سمفونی شماره ۴۰ (موتسارت)

سمفونی شماره ۴۰ (KV ۵۵۰) در سل مینور در سال ۱۷۸۸ توسط ولفگانگ آمادئوس موتسارت ساخته شده‌است. این سمفونی گاهی اوقات به نام «سل مینور بزرگ» هم شناخته می‌شود تا از سمفونی شماره ۲۵ (یا «سمفونی سل مینور کوچک») که هر دو دارای تنالیته مشترک هستند، متمایز شود.

سمفونی شماره ۴۰ (موتسارت)
سمفونی اثر: ولفگانگ آمادئوس موتسارت
Mozart by Posch Wien SAM 841.jpg
موتسارت. ۱۷۸۸
مایه‌نماسل مینور
شمارهٔ اثرفهرست کشل. ۵۵۰
سبکموسیقی کلاسیک
شکلسمفونی
آفرینش۱۷۸۸ (۱۷۸۸)
مدت زمان۲۵ دقیقه
موومان‌هاچهار
سازبندیارکسترال

آهنگسازی

تاریخ تکمیل این سمفونی دقیقاً مشخص شده‌است. از آنجا که موتسارت در سالهای بلوغ‌اش فهرست کامل آثارش را تکمیل کرد، این اثر را در ۲۵ ژوئیه ۱۷۸۸ شروع کرده و طی آن سمفونی‌های شماره ۳۹ و ۴۱ را نیز به اتمام رسانده‌است. نیکلاوس هارننکور تصور می‌کرد که موتسارت این سه سمفونی را به عنوان یک کار متحد ساخته‌است اما با مشاهدهٔ دیگر موارد ثابت شد سمفونی شماره ۴۰ به عنوان یک اثر میانی، هیچ مقیاس مشترکی با یکدیگر ندارند. سمفونی شماره ۴۰ در دو نسخه متفاوت وجود دارد که هر دو نسخه توسط یوهانس برامس به دست آمده و در یکی از آنها برای کلارینت‌ها تجدیدنظر شده‌است و تنظیم مناسبتری در بادی‌های چوبی انجام گرفته است.

موسیقی

سمفونی در نسخهٔ تجدید نظر شده برای ۲ فلوت، ۲ ابوا، ۲ کلارینت، ۲ فاگوت، ۴ هورن و ارکستر زهی نوشته شده‌است.

این اثر در چهار موومان با فرم مرسومِ سمفونی در موسیقی دوره کلاسیک (تند، آهسته، منوئه، تند) ساخته شده‌است.

  1. آلگرو مولتو، 2
    2
  2. آندانته، 6
    8
  3. منوئه. آلگرتوتریو، 3
    4
  4. فیناله. آلگرو آسای، 2
    2
 
  • موومان سوم منوئه است که خشمگین شروع می‌شود. ریتم آن سه‌ضربی است و در مثالِ خلاصه‌شده برای پیانو نشان داده می‌شود:
 

زمان اجرای این سمفونی به‌طور معمول ۲۵ دقیقه طول می‌کشد.

منابع

پیوند به بیرون