰ نفر) تشکیل می‌دهند. در کاشغر نزدیک به ۱۰ هزار مسجد وجود دارد.[۳]

نگارخانهویرایش

مکان‌های مهم دینی کاشغر
مناره‌ای در نزدیکی مسجد عیدگاه

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. «کاشغر». وبگاه رادیو بین‌المللی چین.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ انوشه، حسن (به سرپرستی) (۱۳۸۰دانشنامه ادب فارسی: ادب فارسی در آسیای میانه، تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ص. ص۷۳۱، شابک ۹۶۴-۴۲۲-۴۱۷-۵
  3. «زندگی مسلمانان شهر کاشغر». وبگاه رادیو بین‌المللی چین.

پیوند به بیرونویرایش