باز کردن منو اصلی

بندری یکی از سبکهای موسیقی ایران است. محدوده اصلی این سبک از موسیقی جنوب ایران و بطور عمده استانهای هرمزگان، بوشهر و خوزستان است. بندری موزیکی شاد و ریتم‌دار است. این موسیقی با استفاده از سازهای کوبه‌ای تومبا، تمپو و نی انبان که یک ساز بادی است نواخته می‌شود.

موسیقی در ایران
تاریخ
پیش از اسلامهخامنشیان • ساسانیان
پس از اسلامصدر اسلاممروگی
معاصرقاجارپهلویلس‌آنجلسیزیرزمینی
موسیقی سنتی ایرانی
مقام‌هانظریهٔ ادواردستگاه‌هاتحول مقام به دستگاهردیففواصل موسیقی ایرانیگوشهآوازهاسازهافرم‌ها
دیگر سبک‌ها
پاپرپراکسمفونیکجازمتالکرال
نواحی
آذربایجانیشوشتریایلامیباصریبختیاریبخشی‌های خراسان شمالیبلوچیبندریترکمنیجنوبیخراسانیعلوانیهکردیکرمانیگیلکیلریمازندرانی
مناسبتی
زرتشتینوروزخوانیتعزیهرمضانصلوات‌خوانیمداحی

سازهای بندریویرایش

در هرمزگانویرایش

کوبه ایی‌ها:

دهل (صدای باس) پی په (صدایی مید) کسر (صدایی‌های) لیوا (سازی اصالتاً آفریقایی) که در مراسم مذهبی خاصی استفاده می‌شود و ساخته شده از تنه درخت مخصوص، مراسم زار

تخته. دو تیکه چوب که معمولاً زنها در کنار دهل و کسر روی هم میزنن.

conga و bongo و داربوکا؛ و سما (با تشدید روی میم) شبیه دایره که عربها هم استفاده می‌کنند. جهله یا همون کوزه با سه نوع صدا (جمالی صدایی باس) جهله صدایی مید و گلوک صدایی‌های

زهی‌ها: عود. چنگ (قیچک با کوکی خاص که نزدیک به موسیقی بلوچی هستش) kora سازی اصالتاً آفریقایی

بادی‌ها: جفتی (سازی شبیه نی انبان اما بدون انبان) سورنا

در خوزستانویرایش

نی انبان. سنج دمام. دهل. با کمی تفاوت عود. داربوکا ضرب

در بوشهرویرایش

ساز لیوا بوشهری. نی انبان. عود. سنج. دهل و دمامو کاسوره

منابعویرایش