باز کردن منو اصلی

سیتالوپرام (به انگلیسی: Citalopram)

Citalopram
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
(RS)-1-[3-(dimethylamino)propyl]-1-
(4-fluorophenyl)-1,3-dihydroisobenzofuran-5-carbonitrile
داده‌های بالینی
AHFS/Drugs.com monograph
مدلاین پلاس a699001
رده بارداری C(US)
تجویز Oral
داده‌های فارماکوکینتیکی
فراهمی زیستی 80%
peak at 4 hours[۱]
متابولیسم کبد (CYP3A4 & CYP2C19)
نیمه‌عمر 35 hours
دفع Mostly as unmetabolized citalopram, partly DCT and traces of DDCT in urine
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 59729-33-8 ✔Y
کد ATC N06AB04 N06AB10
پاب‌کم CID 2771
بانک‌دارو DB00215
کم‌اسپایدر 2669 ✔Y
UNII 0DHU5B8D6V ✔Y
KEGG D07704 ✔Y
ChEBI CHEBI:3723 ✔Y
ChEMBL CHEMBL549 ✔Y
داده‌های شیمی
فرمول C20H21FN2O 
وزن مولکولی 324.392 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 ✔Y(what is this?)  (verify)
قرص‌های ۲۰ و ۴۰ میلیگرمی سیتالوپرام

رده درمانی: مهارکننده‌های بازجذب سروتونین SSRI ضدافسردگی

سیتالوپرام یک داروی ضد افسردگی از گروه مهارکننده‌های بازجذب سروتونین است که برای درمان اختلالات خلقی و درمان اختلالات افسردگی شدید [۲] به کار برده می‌شود. سیتالوپرام گاه برای درمان اختلالات اضطرابی نیز تجویز می‌شود.

محتویات

تاریخچهویرایش

سیتالوپرام در سال ۱۹۸۹ توسط شرکت دانمارکی لوندبک ساخته شد و با پایان مدت حق انحصاری تولید آن در سال ۲۰۰۳ کمپانی‌های دیگر داروسازی نیز ساخت آن را آغاز کرده‌اند.

استفاده از سیتالوپرام برای درمان افسردگی، اختلال هراس[۳] و اضطراب اجتماعی مورد تأیید است. این دارو همچنین در کاهش نوروپاتی دیابتی و انزال زودرس نیز مؤثر است و مصرف هم‌زمان آن به همراه آمی تریپتیلین برای جلوگیری از حملات میگرن شدید مؤثر است. سیتالوپرام تأثیر بسیار قابل توجهی در درمان بیماری افسردگی و اختلال پانیک دارد.

سیتالوپرام بیشتر در دوز درمانی ۲۰ تا ۶۰ میلیگرم در روز به خوبی تحمل می‌شود و عارضه چندانی ندارد. احتمال تداخل دارویی سیتالوپرام از دیگر اس‌اس‌آرآی‌ها کمتر است و در هنگام اوردوز هم داروی کم خطری‌ست. با این حال گزارش‌هایی از مرگ با مصرف ۸۴۰ تا ۱۹۶۰ میلیگرم گزارش شده‌است[۴]. امکان بروز سندرم ترک اس‌اس‌آرآی‌ها پس از قطع مصرف سیتالوپرام وجود دارد. به همین جهت توصیه می‌شود که قطع مصرف به‌طور تدریجی انجام شود.

عوارض جانبی این داروویرایش

حالت فراموشی، اختلالات جنسی، خواب‌آلودگی، خشکی دهان، تهوع و منگی و در برخی موارد تاری دید، اختلال ادراک ، اختلالات خواب، اشکال در تنفس، تب، اختلالات قاعدگی، افزایش حجم و دفعات ادرار، بثورات جلدی، خارش، درد شکمی و ناراحتی معده،یبوست بی‌اشتهایی، اضطراب، درد مفاصل، بی‌حالی، نفخ شکم، کاهش فشار خون یا کاهش فشار خون وضعیتی، افزایش بزاق، تعریق زیاد، میگرن، آبریزش بینی، سینوزیت، اختلالات مانیک و لرزش از عوارض جانبی این دارو هستند.[۲]

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش