جورج قدیس و اژدها

افسانه سنت جورج و اژدها از سنت جورج (درگذشت 303) می گوید که اژدها را که خواستار قربانی های انسانی بود،به قتل رساند. بدین ترتیب جرج مقدس، شاهزاده خانم انتخاب شده بعنوان قربانی بعدی اژدها را نجات می دهد. این روایت برای اولین بار در کاپادوکیه در اولین منابع قرن یازده و دوازده میلادی تنظیم شده بود، اما در افسانه طلایی قرن سیزدهم به لیبی منتقل شد. [۱]

سنت جورج قاتل اژدها ، اثر چوبی از آلبرشت دورر (4/1501).

این داستان دارای خاستگاهی پیش از مسیحیت (جیسون و مده آ، پرسئوس و آندرومدا، تایفون، و غیره) بوده، [۱] و در زندگی قدیسان مختلف و قبل از انتساب آن به سنت جورج ثبت شده است. این امر به ویژه در قرن 9 و 10 به سنت تئودور تیرو منسوب شد و اولین بار در قرن یازدهم به سنت جورج منتقل شد.

قدیمی ترین سابقه شناخته شده سنت جورج در حال کشتن اژدها در متن گرجی قرن یازدهم یافت می شود. [نیازمند منبع] افسانه و نمادنگاری به سرعت در حوزه فرهنگی بیزانس در قرن دوازدهم گسترش یافت. این شیوه به مسیحیان غربی در قرن دوازدهم و از طریق جنگهای صلیبی رسید. شوالیه های جنگ صلیبی اول معتقد بودند که سنت جورج، همراه با پیروان خود قدیسین نظامی دمتریوس، موریس و تئودور، در کنار آنها در انطاکیه و اورشلیم مبارزه کرده بود. این افسانه بر اساس نسخه های لاتین در Speculum Historiale و افسانه طلایی در قرن سیزده در سُنت غربی رواج یافت. در ابتدا این افسانه محدود به تنظیم ادبی عاشقانه های جوانمردی بود، در قرن سیزدهم میلادی رواج یافت و در قرون وسطا و رنسانس به عنوان سوژه ادبی و تصویری مورد توجه قرار گرفت و به بخشی جدایی ناپذیر از سنتهای مسیحی مربوط به سنت جورج در هر دو سنت شرقی و غربی تبدیلدل شد.

خاستگاهویرایش

پیش از مسیحویرایش

نمادنگاری مقدسین نظامی تئودور، جورج و دیمیتریوس به عنوان سوارکارها، ادامه مستقیم نمادنگاری از نوع " اسب سوار تراکی " در دوره روم است. به نظر می رسد که نماد اژدها از مار خارج می شود که از یک سو "درخت زندگی" را به هم می <i id="mwOQ">آمیزد</i>، و با استاندارد <i id="mwOQ">دراکو</i> که از سوی دیگر سواره نظام رومی مورد استفاده قرار می گرفت. اسبهای سوار بر مارها و گرازها به طور گسترده در ستارگان دوران رم به یادبود سربازان سواره نظام حضور دارند. حجاری از کروپاک، صربستان، آپولو و آسکلپیوس را به عنوان سوارکارهای کروپاک به تصویر می کشد، علاوه بر این مار که در اطراف درخت پیچیده شده است. شیوه دیگر، Dioscuri را به عنوان اسب سواران کروپاک در هر دو طرف درخت مار به نمایش می گذارد، و گره های آنها را نیز می کشد. [۲]

توسعه روایت حقیقی از جنگ اژدها به موازات پیشرفت نمادنگاری است که از افسانه های اژدها قبل از مسیحی ترسیم می شود. نسخه قبطی افسانه سنت جورج، ویرایش شده توسط EA Wallis Budge در سال 1888، و توسط Budge تلقی می شود که بر اساس منبعی از قرن 5 یا 6 ایجاد شده باشد، "فرماندار دادیانوس" را نامیده شد. Budge این اسطوره را به داستانهای پیش از مسیحیت نسبت می دهد،

