باز کردن منو اصلی

تاشْکَنْد (نام‌های دیگر: تاشکنت، چاچ، شاش) (به ازبکی؛ لاتین: Toshkent، سیریلیک: Ташке́нт) پایتخت کشور ازبکستان است. جمعیت آن ۲٬۴۸۵٬۹۰۰ تن (برآورد ۲۰۱۸) است.[۱]

تاشکند
Ташке́нт
شهر
چشم‌اندازی هوایی از تاشکند
چشم‌اندازی هوایی از تاشکند
نشان رسمی تاشکند
نشان
شهر تاشکند در نقشهٔ ازبکستان
شهر تاشکند در نقشهٔ ازبکستان
Tashkent EN.PNG
مختصات: ۴۱°۱۶′ شمالی ۶۹°۱۳′ شرقی / ۴۱٫۲۶۷°شمالی ۶۹٫۲۱۷°شرقی / 41.267; 69.217مختصات: ۴۱°۱۶′ شمالی ۶۹°۱۳′ شرقی / ۴۱٫۲۶۷°شمالی ۶۹٫۲۱۷°شرقی / 41.267; 69.217
کشور  ازبکستان
استان تاشکند
حکومت
 • شهردار Rakhmonbek Usmonov
مساحت
 • کل ۳۳۴٫۸ کیلومتر مربع (۱۳۰ مایل مربع)
ارتفاع ۵۰۰ متر (۱٬۶۰۰ پا)
جمعیت (۲۰۱۸)
 • جمعیت ۲٬۴۸۵٬۹۰۰
 • تراکم ۷٬۴۰۰/km۲ (۱۹٬۰۰۰/sq mi)
منطقهٔ زمانی UTC (یوتی‌سی ۵+)
پیش شماره تلفن ۷۱ ۹۹۸+
وبگاه tashkent.uz

محتویات

مردمویرایش

٪۶۳ درصد تاشکنت را ازبک‌ها تشکیل می‌دهند و بقیه را روس‌ها ۲۰٪، تاتارها ۴٫۵٪، کره‌ای‌ها ۲٫۲٪، قزاق‌ها ۲٫۱٪، تاجیک‌ها ۱٫۲٪ و ۷٪ دیگر اقوام تشکیل می‌دهند.

بیشتر مردم تاشکند مسلمان و سنی مذهب و پیرو فقه حنفی هستند. محل استقرار مرکز روحانی آسیای میانه در تاشکند است.

مکان جغرافیاییویرایش

این شهر در کشور ازبکستان و در ۴۰ درجه و ۱۶ دقیقه عرض شمالی و ۶۹ درجه و ۱۳ دقیقه طول خاوری واقع شده‌است.

چاچ باستان در گستره چیرچیک و در میان دو شاخه از رودخانه سیردریا، رود ایگران در باختر و رود پرگ در خاور، که چند فرسنگ از یکدیگر فاصله دارند و کم و بیش موازی هستند، نهاده بود و جنوبی‌ترین نقطه آن به رودخانه سیردریا می‌رسید. چاچ در واقع در کران راست رودخانه سیردریا قرار داشت.

تاریخچهویرایش

در ۷۵۱م کاوسی‌ان چی فرمانروای چینی، پادشاه چاچ را کشت و دختر او از عرب‌ها کمک خواست. ابومسلم سردار ایرانی، زیاد بن صالح را با لشکری به آن سرزمین روانه کرد. وی چینی‌ها را در ۱۳۳ق شکست داد و کاوسی‌ان چی در میدان نبرد کشته شد. به سبب این نبرد، اسلام به آسیای میانه راه یافت و چینیها دیگر نتوانستند در آن سامان حکمرانی کنند. در دوره کائونچی دوم (سده چهارم و سده پنجم میلادی) تاشکند گسترش یافت و به شکل شهر درآمد و دارای اجزای شهری، مانند دژ و کاخ گردید.

در ۱۸۶۵ روس‌ها تاشکند را که بخشی از خان‌نشین خوقند بود تسخیر کردند و در ۱۸۶۷ تاشکند به مرکز جدید اداری، بازرگانی، سیاسی و صنعتی تبدیل شد.

در ۱۹۱۷ برای نخستین بار حکومت بولشویکی در این شهر برقرار شد. در زمین لرزه سال ۱۹۶۶ ویران شد و جاذبه‌های تاریخی شهر که روزگاری آبادی‌ای بر سر راه کاروان‌های جاده ابریشم بود از بین رفت. تاشکند پس از این حادثه به کمک ۳۰٬۰۰۰ هزار نیروی داوطلب بازسازی شد.

وجه تسمیهویرایش

چاچ نام باستانی شهر و ناحیه تاشکند در آسیای میانه است.

تاشکند در واقع از دو جزء تاش و کند تشکیل می‌شود که جزء اول یعنی تاش به معنی سنگ یا سنگی در زبان ترکی میباشد و جزء دوم یعنی کند به معنی شهر ، آبادی و یا دژ میباشد که البته پسوند کند بر روی نام اغلب شهرها و آبادی‌های خراسان قدیم قرار دارد که برخی معرب شده‌اند مانند سمرقند، بیرجند، نوقند، شواکند و غیره.

نام چاچ در ادبیات فارسی به‌ویژه در شاهنامه فردوسی بسیار بکار رفته. کمان‌هایی که در قدیم در چاچ ساخته می‌شدند از شهرت فراوانی برخوردار بوده‌اند چنانچه اصطلاح «کمان چاچی» در ادب فارسی معنی بهترین کمان به‌خود گرفته‌است.

متروویرایش

متروی تاشکند در سال ۱۹۷۷ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۳ خط و ۲۹ ایستگاه می‌باشد.

جستارهای وابستهویرایش

نگارخانهویرایش

پانویسویرایش

  1. "Residents of Tashkent city exceeds 2.48m people". Uzdaily.com.

منابعویرایش

  • انوشه، حسن (به سرپرستی) (۱۳۸۰دانشنامه ادب فارسی: ادب فارسی در آسیای میانه، تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، شابک ۹۶۴-۴۲۲-۴۱۷-۵
  • Wikipedia contributors, "Tashkent," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Tashkent&oldid=184391737 (accessed January 16, 2008).

پیوند به بیرونویرایش