باز کردن منو اصلی

جزایر فارو

جزایر هجده‌گانه متعلق به پادشاهی دانمارک

جزایر فارو یا جزایر فاروئه (به فاروئی: Føroyar، به دانمارکی: Færøerne، به معنی: جزایر گوسفند) نام جزایر هجده‌گانه‌ای است که به عنوان یکی از منطقه‌های خودگردان دانمارک شناخته می‌شود.[۱]

فارو
Føroyar
Færøerne
نشان ملی
شعار ملیندارد
سرود ملیتو ای زیباترین سرزمین من
پایتخت
(و بزرگترین شهر)
توشهاون
۶۲°۰۰′ شمالی ۰۶°۴۷′ غربی / ۶۲٫۰۰۰°شمالی ۶٫۷۸۳°غربی / 62.000; -6.783
زبان رسمی فاروئی، دانمارکی
نوع حکومت دموکراسی پارلمانی و
مشروطه سلطنتی
نام حاکمان 
ملکه
نخست وزیر

مارگریت دوم دانمارک
کای لئو یوهانسن 
موارد منجر به تشکیل
امپراتوری دانمارک
۱ آوریل ۱۹۴۸
مساحت
 -  مساحت ۱٬۳۹۹کیلومتر مربع (۱۸۰ام)
 -  آب‌ها (٪) ۰٫۵
جمعیت
 -  سرشماری ۴۸٬۵۰۰ 
(۲۰۲ام)
 -  تراکم جمعیت ۳۴‎/km۲‏ (۱۷۶ام)
واحد پول کرون فاروئی (DKK)
منطقه زمانی GMT
 -  تابستانی (DST) EST (ساعت جهانی)
دامنه اینترنتی .fo
پیش‌شماره تلفنی +۲۹۸

تاریخچهویرایش

این مجمع الجزایر در سال ۱۸۱۴ از نظر سیاسی از نروژ جدا شد و از سال ۱۹۴۸ به‌صورت استانی خودمختار از پادشاهی دانمارک درآمد. آن‌ها در طی این چند سال مسئولیت بیشتر مسایلشان را در دست گرفته‌اند؛ به‌جز دفاع (اگرچه دارای نگهبان ساحلی محلی هستند)، امور خارجی و دستگاه قضائی که بر عهدهٔ دانمارک می‌باشد.[۱]

فارو روابط نزدیک و سنتی‌ای با ایسلند، شتلند، اورکنی، جزایر هبرید بیرونی و گرینلند دارد. این مجمع الجزایر در انجمن اروپای شمالی به‌عنوان بخشی از نمایندگان دانمارک حضور پیدا می‌کند. شایان ذکر است که فارو عضو اتحادیه اروپا نمی‌باشد.

جغرافیاویرایش

این مجمع‌الجزایر در شمال اروپا و منطقهٔ اسکاندیناوی، بین دریای نروژ و اقیانوس اطلس شمالی، تقریباً در فاصله‌ای برابر از ایسلند، نروژ و بریتانیا واقع شده‌است و پایتخت آن توشهاون می‌باشد.[۱]

از مجموع ۱۸ جزیره‌ای که جزایر فارو را تشکیل داده‌اند، ۱۷ جزیره مسکونی‌اند و بزرگ‌ترین آن‌ها به نام استریموی ۳۸۵ کیلومتر مربع مساحت دارد. اقلیم آن معتدل، بارانی و اغلب ابری است.[۲]

اقتصادویرایش

تنها ۶ درصد اراضی این جزایر قابل کشت هستند و فراورده‌های کشاورزی آن به سبزیجات محدود می‌شود و غلات در آن به عمل نمی‌آید. صنایع دستی و ماهی‌گیری شغل‌های اصلی مردم می‌باشند و صدور ماهی عمده‌ترین منبع درآمد آن محسوب می‌شود.[۲]

پرورش گوسفند و دامداری نیز از جمله مشاغل ساکنان آن است.

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ وب‌گاه رسمی گردشگری فارو (انگلیسی). بازدید در ۱ نوامبر ۲۰۱۰.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ عباس جعفری. گیتاشناسی نوین کشورها، چاپ سوم. موسسهٔ جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۷. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۳۴۲-۱۴۳-۴.

پیوند به بیرونویرایش