سیلویا پلات

شاعر و نویسنده آمریکایی

سیلویا پلات یا سیلویا پِلَت (به انگلیسی: Sylvia Plath) (زاده ۲۷ اکتبر ۱۹۳۲ – درگذشته ۱۱ فوریه ۱۹۶۳)، شاعر، رمان‌نویس، نویسندهٔ داستان‌های کوتاه، و مقاله‌نویس آمریکایی بود.

سیلویا پلات
سیلویا پلات سال ۱۹۵۷
سیلویا پلات سال ۱۹۵۷
زاده۲۷ اکتبر ۱۹۳۲
بوستون، ماساچوست
درگذشته۱۱ فوریهٔ ۱۹۶۳ (۳۰ سال)
لندن، انگلستان
خودکشی (با گاز)
آرامگاهکلیسای هپتونستال، یورک‌شر غربی
پیشهنویسنده
زمینه کاریشاعر و رمان‌نویس
ملیتآمریکایی
سال‌های فعالیت۱۹۶۰–۱۹۶۳
همسر(ها)تد هیوز (۱۹۶۳–۱۹۵۶)
فرزند(ان)فریدا ربکا هیوز (زاده ۱۹۶۰)
نیکلاس فرر هیوز (زاده ۱۹۶۲)
امضا
imdb_idصفحه در وبگاه IMDb

وی بیشتر شهرت خویش را وام‌دار اشعارش است. علاوه بر اشعار، کتاب حباب شیشه که اثری شبه زندگینامه‌ای است که بر مبنای حیات خودش و کشمکش‌هایش با بیماری افسردگی، نوشته شده‌است نیز کتابی مشهور است.

زندگی‌نامهویرایش

کودکیویرایش

سیلویا پلات در ۲۷ اکتبر ۱۹۳۲ در بیمارستان رابینسون مموریال شهر بوستون ایالت ماساچوست به دنیا آمد. او اولین فرزند اوتو پلات (۱۸۸۵-۱۹۴۰) و ارلیا پلات (۱۹۰۶-۱۹۹۴) بود. پدرش در پانزده سالگی از قسمت شرقی آلمان که به راهروی لهستانی مشهور بود به آمریکا آمده بود و کرسی استادی زیست‌شناسی را در دانشگاه بوستون در اختیار داشت و کتابی درباره زنبورهای عسل نوشت. [۱] مادرش از پدر و مادری اتریشی در بوستون زاده شد و هنگامی که دانشجوی فوق لیسانس ادبیات انگلیسی و آلمانی بود با اتو پلات آشنا شد و باهم ازدواج کردند.

در ۲۷ آوریل ۱۹۳۵ برادر پلات، به نام وارن به دنیا آمد [۲] و در سال ۱۹۳۶ خانواده آن ها از خیابان پرنس ۲۴ در جاماییکا پلین ماساچوست به خیابان جانسون ۹۲ در وینتروپ ماساچوست نقل مکان کرد. [۳] در این دوران، سیلویای ۸ساله نخستین شعر خود را در قسمت کودکان روزنامه بوستون هرالد چاپ کرد.[۴] در سال های بعد، او چندین شعر در مجلات و روزنامه های محلی منتشر کرد. در ۱۱سالگی نیز شروع به نوشتن خاطرات خود کرد. علاوه بر نویسندگی، از همان ابتدا نقاش آتیه داری می نمود و در سال ۱۹۴۷ موفق شد جایزه نقاشی هنر و نویسندگی آموزشگاهی را بدست آورد. [۵] ضریب هوشی او نزدیک به ۱۶۰ بود. [۶]

در ۵ نوامبر ۱۹۴۰، سیلویا هشت ساله بود که پدرش - که بسیار ستایش‌اش می‌کرد - را در اثر دیابت از دست داد. اوتو پلات یکی از دوستان نزدیکش را در اثر سرطان ریه ازدست داد و شروع به مقایسه علائم بیماری خود با او کرد و به این نتیجه رسید که او نیز سرطان ریه دارد. به همین دلیل به دنبال درمان نرفت تا اینکه دیابت او کاملاً پیشرفت کرد. سیلویا که یونیتارینیست بود، پس از مرگ پدرش ایمانش را ازدست داد و تا آخر عمر نسبت به دین مشکوک بود.[۷] پدرش در قبرستان وینتروپ در ماساچوست به خاک سپرده شد. بعدها سیلویا بر سر مزار او رفت و همین باعث شد شعر "الکترا در مسیر آزالیا" را بگوید. پس از مرگ اوتو، ارلیا در سال ۱۹۴۲ با فرزندان و والدینش به جاده الموود ۲۶ در ولزلی ماساچوست نقل مکان کرد. [۸] سیلویا در یکی از آخرین قطعات منثور خود گفته که نه سال نخست زندگیش، همانند یک کشتی در یک بطری محبوس شده؛ زیبا، دور از دسترس و متروک، افسانه ای خوب و سفید و سریع. [۹] او در دبیرستان بردفورد سینیور (با نام کنونی دبیرستان ولزلی) تحصیل کرد و در سال ۱۹۵۰ فارغ التحصیل شد. پس از آن، برای نخستین بار اثری از او در کریسچن ساینس مانیتور چاپ شد.[۱۰]

دوران کالج و افسردگیویرایش

در سال ۱۹۵۰ پلات در کالج اسمیت در ماساچوست به تحصیل پرداخت و با نمراتی درخشان از آنجا فارغ‌التحصیل شد. در این دوران، او در لارنس هاوس زندگی می کرد و هم اکنون پلاکی بیرون اتاق قدیمی او قرار گرفته است. در سال سوم کالج، منصب باارزش ویراستار مهمان را در مجله مادمازل بدست آورد و بر همین اساس، یک ماه در نیویورک سیتی ساکن شد. [۱۱] این تجربه مطابق انتظارات پلات نبود و بسیاری از رخدادهای آن تابستان، بعدها در رمان حباب شیشه بازنمایی شد.

او ناراحت بود که نتوانست در جلسه ملاقات با شاعر ولزی، دیلن تامس حضور داشته باشد. پس به مدت دو روز در وایت هورس تاورن و هتل چلسا می چرخید تا بتواند او را ببیند ولی موفق نشد. چند هفته بعد، او با تیغ پاهایش را زخمی کرد تا ببیند جرئت کافی برای کشتن خودش را دارد یا نه. [۱۲] در این دوران پذیرش سمینار نویسندگی هاروارد را نیز نگرفت. [۱۳]

او در سال (۱۹۵۳) وقتی مادرش به او اطلاع داد که در کلاس نویسندگی فرانک اوکانر پذیرفته نشده به شدت افسرده شد. در ۲۴ اوت همان سال با بلعیدن ۵۰ قرص خواب برای اولین بار اقدام به خودکشی می‌کند [۱۴] ولی برادرش از آن اطلاع پیدا می‌کند و او را به بیمارستان منتقل می‌کند. در آن‌جا شش ماه تحت درمان و روان‌کاوی قرار داشت و تحت نظر دکتر روت بوشه تحت مداوا با شوک الکتریکی و شوک درمانی با انسولین قرار گرفت. شرح وقایع این روزهای او بعدها دست مایهٔ تنها رمان او یعنی حباب شیشه قرار گرفتند. الیو هیگینز پراتی که خود از شکست روانی، بهبودی پیدا کرده بود، هزینه اقامت پلات در بیمارستان مک لین و بورسیه اسمیت او را پرداخت کرد. پلات ظاهرا بهبود پیدا کرد و به کالج بازگشت.

در ژانویه ۱۹۵۵، پلات رساله خود با نام آینه جادویی: مطالعه ای دوگانه بر روی دو رمان داستایوفسکی را ارائه کرد و در ماه ژوئن، با بالاترین نمره از اسمیت فالرغ التحصیل شد. [۱۵]

در سال‌های بعد، او با استفاده از یک بورس تحصیلی به بریتانیا رفت. در آنجا فعالانه شعر گفت و آثارش را در روزنامه دانشجویی وارسیتی چاپ کرد. در کالج نیونهام با دوروتیا کروک درس خواند و در تعطیلات زمستان و بهار نخستین سال اقامتش به دور اروپا سفر کرد. [۱۶]

