باز کردن منو اصلی

ابراهیم حاتمی‌کیا

فیلمنامه‌نویس و کارگردان ایرانی

ابراهیم حاتمی‌کیا (زادهٔ ۱۳۴۰ در تهران) کارگردان، نویسنده، تدوینگر، بازیگر و فیلمبردار سینمای ایران است. وی دانش‌آموختهٔ رشته سینما (گرایش فیلمنامه‌نویسی) از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر است.[۵][۶] او فعالیت‌های سینمایی خود را با ساخت فیلم‌های کوتاه و مستند در رابطه با سینمای جنگ آغاز کرد. او برای ساخت فیلم آژانس شیشه‌ای جایزه بهترین فیلم‌نامه و کارگردانی را از شانزدهمین جشنواره فیلم فجر دریافت کرد.[۷] حاتمی کیا تاکنون سه بار برای فیلم‌های آژانس شیشه‌ای، به رنگ ارغوان و به وقت شام موفق به کسب سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی جشنواره فیلم فجر شده‌است.[۸] همچنین وی برای فیلم ربان قرمز نامزد جایزه صدف طلایی جشنواره فیلم سن‌سباستین شد.[۹] در سال ۱۳۹۳ حاتمی کیا یکی از نه سینماگری بود که نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر برای یک عمر فعالیت دریافت کرد. حاتمی کیا در رأی‌گیری از ۵۵ فیلم‌شناس ایرانی به سال ۱۳۸۱ به عنوان یکی از ده فیلم‌ساز برتر تاریخ سینمای ایران شناخته شد و همچنین در نظرسنجی از ۴۳ منتقد برای بهترین کارگردانان پس از انقلاب جزء پنج فیلم‌ساز اول قرار گرفت.[۱۰][۱۱]

ابراهیم حاتمی‌کیا
Ebrahim Hatamikia in Fajr International Film Festival 05.jpg
زاده۱ مهر ۱۳۴۰ ‏(۵۸ سال)[۱]
تهران، ایران
ملیتایرانی
تحصیلاتسینما (فیلم‌نامه‌نویسی)
محل تحصیلدانشگاه هنر تهران
شغلکارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر، تدوین‌گر، فیلم‌بردار
سال‌های فعالیت۱۳۵۸–اکنون[۲]
دیناسلام (شیعه)
همسر(ها)سیما حاتمی‌کیا (ا. ۱۳۶۲)[۳][۴]
فرزنداننیره، اسماعیل، یوسف[۳]
جایزه‌هاسیمرغ بلورین، تندیس زرین
فهرست کامل
مشاغل نظامی
وفادار به/عضوِایران
سازمان/شاخهسپاه پاسداران
بخشواحد سمعی بصری[۲]
نبردها/جنگ‌هاجنگ ایران و عراق

زندگی و فعالیت‌هاویرایش

حاتمی کیا در سال ۱۳۴۰ در یک خانواده مذهبی با اصالت «آذربایجانی»[۱۲] در تهران متولد شد. باورها و اعتقادات مذهبی خانواده مانع از راهیابی وی به سینما می‌شد. آزادی دوران جوانی و مصادف شدن با انقلاب اسلامی دو عاملی بود که او را به سوی سینما سوق داد. او فعالیت‌های سینمایی‌اش را از سال ۱۳۵۹ با نوشتن فیلم‌نامه و کارگردانی فیلم‌های کوتاه در فضای جبهه و جنگ آغاز کرد. حاتمی کیا در سال ۱۳۶۵ نخستین فیلم بلند خود را به نام هویت برای شبکه دوم سیما ساخت که می‌کوشید تصویری واقع گرایانه از گرایش‌های سیاسی آن دوران پرآشوب ارائه دهد. پس از ساخت این فیلم خسرو دهقان منتقد سینما استعداد حاتمی کیا را کشف کرد و در یکی از نشریات سینمایی نوشت، فیلمساز خوش قریحه‌ای دارد وارد سینما می‌شود. حاتمی کیا در سال ۱۳۶۷ در دوره فیلمنامه‌نویسی دانشگاه هنر تهران شرکت می‌کند و در سال ۱۳۷۲از پایان‌نامه خود با موضوع نئورئالیسم ایتالیا دفاع می‌کند.[۱۳] وی در دومین تجربه سینمایی خود فیلم دیده‌بان را ساخت.

