انگور خرس

انگور خرس
انگور خرس
Arctostaphylos-uva-ursi.JPG
آرایه‌شناسی
فرمانرو: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده): گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده): دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده): آستریدها
راسته: خلنگ‌سانان
تیره: خلنگیان
سرده: انگورهای خرس
گونه: A. uva-ursi
نام علمی
Arctostaphylos uva-ursi
Arctostaphylos uva-ursi

انگور خرس (به انگلیسی: Arctostaphylos uva-ursi) گونه‌ای از تیره خلنگیان است.[۱] نام‌های دیگر آن انگور گرگ، و آقطی سیاه است.[۲] انگور گرگ بومی مناطق کوهستانی شمال اروپا، آسیا و آمریکای شمالی است. این گیاه در بیشتر نقاط کانادا و آمریکا می‌روید.

نام‌گذاری آن به این علت است که میوه آن سخت و خشن بوده و فقط خرس و گرگ آن را می‌خورند.

برگ‌های این گیاه حاوی تانن، آربوتین و هیدروکوئینون است. مهمترین مصارف دارویی برگ این گیاه در مشکلات ادراری و دستگاه مجاری ادراری و عفونت‌های این ناحیه است.

ترکیبات شیمیاییویرایش

انگور خرس حاوی فلاونول هایی مانند میریستین، کوئرستین، هایپرین و گلیکوزیدهایش مثل ایزوکوئرستین و …. ایروئیدهایی مانند آسپرولوزید، مونوتروپین، کینون هایی مثل آربوتین، هیدروکینون آزاد، تانن ها مانند کوریلاژین، الاژیک و گالیک اسید و ترپنوئیدهایی همانند آلفا و بتا آمیرین، لوپئول، اورسولیک اسید (یکی از قوی ترین آنتی اکسیدانت های موجود) است. دیگر ترکیبات مثل اسید مالیک، اسید کوئینیک، التیام بخش آلانتوئین رزین، مقادیر جزئی روغن های فرار می باشد. خواص انگور خرس.[۳]

ویژگی‌هاویرایش

انگور گرگ درختچه کوچکی است با برگ‌های ضخیم متناوب، نامنظم، بیضی‌شکل به رنگ زیتونی و به طول یک سانتی‌متر و عرض نیم سانتی‌متر. گل‌های آن به رنگ سفید مایل به قرمز، به صورت ۳ تا ۱۵ گل با هم مجتمع شده و به حالت آویخته، در اوائل تابستان ظاهر می‌شوند. میوه آن کروی‌شکل به رنگ قرمز روشن و دارای چهار یا پنج دانه سخت می‌باشد که در اوائل پائیز می‌رسد و دارای مزه‌ای تلخ و تند بوده ولی بو ندارد.

پانویسویرایش

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Arctostaphylos uva-ursi». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.
  2. Digital, Salamat. 2017. " با فواید گیاه انگور خرس یا آقطی سیاه (Uva Ursi) آشنا شوید". سلامت دیجیتال. Accessed December 7 2017. [۱] بایگانی‌شده در ۲۱ مه ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine.
  3. https://bitkiteb.com/bearberry-properties/
  • خوش‌بین، سهراب: یک‌صد گیاه معجزه‌گر. جلد دوم. تهران. نشر دنیای نو. ۱۳۸۵. ص۴۶۲.