مسیر کاری و ازدواجویرایش

پلات در ۲۵ فوریه ۱۹۵۶ در دانشگاه کمبریج با تد هیوز شاعر بلندپایهٔ انگلیسی آشنا شد. او در سال ۱۹۶۱ در مصاحبه ای با بی بی سی آشنایی خود با هیوز را اینگونه توصیف می کند:

من تعدادی از اشعار تد را در این مجله خوانده بودم و بسیار متاثر شده بودم و دلم می خواست او را ببینم. به این مهمانی کوچک رفتم و درواقع آن جا با یکدیگر ملاقات کردیم... بعد از آن بارها با هم ملاقات کردیم. تد به کمبریج بازگشت و ناگهان چند ماه بعد با هم ازدواج کردیم... مدام برای هم شعر می نوشتیم. سپس به نظرم، این کار فراتر رفت. هردو حس کردیم زیاد می نویسیم و به ما خوش می گذشت و تصمیم گرفتیم این کار را ادامه بدهیم. [۱۷]

او هیوز را یک "خواننده، قصه گو، شیر و جهانگرد" توصیف می کرد که "صدایی همچون تندر خداوند" داشت.[۱۸]

این زوج در ۱۶ ژوئن سال (۱۹۵۶) با حضور مادر پلات در لندن ازدواج کردند و برای ماه عسل به پاریس و بنیدورم رفتند. پلات در اکتبر به نیونهام بازگشت تا سال دوم خود را آغاز کند. [۱۹] در این دوران، هردو به شدت عاشق نجوم و ماورالطبیعه شدند و به استفاده از تخته های ویجا روی آوردند.[۲۰]

در ژوئن ۱۹۵۷، پلات و هیوز به آمریکا رفتند و از ماه سپتامبر، پلات مشغول تدریس در کالج اسمیت شد. تدریس و نوشتن بصورت همزمان برای او دشوار بود و در میانه سال ۱۹۵۸، این زوج به بوستون رفتند. پلات منشی واحد روانپزشکی بیمارستان عمومی ماساچوست شد و عصرها به سمینارهای نویسندگی خلاق رابرت لوول می رفت (نویسندگانی چون ان سکستون و جورج استارباک نیز در آن حضور داشتند). [۲۱]

لوول و سکستون، پلات را تشویق کردند بر اساس تجارب خود بنویسد و او هم پذیرفت. او به وضوح درباره افسردگیش با لوول و درباره تلاش برای خودکشیش با سکستون صحبت می کرد. سکستون نیز تشویقش کرد بیشتر از دیدگاه زنانه بنویسد. پلات خود را بعنوان شاعر و نویسنده داستان کوتاه، جدی تر گرفت. [۲۲] در این زمان، پلات و هیوز برای اولین بار دبلیو اس مروین را دیدند. مروین کار آن ها را تحسین کرد و دوست دائمی آن ها شد. [۲۳] پلات در ماه دسامبر همراه با دکتر روت بوشه، درمان روانکاوی خود را از سر گرفت. [۲۴]

پلات و هیوز در اواخر سال ۱۹۵۹ در سراسر کانادا و آمریکا سفر کردند و خانه هنرمندان در ساراتوگا اسپرینگز، نیویورک ماندند. پلات می گوید در اینجا بود که یاد گرفت "نسبت به جنبه های عجیب و غریب وجودش وفادار باشد" ولی هنوز می ترسید براساس تجربه های شخصی و خصوصی خود بنویسد. [۲۵] این زوج در دسامبر ۱۹۵۹ به انگلستان بازگشتند و در لندن، در میدان چالکوت، نزدیک منطقه پرامیس هیل رجنتس پارک زندگی کردند. هم اکنون پلاکی از میراث انگلستان محل اقامت پلات را نشان می دهد. [۲۶] اولین فرزند این زوج «فریدا»، در ۱ آوریل (۱۹۶۰) به دنیا آمد و در ماه اکتبر، پلات نخستین مجموعه از اشعار خودش با عنوان غول پیکر چاپ کرد.[۲۷]

