سیناپس شیمیایی

(تغییرمسیر از شکاف سیناپسی)

سیناپس‌های شیمیایی (به انگلیسی: Chemical Synapses)، اتصالات زیستی اند که نورون‌ها از طریق آن ها پیام‌های خود را به دیگر سلول‌های غیر سیناپسی چون عضلات و غده‌ها می رسانند. سیناپس‌های شیمیایی امکان تشکیل مدارهای نورونی در دستگاه عصبی مرکزی را می دهند. این نوع سیناپس‌ها برای محاسبات زیستی که زیربنای ادراک و تفکر را تشکیل می دهند، جنبه حیاتی دارند. همچنین این سیناپس‌ها امکان اتصال و کنترل بقیه دستگاه‌های بدن را برای دستگاه عصبی فراهم می آورد.

توصیف هنرمندانه عناصر اصلی در انتقال سیناپس شیمیایی. موج الکتروشیمیایی را پتانسیل عمل نامند که در طول آکسون یک نورون سفر می کند. هنگامی که پتانسیل عمل به پایانه پیش-سیناپسی برسد، موجب آزاد شدن وزیکول‌های سیناپسی شده، که آن‌ها هم به نوبه خود وزیکول سیناپسیشان را آزاد کرده و موجب رهاسازی مولکول های ناقلان عصبی می گردند. سپس ناقلان عصبی به مولکول‌های گیرنده واقع در غشاء نورون هدف (نورون پس-سیناپسی)، واقع در سمت مقابل شکاف سیناپسی متصل می گردند.

در سیناپس شیمیایی، یک نورون، مولکول‌های ناقل عصبی را در فضای کوچکی (شکاف سیناپسی، که در ادامه همین مقاله بحث می شود) که مجاور دیگر نورون‌هاست، آزاد می کند. ناقلان عصبی در کیسه های کوچکی به نام وزیکول‌های سیناپسی قرار داشته و به وسیله برون‌رانی در شکاف سیناپسی آزاد می شوند. سپس این موکول‌ها به گیرندگان ناقلان عصبی روی سلول پس-سیناپسی متصل می شوند. در نهایت، ناقلان عصبی بوسیله سازوکارهای قدرتمندی چون تجزیه آنزیمی یا بازجذب توسط ناقلان خاصی روی سلول پیش-سیناپسی یا برخی سلول‌های نوروگلیالی، از فضای سیناپسی پاکسازی شده تا بدین وسیله عمل ناقل عصبی خاتمه یابد.

تخمین زده می شود که مغز انسان بالغ در حدود تا (حدود ۱۰۰-۵۰۰ تریلیون) سیناپس داشته باشد.[۱] هر میلیمتر مکعب از قشر مغز حدوداً شامل یک میلیارد (یعنی ) سیناپس است.[۲] تعداد سیناپس ها در قشر مخ انسان، به صورت جدگانه کوادریلیون (۱۵۰ تریلیون) تخمین زده شده.[۳]

کلمه "سیناپس" توسط چارلز شرینگتون در ۱۸۹۷ معرفی شد.[۴] سیناپس‌های شیمیایی، تنها نوع سیناپس زیستی نیستند. سیناپس‌های دیگری چون سیناپس‌های الکتریکی و ایمنی‌شناختی نیز موجودند. اگر کلمه سیناپس به تنهایی بیاید، اغلب معنای سیناپس شیمیایی می دهد.

جستارهای وابستهویرایش

ارجاعاتویرایش

  1. Drachman D (2005). "Do we have brain to spare?". Neurology. 64 (12): 2004–5. doi:10.1212/01.WNL.0000166914.38327.BB. PMID 15985565. S2CID 38482114.
  2. Alonso-Nanclares L, Gonzalez-Soriano J, Rodriguez JR, DeFelipe J (September 2008). "Gender differences in human cortical synaptic density". Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 105 (38): 14615–9. Bibcode:2008PNAS..10514615A. doi:10.1073/pnas.0803652105. PMC 2567215. PMID 18779570.
  3. Brain Facts and Figures Washington University.
  4. Cowan, W. Maxwell; Südhof, Thomas C.; Stevens, Charles F. (2003). Synapses. JHU Press. p. 11. ISBN 9780801871184. Retrieved 9 June 2020.

منابعویرایش

پیوندهای بیرونیویرایش