من شک دارم که بیشتر داستانهای سنت جورج چیزی بیش از یکی از نسخه های متعدد داستان قدیمی دنیای درگیری بین نور و تاریکی یا Ra و Apepi و Marduk و Tiamat باشد که بر روی چند موضوع باریک بافته شده است. واقعیت تاریخی تیامات، اژدهای فلس دار، بالدار، ناپاک، و آپپی دشمن قدرتمند سونگود باشکوه، هر دو نابود شدند و در آتشی که او علیه آنها و کینه هایشان فرستاده بود هلاک شدند و دادیانوس نیز "اژدها" خوانده دوستان وی که شصت و نه فرماندار بودند، با آتش سوزی که با دعای مقدس سنت جورج از زمین فرو رفته بود، نابود شدند. [۳] به انتظار نمادنگاری سنت جورج ، اولین بار در دهه 1870 ، یک فنر سنگی قبطی نشان داده شده که یک چهره سرخدار شاهین را در حال جنگیدن با یک تمساح نشان می دهد، که توسط لوور به تعبیر هوروس به قتل هوروس به عنوان قتل دگرگون شده ستکه نشان داده شده است . [۴]

نمادنگاری مسیحیویرایش

تصویرهایی از "مسیح مبارز" که پای یک مار را زیر پا گذاشته است، در هنر مسیحی اواخر قرن پنج یافت می شود. نمادنگاری اسب سوار با نیزه برای غلبه بر شر در اوایل دوره قرون وسطایی رایج می شود. نمادهای نمادین تئودور مقدس به عنوان کشنده اژدها متعلق به اوایل قرن هفتم، مسلماً در اوایل قرن دهم (قدیمی ترین تصویر خاص از تئودور به قتل اژدها در Aghtamar ، مورخ 920) است. [۵] از تئودور گزارش شده که اژدها را در نزدیک اوچایتا در افسانه ای جوانتر از اواخر قرن نهم نابود کرده است. تصورات اولیه از یک اسب سوار که یک اژدها را می کشد بعید است که نمایانگر جورج مقدس باشد، که در قرن دهم به عنوان قاتل یک چهره انسانی به تصویر کشیده شد، نه یک اژدها. [۶]

 
نماد سرامیکی وینیکا از کریستوفر و جورج به عنوان اژدها-کش

اولین تصویر از تئودور مقدس به عنوان یک اسب سوار (که به لاتین نامگذاری شده است) از وینیکا، مقدونیه شمالی است و در صورت اصیل، مربوط به قرن ششم یا هفتم است. در اینجا، تئودور در حال کشتن اژدها نیست، بلکه دارای یک پرچم <i id="mweA">دراکو</i> است. یکی از آیکون های وینیکا همچنین دارای قدیمی ترین نماد از جورج مقدس با یک اژدها: جورج مخفف علاوه بر cynocephalous کریستوفر مقدس، هر دو قدیس در حال لگدمال نمودن مارهایی با سر انسان هستند و در عین حال با سر آنها را با نیزه مورد هدف قرار داده اند. [۷]

 
نقاشی قرن 17 از Arcus Einhardi

در غرب یک تصویر کارولیناییایی از یک اسب سواری رومی را زیر پا گذاشته و سوراخ کردن اژدها بین دو قدیس سرباز با لنس و سپر را بر روی پای یک سنگ مرمر سنگین قرار داده بود، که قبلاً در خزانه داری باسیلکا از سنت Servatius در ماستریخت (گم شد از قرن 18th. ) نمایندگی در یک نقاشی قرن 17 ، اکنون در Bibliothèque Nationale de France در پاریس زنده مانده است.