در فوریه ۱۹۶۱، دومین بارداری پلات با سقط به پایان رسید. در چند شعر او از جمله "زمین های تپه پارلمان" به این رویداد اشاره شده است. [۲۸] پلات در نامه ای به درمانگرش می نویسد که دو روز پیش از سقط، هیوز او را کتک زده بود. [۲۹] در ماه اوت، او نگارش رمان زندگی نامه ای حباب شیشه را به پایان برد و کمی بعد از آن، با خانواده اش به کورت گرین در شهر بازاری و کوچک نورت تاتون در دوون نقل مکان کرد. دومین فرزند این زوج «نیکلاس»، در ژانویه (۱۹۶۲) به دنیا آمد. در این دوران پلات تفاوت میان روشنفکر بودن، همسر بودن، و مادر بودن را درک می‌کند. در اواسط سال ۱۹۶۲ هیوز شروع به پرورش زنبور می کند که این کار، دستمایه اشعار متعدد پلات می شود.[۳۰]

در سال ۱۹۶۱ این زوج آپارتمان خود در میدان چالکوت را به آسیا گاتمن و دیوید ویول اجاره می دهند. هیوز سریع جذب آسیای زیبا می شود. در ژوئن ۱۹۶۲ پلات با ماشین تصادف می کند که به گفته خودش، تلاشی برای خودکشی بوده است. وی در ژوئیه ۱۹۶۲ متوجه رابطه هیوز با آسیا شده و در سپتامبر از او جدا می شود. [۳۱]

از اکتبر ۱۹۶۲، پلات موج عظیمی از خلاقیت در وجودش حس می کند و اکثر اشعار معروفش را در این دوره می نویسد. او حداقل ۲۶ شعر از مجموعه آریل را در ماه های آخر زندگیش نوشته است. [۳۲] در دسامبر ۱۹۶۲ او با فرزندانش به لندن برمی گردد و با یک قرارداد پنج ساله، آپارتمانی در جاده فیتسوری ۲۳ اجاره می کند. ویلیام باتلر ییتس قبلا ساکن این خانه بوده است. پلات از این موضوع خشنود بود و آن را به فال نیک گرفت.

زمستان ۱۹۶۲-۱۹۶۳ یکی از سردترین فصول ۱۰۰ سال اخیر بود. لوله ها یخ زدند، بچه ها (در آن زمان ۲ساله و ۹ماهه بودند) اغلب مریض بودند و خانه تلفن نداشت. [۳۳] افسردگی پلات بازگشت ولی او بقیه مجموعه شعرش را به پایان برد. این مجموعه پس از مرگش (۱۹۶۵ در بریتانیا و ۱۹۶۶ در امریکا) منتشر شد. تنها رمان او یعنی حباب شیشه، در ژانویه ۱۹۶۳ و با نام مستعار ویکتوریا لوکاس منتشر شد و با بی تفاوتی منتقدان روبرو شد. [۳۴]

آخرین مرحله افسردگی و مرگویرایش

 
مزار پلات در کلیسای هپتونستال، یورک شایر غربی


سیلویا پلات پیش از مرگش، چندین بار سعی کرد جان خود را بگیرد. [۳۵] در ۲۴ اوت ۱۹۵۳ او با قرص در سرداب خانه مادرش اوردوز کرد. در ژوئن ۱۹۶۲ ماشینش را از جاده منحرف کرد و به داخل رودخانه انداخت. [۳۶]

در ژانویه ۱۹۶۳ او با جان هوردر، پزشک عمومی اش و یک دوست صمیمی صحبت کرد. او به توصیف وضعیت افسردگی خود پرداخت و که ۶ الی ۷ ماه او را در چنگ خود گرفته بود. [۳۷] در این مدت، اغلب توانست به کارش ادامه دهد ولی افسردگیش بدتر و شدیدتر شد. مدام پریشان بود، به خودکشی فکر می کرد و نمی تواند به زندگی روزانه اش رسیدگی کند. [۳۸] پلات درگیر بی خوابی بود و شب ها قرص خواب می خورد و مدام، صبح زود بیدار می شد. [۳۹] او ۲۰ پوند وزن کم کرد. اما همچنان ظاهر خود را حفظ کرد و به وضوح اظهار عذاب وجدان یا بی ارزش بودن نکرد. [۴۰]

