ترخینه‌های خشک که معمولاً در فصل برداشت محصول آماده می‌شوند.

آش ترخینه یکی از غذاهای سنتی ایرانی است. این آش با مایع ترخینه (ترکیب بلغور، دوغ و سبزی پخته- تیغ دوراب کوهی)، حبوبات نظیر نخود و لوبیا، سبزی آش (اسفناج و چغندر) پخته می‌شود که در برخی مناطق بادمجان و پیاز سرخ شده نیز به آن افزوده می‌شود. این آش در میان کرد و لر[۱] و برخی شهرها مانند همدان[۲] و اراک[۳] پخته می‌شود.

در استان مرکزی ترکیبات آش (بلغور) از قبل در فصل برداشت گندم با چاشنی‌های مثل گوجه و گل زرد پخته شده و خشک می‌شود، که همان ترخینه نامیده می‌شود.

ترخینه خشک شده و آماده را برای سریع تر پخته شدن این آش لذیذ استفاده می‌کنند.

پانویسویرایش

  1. «نگاهی به خوراکی‌های مشترک لرها و کردها در ماه رمضان». کردپرس. ۷ مرداد ۱۳۹۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۴.
  2. «آش‌های همدانی؛ غذاهایی هوس‌انگیز و خوشمزه». خبرگزاری دانشجویان ایران ایسنا. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰۱۴-۰۲-۰۷. دریافت‌شده در ۱۵ بهمن ۱۳۹۲.
  3. «آشنایی با روش تهیه آش ترخینه دوغ - غذای محلی اراک». وبگاه همشهری آنلاین. ۲۷ بهمن ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۴.