 
نقاشی دیواری Yılanlil Kilise از مقدسین تئودور و جورج که اژدها را می کشند

"مسیحی سازی" از نماد نگارگری اسب اسب تراکی را می توان در کلیساهای غار کاپادوکیایی گورم ردیابی کرد ، جایی که نقاشی های نقاشی قرن 10th ، مقدسین نظامی را بر روی اسب نشان می دهد که روی اسب ها با یک ، دو یا سه سر مقابله می کنند. یکی از اولین نمونه ها از کلیسایی است که به نام Mavrucan 3 معروف است ( Güzelöz, Yeşilhisar [tr] ) ، عموماً متعلق به قرن 10 ، [۸] که دو "سوارکار مقدس" را با مقابله با دو مار که در اطراف یک درخت پیچیده بودند به تصویر می کشد ، در یک موازی قابل توجه با استوار Dioskuroi ، به جز اینکه سواران اکنون به مار حمله می کنند. "درخت زندگی" به جای گراز. در این مثال ، حداقل ، به نظر می رسد که دو مار با سرهای جداگانه وجود دارد ، اما نمونه های دیگر کپادوکیای قرن دهم مارهای چندشکلی را نشان می دهد. [۲] نقاشی دیواری ضعیف در Yılanlı Kilise [tr] ("کلیسای مار") که دو قدیس تئودور و جورج را که به اژدها حمله می کنند به تصویر می کشد ، به صورت آزمایشی به قرن 10 ، یا در عوض حتی تا اواسط 9th مورخ است. [۹]  

نمونه مشابه، اما نشان دادن سه قدیس سوارکار، دیمیتریوس ، تئودور و جورج، از کلیسای "Zoodochos Pigi" در مقدونیه مرکزی در یونان، در بخش Kilkis، در نزدیکی دهکده جدید Kolchida، مربوط به قرن نهم یا دهم است. [۱۰]

یک تصویر از قرن دوازدهم اژدها-کش، که احتمالاً تئودور را به تصویر می کشد، نه جورج، در چهار صفحه موکارنا در شبستان Cappella Palatina در پالرمو یافت شده است. [۵]

تغییر قهرمان به جورج قدیسویرایش

 
تئودور و جورج در کنار هم به عنوان قهرمانان سوار نشان داده می شوند. تئودور اژدها و جورج دشمن انسانی را می کشد. صومعه سنت کاترین ، سینا، قرن 9 یا 10

نقش اژدها از سرباز قدیس، تئودور تیرو به افسانه جورج قدیس تغییر وضعیت داد. [۱۱]

تغییر نماد اژدها از تئودور یا تئودور و جورج طبق نظر "دیوسکوروی" به جورج به تنهایی، برای اولین بار در اوایل قرن یازدهم اتفاق افتاده است. [نیازمند منبع] قدیمی ترین تصاویر خاص از جورج قدیس در حال نبرد با مار هنوز در کپادوشیا یافت می شود.

افسانه طلاییویرایش

در نسخه مشهور شده از Aure Legenda Jacobus da Varagine ( افسانه طلایی ، 1260s) ، قسمت روایت سن جورج و اژدها در جایی اتفاق افتاد که وی به نام "Silene" در لیبی اتفاق افتاد. [۱۲] [۱۳]

سیلن در لیبی به یک اژدهای زهرآگین اشاره می کند که پس از تسخیر اطراف شهر حوضچه آن را مسموم می کند. برای جلوگیری از تأثیر آن بر خود شهر، مردم آن روزانه دو گوسفند، سپس یک مرد و یک گوسفند و سرانجام فرزندان و جوانان خود را که با قرعه کشی انتخاب شده بودند، پیش کش می کردند. یک بار قرعه به دختر شاه افتاد. پادشاه همه طلا و نقره خود را برای نجات دخترش ارائه داد. مردم امتناع کردند دختر به دریاچه فرستاده شد تا غذای اژدها شود.

جورج قدیس به طور اتفاقی به محل رسید. شاهزاده خانم سعی کرد او را از آنجا دور کند، اما او عهد کرد که بماند. اژدها در حالی که آندو مشغول گفتگو بودند از حوضچه بیرون آمد. جورج علامت صلیب را ساخت و آن را بر اسب سوار کرد، و آن را با طعمه خود به طور جدی زخمی کرد. [الف] او سپس از شاهزاده خواست تا کمربند خود را به سمت او پرتاب کند، جورج آن را دور گردن اژدها انداخت. در این هنگام اژدها مانند یک جانور رام به دنبال شاهزاده حرکت کرد. [ب]