هوردر چند روز قبل از خودکشی پلات، برایش قرص ضدافسردگی و بازدارنده مونوآمین اکسیداز تجویز کرد. او می دانست که پلات به تنهایی و با دو فرزند کوچک در معرض خطر است پس هر روز به او سر می زد و تلاش داشت او را بستری کند. اما موفق نشد و ترتیب یک پرستار خانگی را داد. برخی معتقدند سه هفته طول می کشد تا داروی ضدافسردگی تاثیرش را بگذارد، به همین دلیل تجویز هوردر نتیجه ای نداشت. [۴۱]

قرار بود پرستار ساعت ۹ صبح ۱۱ فوریه ۱۹۶۳ برسد و در مراقبت از بچه ها به پلات کمک کند. او نمی تواند وارد آپارتمان شود ولی نهایتا با کمک کارگردی به نام چارلز لنگریج در را باز می کند. آن ها جسد پلات را در حالی پیدا می کنند که سرش را داخل فِر گذاشته و درزهای بین آنجا و اتاق بچه ها را با چسب، حوله و پارچه پوشانده تا با مسمویت کربن مونوکسید کشته شود. [۴۲] گمان می رود او حدودا ساعت ۴:۳۰ صبح گاز را باز کرده و سرش را داخل فر گذاشته است. او در آن زمان، ۳۰ ساله بود.

بعضی می گویند پلات قصد خودکشی نداشته است. آن روز صبح، او از همسایه طبقه پایین خود، آقای توماس می پرسد چه زمانی به سرکار خواهد رفت. به علاوه یادداشتی با متن "به دکتر هوردر زنگ بزنید" با شماره او به جای گذاشته بود. بنابراین، گمان می رود که پلات زمانی گاز را باز کرده که توماس می توانسته یادداشت را ببیند. [۴۳] اما دوست صمیمی پلات، جیلین بکر، در زندگی نامه ای تحت عنوان تسلیم شدن: آخرین روزهای زندگی سیلویا پلاتنوشته: "طبق گفته یک افسر پلیس به نام آقای گودچایلد، پلات سرش را کاملا داخل اجاق کرده بوده و واقعا قصد داشته بمیرد." [۴۴] هوردر نیز معتقد است قصد او کاملا مشخص بوده است. او می گوید "او با دقت آشپزخانه را آماده کرده بود. پس هیچ کس نمی تواند عمل او را چیزی بجز اجباری غیرمنطقی ببیند". [۴۵] پلات درماندگی خود را این طور توصیف می کرد: "انگار جغدی چنگال هایش را در قلبم فرو می کند." [۴۶] ال الوارز در کتابی با موضوع خودکشی در سال ۱۹۷۱ می گوید که خودکشی پلات فریادی بی پاسخ برای کمک بود. [۴۷] او در مارس ۲۰۰۰ در مصاحبه ای با بی بی سی از شکستش در تشخیص افسردگی پلات گفت و پشیمان بود که نتوانسته از نظر احساسی از او حمایت کند: "من ناامیدش کردم. من ۳۰ساله و احمق بودم. چه چیزی درباره افسردگی مزمن بالینی می دانستم؟ او به کسی نیاز داشت که مراقبش باشد و این کار از دست من برنمی آمد." [۴۸]

بسیاری از علاقه‌مندان سیلویا پلات، بی‌بندوباری تد هیوز را عامل از هم پاشیدگی روانی وی و خودکشی او می‌دانند و بارها عنوان هیوز را از روی سنگ قبر او کنده‌اند. ارلیا پلات می‌نویسد که او در ژوئن ۱۹۶۲ به دیدار سیلویا رفته‌است اما دریافته که کشمکش شدیدی میان دخترش و تد هیوز وجود دارد. او و دیگران این را به رابطه تد هیوز با زنی دیگر و ناتوانی سیلویا در خو گرفتن به این وضع نسبت می‌دادند.

