بنی‌کعب

از قبایل عرب

بنی‌کَعْب (به عربی: بنو کعب) از قبایل عرب است، که پیشینه آنها به منطقه نجد در شرق حجاز شبه‌جزیره عربستان بازمی‌گردد و شاخه‌های منسوب به آن، امروزه در کشورهای عراق، ایران، قطر، عمان امارات مستقر می‌باشند. بنی‌کعب به‌همراه قبایل بنی طرف و باوی، یکی از ۳ قبیله عرب استان خوزستان در ایران است، که بطور نسبی در شهرهای خرمشهر، آبادان، شادگان، رامهرمز، رامشیر، ماهشهر و شوش؛ در کنار رودخانه کرخه، همچنین در دو طرف رودخانه کارون و رودخانه دز ساکن می‌باشند و گروهی نیز در کنار اروندرود، در کشور عراق زندگی می‌کنند.[۱]

نسب قبیله بنی‌کعب، به کعب بن ربیع عدنانیه (کَعْب بن ربیعه بن عامر بن صعصعه بن معاویه بن بکر بن هوازن) بازمی‌گردد، که از تیره‌های قبیله هوازن عدنانی بشمار می‌آید و نخستین گروه‌های آنها، بادیه‌نشینانی بودند که از منطقه نجد در شبه جزیره عربستان، به مناطقی در عمان، قطر، بحرین و امارات متحده عربی مهاجرت کردند. امروزه افراد این قبیله در عراق، ایران، قطر و عمان (در کشورهای حوزه خلیج فارس) و نیز بخش‌هایی از آفریقا مستقر می‌باشند.[۲]پیشوای بنی کعب خوزستان در این هنگام محمد بن ادریس بود که قبل از استقرار کامل کعبیان در جای جدید، از دنیا رفت و پسرش ناصر جای او را گرفت. در واقع نسب کعب آلبوناصر، یکی از دو دودمان کعبیان خوزستان، به او می‌رسد. 

 چنانکه نسب دودمان دیگر (البوکاسب) به مرداو بن علی بن کاسب می‌رسد.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. The Shi'is of Iraq By Yitzhak Nakash, pg. 27, and Haydari, ‘Unwan al-Majd, pg. 110-15, 118
  2. The Shi'is of Iraq By Yitzhak Nakash, pg. 27, and Haydari, ‘Unwan al-Majd, pg. 110-15, 118
  • جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران، جلد سوم، ۱۳۸۴.
  • عبدالحکیم وائلی، «دائره‌المعارف قبایل عرب»، جلد پنجم، ص۱۸۵۶.