شاهزاده خانم و جورج اژدها را به سمت شهر سیلن هدایت کردند، جایی که جمعیت را به وحشت انداخت. سنت جورج پیشنهاد کرد اگر اذعان کنید مسیحی شوند و تعمید شوند، اژدها را به قتل می رساند. پانزده هزار مرد از جمله پادشاه سیلن به مسیحیت گرویدند. [پ] جورج سپس اژدها را به قتل رساند، آن را با شمشیر خود سرخ کرد و جسد را بر روی چهار قلاده گاو از شهر بیرون آوردند. پادشاه کلیسایی را به مقدسات مریم باکره و سنت جورج در محلی ساخت که اژدها مرده بود و چشمه ای از محراب آن با آب جاری شد که همه بیماری را درمان می کرد. [۱۴] فقط نسخه ی لاتین شامل قدیس است که قبل از کشتن با شمشیر ، اژدها را با نیزه می کشد. [۱۵]

روایت افسانه طلایی منبع اصلی داستان جورج مقدس و اژدها است که در اروپای غربی بدست آمده است، و بنابراین برای سنت جورج به عنوان قدیس حامی انگلیس مرتبط است. شاهزاده خانم در نسخه " افسانه طلایی" بی نام مانده است، و نام "صبرا" توسط " ریچارد جانسون" نویسنده دوره الیزابتان در هفت قهرمان مسیحیان (1596) تهیه شده است. این افسانه، دوباره به عنوان شاهزاده خانم مصر احیا می شود. [۱۶] [۱۷] در این اثر افسانه ای جدید جورج قدیس با صبرا ازدواج می کند ، [ت] که یکی از فرزندان انگلیسی حاصل از این ازدواج گای وارویک است. [۱۸] نام های جایگزین که در منابع ایتالیایی هنوز به قرن سیزدهم به شاهزاده خانم داده می شود کلولیندا و آیا هستند . [۱۹]

نمادنگاریویرایش

نمادنگاری قرون وسطاییویرایش

 
مقدسین جورج و تئودور با اسب کشته شدن اژدها ، نقاشی دیواری در کلیسای سنت باربارا در گورم ، کپادوکیا . این تصویر متعلق به اوایل قرن یازدهم ، به عنوان قدیمی ترین تصویر شناخته شده از سنت جورج به عنوان اژدها قاتل شناخته شده است. [۲۰]

نمادنگاری شرقیویرایش

قدیس به سبک یک سواره نظام رومی در سنت " قهرمانان Thracian " به تصویر کشیده شده است. دو نوع اصلی نمادین وجود دارد ، فرم "مختصر" که فقط جورج و اژدها را نشان می دهد و فرم "تفصیلی" نیز شامل شاهزاده خانم و دیوارهای شهر یا برج های لاکیا (لاسیا) با تماشاچیان شاهد معجزه است. نوع "مختصر" در کاپادوکیا ، در قرن 10 تا 11 آغاز شده است (منتقل شده از همان نماد نگاری مرتبط با سنت تئودور تیرو در قرن 9 تا 10). اولین نمونه خاص از شکل "تفصیلی" ممکن است یک نقاشی دیواری از پاونسی باشد (در حدود 1160 م.) ، اگرچه نمونه هایی از آدیشی ، بوخورما و ایکوی ممکن است کمی زودتر باشد. [۲۱]

نمادنگاری گرجی
نمادنگاری یونانی
نمادنگاری روسی

قدیمی ترین نمونه در روسیه بر روی دیوارهای کلیسای سنت جورج در استارایا لادوگا ، به تاریخ سی. 1167 در سنت روسی ، این نماد به Чудо Георгия о змие ؛ "معجزه جورج و اژدها" قدیس اکثراً بر روی یک اسب سفید نشان داده شده است ، رو به راست ، اما گاهی اوقات بر روی یک اسب سیاه یا سمت چپ. [۲۲] [۲۳] معمولاً شاهزاده خانم گنجانده نشده است. یکی دیگر از نقوش ، جورج را با اسب جوانی نشان می دهد که در پشت سر او نشسته است.

نمادنگاری غربیویرایش

نقوش سنت جورج به عنوان یک شوالیه سوار بر اسب که اژدها را به قتل می رساند ابتدا در هنر غربی در نیمه دوم قرن سیزدهم ظاهر می شود. سنت بازوهای این شخص مقدس به عنوان صلیب قرمز رنگ سفید جورج در قرن چهاردهم میلادی شکل می گیرد.