بعد از مرگ پلاتویرایش

روز پس از مرگ پلات، حکمی مبنی بر خودکشی او صادر شد. هیوز از هم پاشیده بود؛ آن‌ها شش ماه پیش از یکدیگر جدا شده بودند. هیوز نامه‌ای به یکی از دوستان قدیمی پلات از کالج اسمیت نوشت و گفت: «این پایان زندگی من است. از اینجا به بعد آن حالت پس از مرگ خواهد بود."[۴۹] سنگ قبر پلات در کلیسای محلی سینت توماس حاوی سنگ نوشته‌ای است که هیوز برای او انتخاب کرد: «حتی میان شعله‌های تند آتش، می‌توان نیلوفر طلایی کاشت.» زندگی‌نامه‌نویسان متعددی منبع این نوشته را به بهگود گیتا یا زمان بودایی قرن ۱۶ (سفر به باختر) نسبت داده‌اند.[۵۰]

بارها افرادی سنگ قبر پلات را بخاطر عنوان «هیوز» تخریب کرده‌اند تا تنها نام «سیلویا پلات» روی آن بماند. زمانی که در سال ۱۹۶۹، آسیا وویل، پارتنر هیوز، خود و دختر ۴ساله‌شان را کُشت، اوضاع وخیم‌تر شد. اما پس از هر تخریب، هیوز سنگ خراب‌شده را عوض می‌کرد. مرگ وویل منجر به این ادعا شد که هیوز با پلات و وویل رفتار توهین‌آمیزی داشته‌است.[۵۱] شاعر رادیکال و فمنیست، رابین مورگان، شعری با نام «تفهیم اتهام» نوشته‌است که در آن به وضوح هیوز را به جرم قتل پلات متهم می‌کند.[۵۲] دیگر فمنیست‌ها هم گهگاه تهدید کرده‌اند که به نام پلات، هیوز را خواهند کشت.[۵۳]

در سال ۱۹۸۹، زمانی که هیوز هنوز زیر فشار جامعه بود، در صفحه نامه‌های مجلات گاردین و ایندیپندنت جنگی درگرفت. در ۲۰آوریل ۱۹۸۹، هیوز مقاله‌ای با عنوان «جایی که در آن سیلویا پلات باید به آرامش برسد» نوشت و گفت: «در سال‌های بعد از مرگ پلات، وقتی پژوهشگران به من نزدیک شدند، من تلاش کردم تا نگرانی به ظاهر جدی آن‌ها را برای حقیقت راجع به سیلویا پلات جدی بگیرم؛ ولی خیلی زود چیزی یادگرفتم. [...] اگر بشدت تلاش می‌کردم تا دقیقاً ماجرا را برایشان تعریف کنم تا دست از خیالاتشان بردارند، کاملاً محکوم به تلاش برای سرکوب آزادی بیان می‌شدم. عموماً، تلاش من برای دوری از خیالات مربوط به پلات به‌عنوان اقدامی برای سرکوب آزادی بیان تلقی می‌شود [...] نیاز به خیالات مربوط به سیلویا پلات بیش از نیاز به حقایق حس می‌شود. اینکه این مسئله چطور موجب احترام به حقیقت زندگی او (و زندگی من) یا یاد و خاطره‌اش یا حتی سنت ادبی می‌شود، نمی‌دانم.»[۵۴]

دختر پلات و هیوز، فریدا یک نویسنده و نقاش است. در ۱۶ مارس ۲۰۰۹، نیکولا هیوز، پسر این زوج، بعد از مدتی افسردگی، خودش را در خانه‌اش در فربنکس آلاسکا دار زد.[۵۵]

آثارویرایش

اشعارویرایش

از سیلویا پلات پنج مجموعه شعر مانده‌است:

رمان‌هاویرایش

یادداشت‌های روزانهویرایش

سیلویا پلات از یازده سالگی تا هنگام مرگش به نوشتن یادداشت‌های روزانه‌اش ادامه داد. مجموعه‌ای از گزیدهٔ یادداشت‌های او که یادداشت‌های سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۲ را در بر می‌گیرد با مقدمه‌ای از تد هیوز و ویراستاری فرانسیس مک‌کالو ۱۹۸۲ به چاپ رسید. البته تد هیوز آخرین یادداشت‌های او را که مرحلهٔ آخر زندگی او را بازگو می‌کردند از بین برده‌است. او علت این کار را حمایت از فرزندانش عنوان کرده‌است.

