باز کردن منو اصلی

توالی‌یابی، در علم ژنتیک و بیوشیمی، به معنی تشخیص ساختار داخلی یک بسپار (نظیر ترتیب نوکلئوتیدهای سازنده دی‌ان‌ای) است. نتیجهٔ این فرایند، دستیابی به توالی ساختارهای مختلف اتمی در بسپار است که نمایانگر ساختار توالی مولکول در سطح اتمی می‌باشد. توالی یابی دی‌ان‌ای باید سه ویژگی داشته باشد ۱-مکمل بودن ۲-وارون بودن ۳-زوج نوکلئوتید بودن.

انواع متنوعی از توالی یابی وجود دارد که عبارتند از:

توالی‌یابی DNAویرایش

توالی یابی DNA فرایند تشخیص ترتیب نوکلئوتیدهای یک قطعه از DNA است. تا به امروز بیشتر توالی یابی‌های DNA توسط روش Chain Termination Method انجام گرفته که توسط فردریک سنگر ابداع شده‌است.

روش دیگر پایروسیکوئنسینگ است که پال نایرن و مصطفی رونقی آن را ابداع کرده‌اند.

توالی‌یابی RNAویرایش

RNA‌ها در سلول نا پایدارتر هستند و همچنین در برابر آنزیم‌های نوکلئاز که در آزمایش‌ها استفاده می‌شوند آسیب پذیرتر هستند. RNA نتبجهٔ رونویسی (ژنتیک) DNA است. هرچند کل اطلاعات ژنتیکی در DNA وجود دارد ولی گاهی لازم است که RNA هم توالی یابی شود.

توالی‌یابی پروتئینویرایش

روش‌های متنوعی برای توالی‌یابی پروتئین‌ها به کار گرفته می‌شود که عبارتند از:

توالی یابی پلیساکاریدویرایش