رنسانسویرایش

هنر مدرن اولیه و هنر مدرنویرایش

نقاشی

مجسمه هاویرایش

  • مجسمه هایی که بخشی از ساعت فروشگاه آزادی در خیابان رجنتس ، لندن (قرن نوزدهم) است. [۲۹]
  • سر جوزف ادگار بوهم ، سنت جورج و اژدها ، برنز ، کتابخانه ایالتی ویکتوریا ، 1889 [۳۰]
  • سالوادور دالی ، سنت جورج و اژدها ، موزه هوای آزاد در Cosenza ، 1947
  • ادوارد سیگو ، سنت جورج و اژدها ، نقاب ، نقاب و ماسک اتومبیل مورد استفاده برای اتومبیل های پادشاهی انگلیس ، 1952. [۳۱]

موزاییکویرایش

حکاکیویرایش

  • بنتتو پیستروچی ، حکاکی برای سکه می میرد ، 1817.

چاپ هاویرایش

  • در مورد اسکناس های صادر شده توسط بانک انگلیس :
    • note 1 نت ، 1917 تا 1933 ، در عکس العمل ، با پرتره جورج پنجم . 1928 تا 1960 ، برعکس ، تکثیر شد.
    • 5 نت ، 1957 تا 1967 ، با عکس پرتره از بریتانیا .
    • note 20 یادداشت ، 1970 تا 1993 ، در obverse ، با پرتره الیزابت دوم . [۳۲]

اقتباس های ادبیویرایش

ادموند اسپنسر در کتاب I ملکه پری روی داستان سنت جورج و اژدها گسترش می یابد و در ابتدا از این قهرمان به عنوان Red Knight Knight یاد می کند . ویلیام شکسپیر اشاره به سنت جورج و اژدها در ریچارد سوم (پیشرفته استانداردهای ما، مجموعه ای بر دشمنان ما جهان باستان ما از عادلانه شجاعت سنت جورج به ما الهام بخش با طحال از اژدها آتشین عمل V، SC. 3)، هنری پنجم (این بازی از راه دور: روح خود را دنبال کنید ، و به این اتهام گریه کنید "خدا برای هری ، انگلیس ، و سنت جورج!" عمل کنید ، مرحله سوم ، شماره 1) ، و همچنین در پادشاه لیر (عمل من).

یک تصنیف پایدار قرن 17th با ادای احترام به شاهزاده اژدها قتل جورج. این عنوان با عنوان "سنت جورج و اژدها" اهمیت سنت جورج را در ارتباط با دیگر قهرمانان حماسه و عاشقانه می داند و در نهایت نتیجه می گیرد که همه قهرمانان و چهره های حماسه یا عاشقانه در مقایسه با شاهکارهای جورج کم رنگ هستند. [۳۳]

بنر سنت جورج توسط ادوارد الگار تصنیف برای گروه کر و ارکستر است ، کلمات شاپکات ونزلی (1879). روزهای رویایی در سال 1898 توسط کنت گراهام شامل یک فصل با عنوان اژدها تمایلی است ، که در آن یک سن جورج پیر و یک اژدها خوش خیم برای جلب رضایت مردم شهر و ورود اژدها به جامعه ، نبرد مسخره ای را انجام می دهند. بعد از آن به یک فیلم ساخته شده توسط والت دیزنی محصولات و به موسیقی جان راتر به عنوان یک کودک اپرای کوچک .

در سال 1935 استنلی هالووی با بازخوانی داستان از داستان های سنت جورج و اژدها که توسط وستون و لی نوشته شده بود ضبط کرد. در دهه 50 ، استن فربرگ و داوس باتلر برای نمایش رادیویی فربرگ سنت جورج و اژدها-نت ( کلاهبرداری از داستان و دراگ نت ) را نوشتند و اجرا کردند. ضبط داستان به اولین آلبوم کمدی تبدیل شد که بیش از یک میلیون نسخه فروش داشت.

مارگارت هاجز افسانه را در کتابی درباره کودکان 1984 ( سنت جورج و اژدها ) با تصویرگری برنده مدال کالدکت توسط ترینا شارت هایمان بازگو کرد .