این زندگی‌نامه خودنوشت اوست. بسیار کامل، پیچیده و دقیق. اینجاست که او می‌کوشد با خودش روراست باشد. در برابر صورت‌سازی از خود مقاومت می‌کند. سیلویا پلاتی که در اینجا می‌بینیم نزدیکترین فرد به چهرهٔ واقعی او در زندگی روزمره‌اش است. // تد هیوز

آنچه در دست دارید همچون زندگی‌نامه‌های معمولی فقط شرح زندگی نویسنده نیست. بلکه سرچشمه و منشأ غالب آثار اوست. برای نویسنده‌ای که کارش تا این حد بر جزئیات و ظرایف زندگینامه اش متمرکز است، روابط اهمیتی ویژه دارد. دفتر حاضر چیزی ارائه می‌دهد که از هر زندگینامهٔ خودنوشت مهم‌تر است. از میان این صفحات و عبارات دلنشین صدایی به گوش می‌رسد که مانند اشعار سیلویا پلات صادق و بی‌نظیر است.

گفتاوردویرایش

«شهرت نمی‌تواند نادیده گرفته شود و هنگامی که از راه می‌رسد، تو همه خوشی‌هایت را فدای آن خواهی‌کرد حتی شوهر و زندگی‌ات را.»[۵۶]

Fame will come. Fame especially for you.

Fame cannot be avoided. And when it comes

You will have paid for it with your happiness,

Your husband and your life.[۵۷]

