در شیمی آلی یک ناجوراتم عبارت است از هر اتمی که کربن یا هیدروژن نباشد. معمولاً استفاده از این عبارت در جایی است که یک اتم غیرکربنی جایگزین یک کربن در ساختار مولکولی شده باشد. ناجوراتم‌ها معمولاً عبارتند از: نیتروژن، اکسیژن، گوگرد، کلر، برم و ید.[۱][۲]

در توصیف ساختار یک پروتئین بویژه در بانک رایانه‌ای اطلاعات پروتئین‌ها، یک ناجوراتم (HETATM) بیانگر یک اتم است که به یک مولکول کوچکتر فاکتورها تعلق دارد و نه بخشی از زنجیرهٔ زیست بسپار.[۳]

در بحث زئولیت‌ها عبارت ناجوراتم اشاره به جایگزین نسبتاً ایزومورفی قالب اتم‌های این بحث (مانند سیلیسیم، آلومینیم و فسفر) با عنصرهای دیگر مانند بریلیم، وانادیم و کروم دارد.[۴] هدف معمولاً تنظیم ویژگی‌های ماده (مانند اسید و باز لوییس) برای بهینه‌سازی ماده برای برخی کاربردها (مانند فروکافت) است.

منابعویرایش

  1. Senda, Y. (2002). "Role of the heteroatom on stereoselectivity in the complex metal hydride reduction of six-membered cyclic ketones". Chirality. 14 (2–3): 110–120. doi:10.1002/chir.10051.
  2. Walling, Cheves. "The Role of Heteroatoms in Oxidation". In Mayo, Frank R. Oxidation of Organic Compounds. Advances in Chemistry. 75. pp. 166–173. doi:10.1021/ba-1968-0075.ch013. ISBN 9780841200760.
  3. "Atomic Coordinate Entry Format Version 3.2". wwPDB. October 2008. Archived from the original on 14 August 2011. Retrieved 12 June 2016.
  4. Xu; Pang; Yu; Huo; Chen (2007). Chemistry of Zeolites and Related Porous Materials: Synthesis and Structure. p. 373. ISBN 0470822333.