دینارانی یکی از چهار باب هفت لنگ ایل بختیاری است. باب دینارانی، بر مبنای اتحاد طوایفی است، که منشأهای گوناگون داشته و بواسطه محل سکونتشان در کوه دیناران، بدین نام خوانده می‌شوند این طوایف در زمان ملامحمدخان قمه طلابه عنوان یک باب در بختیاری دست به اتحاد زدند و از متحدین محمد تقی خان چهارلنگ بودند که بعد از کشته شدن محمدخان قمه طلا برای حفظ هویت خود در برابر حسینقلی خان دورکی زراسوند (حسینقلی خان ایلخانی) اتحاد خود را حفظ کردند.

طوایف بختیاری ساکن دینارون

محل سکونت روگری در دهستان دیناران در شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری می‌باشد.[۱][۲][۳][۴][۵][۶]

تقسیمات

دینارانی، از ۱۰ طایفه و چندین طایفه وابسته تشکیل شده‌است؛ که عبارتند از:[سادات سلطان ابراهیم و ممبینی][بویر بندانی(بارکلایی)]

طایفه گورویی

 طایفه روگری از تیره‌های شهبازی گهرویی، ظفری، احمدی و خسروی تشکیل شده‌است

طایفه عالی محمودی از شاخه هفت‌لنگ و از باب دینارانی بوده، که متشکل از دو تیره بزرگ می‌باشد:

مهرعلیخانی علیمردان خانی

مهرعلیخانی

  • تش ملا مرادی
  • تش اولاد بالا (ساکن در نوراباد از اولاد ملا محمد دینارانی)
  • تش اولاد پایین (ساکن در مالمیر از اولاد ملا چراغ)
  • تش فرضعلی‌وند
  • تش دوورایی
  • تش قریشوند
  • تش شهولی‌وند
  • تش شیخ عالی‌وند
  • تش حاتم‌وند
  • تش احمد میراجی
  • تش عبده وند

علیمردان‌خانی

  • تش اولاد
  • تش علیرضا وند
  • تش صالح‌وند
  • تش قیصروند
  • تش لک محمودی
  • تش نجف سنی
  • تش عالی نقدعلی
  • تش اولاد باقر…

و…

طایفه شاه‌البرز

  • تش‌رمضانی
  • تش‌رحمانی
  • تش‌شهابی
  • تش‌سلیمانی
  • تش‌البرزی
  • تش‌عباسی

طایفه سهید

  • تیره کی مقصودی
  • تیره کی شمس
  • تیره کی باندری
  • تیره شهپیری
  • تیره شله لنگ (کی محمود)
  • تیره خدابخشی
  • تیره بنگو
  • تیره سرملی

، *تیره پتوی (خسروی) ، *تیره حجی

طایفه نوروزی

طایفه نوروزی از شاخه هفت‌لنگ و از باب دینارانی بوده، که متشکل از شش تیره بزرگ می‌باشد:
▪︎سیف اله وند
▪︎ کمال وند
▪︎ یارعلی وند
▪︎ بامیر وند
▪︎ ابراهیم وند
▪︎غلام وند؛
هستند.

طایفه سرقلی

  • تیره غریبی
  • تیره طهماسی
  • تیره زیلایی
  • تیره مهری
  • تیره قاسمی
  • تیره گدایی
  • تیره گاویار

طایفه بویری

طایفه بویری یکی از طوایف بختیاری از شاخه هفت لنگ واز باب دیناران می باشد که عموم طایفه در شهرستانهای ایذه و اردل زندگی میکنند این طایفه خود به دو شاخه بزرگ پیانی و سوسنی تقسیم میشود ،دلیل این نامگذاری بدین جهت است که مرکز اصلی شاخه پیانی در قدیم در روستای پیان و روستاهای اطراف ان مانند شمی، کل چنار،انجه ،تاکوتر ،پنتی ،کفت چهوار و آبله رحمانی ها بوده و شاخه سوسنی نیز عمدتا در بخش سوسن و روستاهای ده شیخ ، ثریا ،ده حوض ،سرقلعه ،لولو و منطقه تنگ زیر سوسن بوده اند ،شاخی پیانی شامل تیره های :

  • شیخ می‌روند
  • سمالوند
  • غلام وند
  • گلالی

و شاخه سوسنی نیز شامل:

  • بابایی
  • نادری
  • قیصری
  • کاظمی

طایفه کورکور (زراسوند)

  • تش اولاد
  • تش شاسه
  • تش بیات

طایفه لجمیر اورک

  • تیره آراحمدی (تش ملا کُهی ، تش ملا سیاه، تش اورکون،تش اورکی،تش خلیلی)
  • تیره سخندری
  • تیره کری
  • تیره اسماعیل وندی
  • تیره گپی
  • تیره جیره
  • تیره بلیل (شهنی بابادی باب)
  • تیره رشیدی
  • تیره محمودی (اسیوند دورکی باب)
  • تیره نادری

طایفه شالو

  • تیره شالو
  • اولاد کل علی گدال (تیره محمدی)
  • تیره صادقی
  • تیره راکی
  • تیره فرهادی
  • تیره میولند
  • تیره اسیمومحمدی
  • تیره حاجی وند
  • تیره لری
  • تیره براتی رکعتی

منابع

  1. Arash Khazen (۲۰۰۹). «Tribes and Empire on the Margins of Nineteenth-Century Iran p.22». دانشگاه واشینگتن. دریافت‌شده در ۲۰۱۴. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک)
  2. «Iran Almanac and the Book of Facts». Echo of Iran. ۱۹۷۰.
  3. «نمودار اجتماعی طوایف بختیاری». دانشنامه ایرانیکا.
  4. «Bakhtyārī». دانشنامه بریتانیکا. دریافت‌شده در 3-25-2014. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک)
  5. «BAḴTĪĀRĪ TRIBE». Encyclopaedia Iranica. دریافت‌شده در ۸ ژانویه ۲۰۱۴.
  6. Carl Skutsch. «Encyclopedia of the World's Minorities page.176».
  • حسین ابراهیمی ناغانی (۲ اسفند ۱۳۸۸). «اسامی طوایف و شعب ایل بختیاری». وبگاه انسان‌شناسی و فرهنگ. بایگانی‌شده از اصلی در ۷ اکتبر ۲۰۱۳. بیش از یک پارامتر |پیوند بایگانی= و |archiveurl= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |تاریخ بایگانی= و |archivedate= داده‌شده است (کمک)
  • خسروی، عبدالعلی. فرهنگ بختیاری. تهران، ۱۳۶۸
  • کریمی، اصغر. سفر به دیار بختیاری. تهران، ۱۳۶۸
  • عکاشه، اسکندر. تاریخ ایل بختیاری به کوشش فرید مرادی. تهران، ۱۳۶۵
  • نی j vکزاد امیرحسینی، کریم. شناخت سرزمین بختیاری. اصفهان ۱۳۵۴
  • مقاله اسکندر شهبازی گهرویی تاریخ شهر گهرو