پانویسویرایش

  1. ^  به انگلیسی: Ariel
  2. ^  به انگلیسی: The Bell Jar

منابعویرایش

  1. Axelrod, Steven (April 24, 2007) [First published 2003]. "Sylvia Plath". The Literary Encyclopedia. Retrieved June 1, 2007.
  2. Brown & Taylor (2004), ODNB
  3. Steinberg, Peter K. (2007) [First published 1999]. "A celebration, this is". sylviaplath.info. Archived from the original on March 19, 2015.
  4. Kirk (2004) p. 23
  5. Kirk (2004) p. 32
  6. Butscher, Edward (2003). Sylvia Plath: Method and Madness. IPG. p. 27. ISBN 978-0971059825.
  7. Peel (2007) pp. 41–44
  8. Axelrod, Steven (April 24, 2007) [First published 2003]. "Sylvia Plath". The Literary Encyclopedia. Retrieved June 1, 2007.
  9. Plath, Sylvia Johnny Panic, p. 124.
  10. "Sylvia Plath". Academy of American Poets. February 4, 2014. Archived from the original on February 4, 2017.
  11. Brown & Taylor (2004), ODNB
  12. Thomas (2008) p. 35
  13. Brown & Taylor (2004), ODNB online
  14. Kibler (1980) pp. 259–264
  15. Kirk (2004) p. xix
  16. Brown & Taylor (2004), ODNB
  17. "Sylvia Plath and Ted Hughes talk about their relationship". The Guardian. London. April 15, 2010. Retrieved July 9, 2010. Extract from the 1961 BBC interview with Plath and Hughes. Now held in the British Library Sound Archive.
  18. Brown & Taylor (2004), ODNB
  19. Brown & Taylor (2004), ODNB
  20. Bloom, Harold (2007) Sylvia Plath, Infobase Publishing p. 76
  21. Kirk (2004) p. xix
  22. Brown & Taylor (2004), ODNB
  23. Helle (2007)[page needed]
  24. Brown & Taylor (2004), ODNB
  25. Journals pp. 520–521
  26. "Plaque: Sylvia Plath". London Remembers. Archived from the original on March 22, 2016.
  27. Kirk (2004) p. xx
  28. Kirk (2004) p. 85
  29. Kean, Danuta (April 11, 2017). "Unseen Sylvia Plath letters claim domestic abuse by Ted Hughes". The Guardian. London. Retrieved April 14, 2017.
  30. Brown & Taylor (2004), ODNB
  31. Kirk (2004) p. xx
  32. Kirk (2004) p. xx
  33. Gifford (2008) p. 15
  34. Kirk (2004) p. xxi
  35. Cooper, Brian (June 2003). "Sylvia Plath and the depression continuum". J R Soc Med. 96 (6): 296–301. doi:10.1258/jrsm.96.6.296. PMC 539515. PMID 12782699.
  36. The Dedalus Book of Literary Suicides: Dead Letters (2008) Gary Lachman, Dedalus Press, University of Michigan p. 145
  37. Cooper, Brian (June 2003). "Sylvia Plath and the depression continuum". J R Soc Med. 96 (6): 296–301. doi:10.1258/jrsm.96.6.296. PMC 539515. PMID 12782699.
  38. Cooper, Brian (June 2003). "Sylvia Plath and the depression continuum". J R Soc Med. 96 (6): 296–301. doi:10.1258/jrsm.96.6.296. PMC 539515. PMID 12782699.
  39. Cooper, Brian (June 2003). "Sylvia Plath and the depression continuum". J R Soc Med. 96 (6): 296–301. doi:10.1258/jrsm.96.6.296. PMC 539515. PMID 12782699.
  40. Cooper, Brian (June 2003). "Sylvia Plath and the depression continuum". J R Soc Med. 96 (6): 296–301. doi:10.1258/jrsm.96.6.296. PMC 539515. PMID 12782699.
  41. Alexander (2003) p. 325
  42. Stevenson (1990) p. 296
  43. Kirk (2004) p. 103
  44. Becker (2003)
  45. Feinmann, Jane (February 16, 1993). "Rhyme, reason and depression". The Guardian. London. Archived from the original on December 27, 2016.
  46. Guthmann, Edward (October 30, 2005). "The Allure: Beauty and an easy route to death have long made the Golden Gate Bridge a magnet for suicides". San Francisco Chronicle. Archived from the original on May 25, 2017.
  47. Feinmann, Jane (February 16, 1993). "Rhyme, reason and depression". The Guardian. London. Archived from the original on December 27, 2016.
  48. Thorpe, Vanessa (March 19, 2000). "I failed her. I was 30 and stupid". The Guardian. London. Archived from the original on March 20, 2016.
  49. Gifford, Terry (2008). Ted Hughes. Routledge. p15 ISBN 0-415-31189-6
  50. Carmody and Carmody (1996) Mysticism: Holiness East and West. Oxford University Press ISBN 0-19-508819-0
  51. I failed her. I was 30 and stupid The Observer March 19, 2000 Accessed 2010-07-09
  52. Robin Morgan's Official website Archived 2011-07-19 at the Wayback Machine. Retrieved 9 July 2010
  53. "Rhyme, reason and depression". (16 February 1993). The Guardian. Retrieved 9 July 2010.
  54. Hughes, Ted. "The Place Where Sylvia Plath Should Rest in Peace". Guardian Article. April 20, 1989
  55. "Poet Plath's son takes own life March 23, 2009 BBC article Accessed 2010-07-09.
  56. سیلویا پلات؛ بانوی شعر اعتراف، بی‌بی‌سی فارسی
  57. «Sylvia Plath - Newnham College - University of Cambridge».
  • سیلویا پلات (تابستان ۱۳۸۴حباب شیشه، ترجمهٔ گلی امامی، تهران: نشر باغ نو، شابک ۹۶۴-۷۴۲۵-۲۹-۵
  • [۳]
  • سرود مرغ آتش. سیلویا پلات. زندگی، شعرها و نقد آثار به همراه ترجمه اشعار. رقیه قنبرعلی زاده. نشر گل‌آذین. ۱۳۸۶
  • خاطرات سیلویا پلات. با مقدمه‌ای از تد هیوز. مهسا ملک مرزبان. نشر نی. چاپ دوم. ۱۳۸۶

پیوند به بیرونویرایش

در پروژه‌های خواهر می‌توانید در مورد سیلویا پلات اطلاعات بیشتری بیابید.


  در میان واژه‌ها از ویکی‌واژه
  در میان کتاب‌ها از ویکی‌کتاب
  در میان گفتاوردها از ویکی‌گفتاورد
  در میان متون از ویکی‌نبشته
  در میان تصویرها و رسانه‌ها از ویکی‌انبار
  در میان خبرها از ویکی‌خبر