میوند یکی از شاخه‌های ایل بختیاری در جنوب‌غربی ایران است. ایل میوند، از زیربخش‌های ذیل تشکیل شده‌است که عبارتند از :

بساک
شهروسوند
عیسوند
پولادوند
عبدالوند
حاجیوند

.

گويش مردم میوندویرایش

مردم میوند به گونه ای از زبان لری بختیاری صحبت می‌کنند که به گويش میوندی مشهور است این گويش به علت اینکه خواستگاه آن قلب مناطق لرنشین است یک صورت کامل از زبان لری است که دایره واژگان آن هم از بختیاری بیشتر بوده هم از گویش مناطق فیلی خواستگاه گویشوران میوند بخش زز و ماهرو الیگودرز و بخش شهیون و سردشت شهرستان دزفول است که از چندین لهجه ززی، لیوسی، بربرودی، سالاروندی، گراوندی تشکیل شده است

محل سکونتویرایش

محل سکونت سنتی ایل میوند به طور عمده در گرمسیرات شمال استان‌ خوزستان در شهرهای دزفول ، شوشتر و لالی و اندیمشک، شوش و در سردسیرات شامل شرق استان لرستان در شهرستان های دورود ، ازنا و الیگودرز و خرم‌آباد (شهر سپیددشت و اطراف) و در استان مرکزی شهرستان های خمین و اراک و همچنین در جنوب غربی استان اصفهان ؛ شهرستان‌های فریدن ، فریدون‌شهر و چادگان نیز جمعیت های پراکنده ای وجود دارد

این تقسیمات ییلاقی و قشلاقی در گذشته انجام می‌شد، ولی امروزه اکثرأ افراد این طایفه، همچون سایر طوایف ایل بختیاری ، در هر دو بخش ساکن می‌باشند.

مثل خیلی از مناطق دیگر در سال های اخیر، جمعیت بسیاری زیادی از مردم میوند برای بدست آوردن موقعیت شغلی مناسب و دریافت خدمات بهتر از منطقه به شهرهای بزرگ دور و نزدیک، سراسر کشور مهاجرت کرده اند و در مناطق مسکونی سنتی ایل، جمعیت محدودی حضور دارد

سکونتگاه طایفه محمودوندویرایش

محمودوند یکی از طوایف ایل جودکی بالاگریوه است که خود را بختیاری و ممیوند می‌دانند این مردم در شهرهای خرم‌آباد و پلدختر و بروجرد سکونت دارند

فولادوند خرم آبادویرایش

این مردم یک تیره از شاخه پولادوند هستند که احتمالا در دوره قاجار تبعید شده اند اینها در شهرستان الشتر حضور دارند

شهروسوندویرایش

شهروسوند به ۷ تیره تقسیم میشود

۱. خانه قائد

۲. موسی

۳. خواجه

۴. اورک

۵. مُوِلی

۶. اراضی

۷. سیل اورک

پولادوندویرایش

فولادوند، به ۶ طایفه تقسیم می‌شود:

۱. هیودی
۲. خان‌قائد
۳. قائدخانجمالی
۴. فرخی
۵. گراوند
۶. سالاروند
۷. فولادوند
۸. پارسی

عبدالوندویرایش

ایل عبدالوند، به ۱۳ طایفه تقسیم می‌شود:

  1. برکی وند (برگیوند، بلگیوند)
  2. بِیروِن
  3. کوشاری
  4. ماهرویی
  5. زرین چقایی
  6. دهنوی
  7. قیطاسی
  8. زیدوند
  9. تُونی
  10. دُورِش (درویش)
  11. ده قاضی
  12. چکان و شیخی
  13. جاگیروند (جهانگیری)

حاجی‌وندویرایش

حاجی‌وند، به ۸ طایفه تقسیم می‌شود:

۱. کائد
۲. غالبی
۳. هیل هیل
۴. الیاسی
۵. گرپی
۶. شیخ سوخته زار
۷. خسروی
۸. تاتخیری

عیسوندویرایش

عیسوند، به ۲۳ طایفه تقسیم می‌شود:

۱. مراد وند
۲. علیرضا وند
۳. خان
۴. محمدقلی‌وند (ممقلی وند)
۵. طهماس وند
۶. دعاوی
۷. شاهون
۸. ورگی(عیسوند محمودی)
۹. کـُیروی
۱۰. جافر وند
۱۱. اداوی
۱۲. گیلاوند
۱۳. دهدار
۱۴. چناری (چـِنداری)
۱۵. گمار
۱۶. گورویی
۱۷. هیوند
۱۸. شاودی وند
۱۹. باوا
۲۰. جان جان
۲۱. سرلک
۲۲. سادات کلاه سیاه (از طایفه‌های وابسته به عیسوند می‌باشد)

قائدخانجمالیویرایش

[۱]طایفه ای از طوایف پولادوند از ایل بختیاری، چهارلنگ و از شاخه ممیوند می‌باشد

خانجمالی به تیره‌های متعددی تقسیم می‌شود:

کائد

قلعه‌نری

سرقلعه‌ای

قائد میرزایی

قرعلیوند

بارکی

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. جغرافیای سیاسی کیهان.
  • سردار اسعد بختیاری. تاریخ بختیاری
  • شِهنی، داروش. نگرشی بر ایل بختیاری و طایفه شِهنی. اهواز: انتشارات معتبر، ۱۳۸۵
  • مهرزادقنبری سردار اکبری خرادآذر. سرگذشت ایل چهارلنگ

پیوند به بیرونویرایش