سامانتا شانون رمان خود در سال 2019 The Priory of the Orange Orange را به عنوان "بازخوانی فمینیستی" از سنت جورج و اژدها توصیف می کند. [۳۴]

هرالدریویرایش

نشان های ملیویرایش

Reggio Calabria حداقل از سال 1757 از سنت جورج و اژدها در آغوش خود استفاده کرد ، که برگرفته از نمادهای اولیه (قرن 15) بود که در مهر و موم شهر استفاده می شد. سنت جورج و اژدها شده است در به تصویر کشیده نشان ملی مسکو از اواخر قرن 18، و در نشان ملی گرجستان از سال 1991 (بر اساس یک نشان ملی در سال 1801 برای گرجستان در معرفی امپراتوری روسیه ).

 
اسلحه های سلطنتی آراگون از موجودی پادشاه مارتین (1400 م.) [۳۵]
نشان های رسمی استانی
نمادهای رسمی شهری

پرچم هاویرایش

نشان های نظامیویرایش

  • پرچمهای هنگ ارتش هلنی (1864)
  • نشان رژیم سلطنتی فسیلهای (1968)

جستارهای وابستهویرایش

  • سنت جورج
  • سنت جورج در فداکاری ها ، سنت ها و دعاها
  • شاهزاده خانم و اژدها
  • دوکوزه مونس

یادداشت هاویرایش

  1. Caxton gives "with his spear", but Latin text gives lanceam fortiter vibrans.
  2. Caxton gives "meek beast," but Latin text gives "mansuetissima canis (tamest dog)".
  3. Latin text gives XX thousand.
  4. St. George is supposed to have been martyred as a virgin according to his hagiography.