او در سال ۱۳۸۹ فیلم گزارش یک جشن را ساخت و این فیلم در جشنواره فجر رونمایی شد و پس از آن توسط وزارت ارشاد توقیف شده و هیج گاه به نمایش عمومی در نیامد. اغلب منتقدان، از کرخه تا راین، آژانس شیشه‌ای و به رنگ ارغوان را بهترین فیلم‌های حاتمی کیا می‌دانند.[۱۴]

ویژگی و سبکویرایش

بیشتر آثار حاتمی کیا رابطه کم رنگ یا پر رنگی با جنگ ایران و عراق دارد. آثار او دارای نماد‌ها و استعاره‌های گوناگون است. در بیشتر آثار حاتمی‌کیا عنصر پلاک به عنوان نماد هویت حضور دارد.[۱۵] حاتمی کیا به عنوان یک سینماگر مؤلف، معتقد به عقیده شخصی و نگاه سینمایی خودش است. نگاه به هویت ملی و اعتقاد فردی در آثار وی به چشم می‌خورد. حاتمی کیا سعی کرده‌است در آثار خود در کنار آرمان‌گرایی از واقعیت‌ها نیز فاصله نگیرد. دریچه عرفان و نقد نیز در آثار وی مشهود است.[۱۶]

جایزه‌ها و افتخاراتویرایش

 
حاتمی‌کیا، برندهٔ ۳ سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی در بخش رقابت داخلی جشنواره فیلم فجر و ۱ سیمرغ بلورین نیز در بخش رقابت بین‌المللی

حاتمی‌کیا تاکنون نامزد دریافت ۶۸ جایزهٔ داخلی و بین‌المللی شده که از آن تعداد، برندهٔ ۳۹ جایزه شده‌است. جایزه‌هایی چون سیمرغ بلورین و تندیس زرین از جملهٔ آنهاست.

فیلم‌شناسیویرایش

کتاب‌شناسیویرایش

پانویس‌هاویرایش

  1. قنبری، ساناز (۲ مهر ۱۳۹۸). «حاتمی کیا سفارش‌پذیر نیست!». جام جم. سال بیستم (۵۴۸۶): ۱۱ – به واسطهٔ مگ‌ایران.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ زارعیان، مسعود (۲۶ خرداد ۱۳۸۸). «ققنوس در دامنه آتشفشان». هنر متعالی.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ مؤمنی، حجت‌الله (۹ اردیبهشت ۱۳۸۸). «ابراهیم حاتمی‌کیا». راسخون.
  4. «حاتمی‌کیا: درسته پاسدارم ولی فیلمسازم». مشرق‌نیوز. ۲ دی ۱۳۹۱.
  5. «ابراهیم حاتمی‌کیا». سازمان سوره. دریافت‌شده در ۱۹ آوریل ۲۰۰۷.
  6. «خبرگزاری فارس - فیلم/ حاتمی‌کیا: خجالت می‌کشم در سوریه نبودم/ عالم سینمای ما اصلاً مسئله‌اش این چیزها نیست». خبرگزاری فارس. ۲۰۱۸-۰۲-۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۰۸.
  7. «ابراهیم حاتمی‌کیا». وبگاه «فرهنگسرا». بایگانی‌شده از اصلی در ۲ مه ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۱۹ آوریل ۲۰۰۷.
  8. «سیمرغ‌ها به روی شانه منتخبین آرام گرفتند». روزنامه ایران, 23 بهمن 1396. 
  9. «جشنواره‌های مربوط به ابراهیم حاتمی‌کیا». سازمان سوره. دریافت‌شده در ۱۹ آوریل ۲۰۰۷.
  10. بهترین کارگردانان پس از انقلاب انتخاب شدند
  11. فراستی (۱۳۸۱). بهترینهای عمر ما. ص. ۷۳.
  12. همشهری - حاتمی کیا
  13. «چه کسی استعداد حاتمی کیا را کشف کرد». دیدی دیگر.[پیوند مرده]
  14. «زندگینامه: ابراهیم حاتمی کیا». همشهری آنلاین.
  15. سینمای حاتمی کیا | ناشر = فصل نامه مطالعات ملی
  16. ابراهیم حاتمی کیا؛ آرمانگرای واقع بین

منابعویرایش

پیوند به بیرونویرایش