منابعویرایش

استناد
  1. ۱٫۰ ۱٫۱ St. George and the Dragon: Introduction in: E. Gordon Whatley, Anne B. Thompson, Robert K. Upchurch (eds.), Saints' Lives in Middle Spanish Collections (2004).
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Paul Stephenson, The Serpent Column: A Cultural Biography, Oxford University Press (2016), 179–182.
  3. E. A. Wallis Budge, The Martyrdom and Miracles of Saint George of Cappadocia (1888), xxxi–xxxiii; 206, 223. Budge (1930), 33-44 also likens George against Dadianus to Horos against Set or Ra against Apep. See also Joseph Eddy Fontenrose, Python: A Study of Delphic Myth and Its Origins (1959), p. 518 (fn 8).
  4. Charles Clermont-Ganneau, "Horus et Saint Georges, d'après un bas-relief inédit du Louvre". Revue archéologique, 1876. "Horus on horseback | Louvre Museum | Paris". www.louvre.fr.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ Johns (2017) [۱] Jeremy Johns, "Muslim Artists, Christian Patrons and the Painted Ceilings of the Cappella Palatina (Palermo, Sicily, circa 1143 CE)", Hadiith ad-Dar 40 (2016), p. 15. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «Johns2016» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  6. Walter (1995), p. 320.
  7. Jan Bazant, "St. George at Prague Castle and Perseus: an Impossible Encounter?", Studia Hercynia 19.1-2 (2015), 189-201 (fig. 4).
  8. "Thierry 1972, who dates the fresco to as early as the seventh century. However, this seems unlikely, as it would be three hundred years earlier than any other church fresco in the region." Stephenson (2016), 180 (fn 89). see also: Walter (2003), pp. 56, 125, plate 27.
  9. Walter (2003).
  10. Melina Paissidou, "Warrior Saints as Protectors of the Byzantine Army in the Palaiologan Period: the Case of the Rock-cut Hermitage in Kolchida (Kilkis Prefecture)", in: Ivanka Gergova Emmanuel Moutafov (eds.), ГЕРОИ • КУЛТОВЕ • СВЕТЦИ / Heroes Cults Saints Sofija (2015), 181-198.
  11. Robertson, Duncan (1998), The Medieval Saints' Lives, pp. 51 f.
  12. Jacobus (de Voragine) (1890), Graesse, ed., "Cap. LVIII. De sancto Georgio", Legenda aurea: vulgo Historia lombardica dicta: 260–
  13. Jacobus (de Voragine) (1900), Caxton, ed., "Here followeth the Life of S. George Martyr", The Golden Legend: Or, Lives of the Saints, Dent, 3: 260–
  14. Thus Jacobus de Voragine, in William Caxton's translation (On-line text).
  15. Johns, Jeremy (2017), Bacile, Rosa, ed., "Muslim Artists and Christian Moels in the Painted Ceilings of the Cappella Palatina", Romanesque and the Mediterranean, Routledge, note 96
  16. Chambers, Edmund Kerchever, ed. (1878), The Mediaeval Stage: book I. Minstrelsy. book II. Folk drama, Halle: M. Niemeyer, p. 221, note 2
  17. Graf, Arturo, ed. (1878), Auberon (I complementi della Chanson d'Huon de Bordeaux I), Archivio per lo studio delle tradizioni popolari (10) (به ایتالیایی), Halle: M. Niemeyer, p. 261
  18. Richmond, Velma Bourgeois (1996), The Legend of Guy of Warwick, New York: Garland, p. 221, note 2
  19. Runcini, Romolo (1999), Metamorfosi del fantastico: luoghi e figure nella letteratura, nel cinema, massmedia (به ایتالیایی), Lithos, p. 184, note 13
  20. Jonathan David Arthur Good, Saint George for England: Sanctity and National Identity, 1272-1509 (2004), p. 102.
  21. Walter (2003:142).
  22. notably the icon known as "Black George", showing the saint both on a black horse and facing left, made in Novgorod in the first half of the 15th century (BM 1986,0603.1)
  23. "a few 14th–16th century Novgorod icons such as the 'Miracle of St George', a mid-14th-century icon from the Morozov collection and now in the Tretiakov Gallery, Moscow (Bruk and Iovleva 1995, no. 21), 'St George, Nikita and the Deesis', a 16th-century icon in the Russian Museum, St Petersburg, (Likhachov, Laurina and Pushkariov 1980, fig. 237) and on some Northern Russian icons, for instance, the 'Miracle of St George and his Life' from Ustjuznan and dating from the first half of the 16th century (Rybakov 1995, fig. 214)" British Museum Russian Icon "The Miracle of St George and the Dragon / Black George".
  24. [۲] بایگانی‌شده در فوریه ۱, ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine
  25. Nordisk familjebok. 1914.
  26. [۳] بایگانی‌شده در سپتامبر ۸, ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine
  27. Burne-Jones, Sir Edward. "St. George and the Dragon". Olga's Gallery. Retrieved 31 January 2016.
  28. St. George Killing the Dragon - Giorgio de Chirico. Wikiart.com.
  29. The Liberty Clock waymarking.com.
  30. "Forecourt Statues of The State Library of Victoria". THE GARGAREAN. WordPress.com. Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved 31 January 2016.
  31. "The Royal Fleet of Limousines". The Chauffeur. 6 October 2005. Retrieved 18 October 2018.
  32. "Withdrawn Banknotes: Reference Guide" (PDF). Bank of England. Retrieved 17 January 2017.
  33. "New Ballad of St. George and the Dragon (EBBA 34079)". English Broadside Ballad Archive. National Library of Scotland - Crawford 1349: University of California at Santa Barbara, Department of English. Retrieved 31 January 2016.
  34. https://www.youtube.com/watch?v=X0lsvafy9mI
  35. Domènech i Montaner, Lluís (1995) Ensenyes nacionals de Catalunya. Barcelona : Generalitat de Catalunya. شابک ‎۸۴-۳۹۳-۳۵۷۵-X.
منابع
  • Mina, John Louis (1979). Thematic and Poetic Analysis of Russian Religious Oral Epics: Epic Duxovnye Stixi (Thesis). University of California, Berkeley. p. 73.CS1 maint: ref=harv (link)
  • Warner, Elizabeth (2002). Russian Myths. University of Texas Press. pp. 67–68. ISBN 978-0-2927-9158-9.
  • MacDermott, Mercia (1998). Bulgarian Folk Customs. Jessica Kingsley Publishers. pp. 64–66. ISBN 978-1-8530-2485-6.
فهرست کتاب ها

پیوند به بیرونویرایش