جنگ عرب‌ها و اسرائیل (۱۹۴۸)

(تغییرمسیر از جنگ ۱۹۴۸)

جنگ ۱۹۴۸ عرب‌ها و اسرائیل یا جنگ اول عرب‌ها و اسرائیل دومین و آخرین مرحله از جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین و اسرائیل بود. این جنگ رسماً با پایان قیومیت بریتانیا بر فلسطین در نیمه‌شب ۱۴ مه ۱۹۴۸ آغاز شد. منشور استقلال اسرائیل نیز در همان روز صادر شده بود. نیروهای ائتلاف نظامی کشورهای عربی نیز در سحرگاه ۱۵ مه به فلسطین بریتانیا وارد شدند.

جنگ عرب و اسرائیل (۱۹۴۸)
بخشی از نزاع عرب‌ها و اسرائیل
Raising the Ink Flag at Umm Rashrash (Eilat).jpg
نظامیان اسرائیل در حال برافراشتن پرچم اسرائیل
زمان مه ۱۹۴۸ تا مارس ۱۹۴۹
مکان خاورمیانه
نتیجه پیروزی اسرائیل، شکست عرب‌ها، موافقت نامه صلح ۱۹۴۹
علت جنگ حمله و پیشروی اسرائیل در فلسطین و مقاومت عرب‌های خاورمیانه
جنگندگان
Flag of Israel.svgاسرائیل
هگانا
Pantani.jpgایرگون
لحی
Palmach.jpgبلماح
داوطلبان خارجی
Flag of Egypt (1922–1953).svgمصر
Flag of Syria (1932–1958, 1961–1963).svgسوریه
Flag of Jordan.svgامارت شرق اردن (نام سابق اردن)
Flag of Lebanon.svgلبنان
Flag of Iraq (1924–1959).svgعراق
Flag of Saudi Arabia.svgعربستان سعودی
Flag of the Mutawakkilite Kingdom of Yemen.svgیمن
Flag of Palestine.svgارتش جهاد مقدس
ارتش آزادی‌بخش عرب‌ها
فرماندهان
Flag of Israel.svgیاکوو دوری
Flag of Israel.svgییگل یادین
Flag of Jordan.svgجان باگوت گلوب
Flag of Palestine.svgعبد القدیر الحسینی
Flag of Palestine.svgحسن سلاما
Flag of Palestine.svgفوزی القوجی
Flag of Egypt (1922–1953).svgاحمد علی الماوی
نیروها
Flag of Israel.svgاسرائیل:در آغاز ۲۹٬۶۷۷ نفر و در مارس ۱۹۴۹ ۱۱۵٬۰۰۰ نفر Flag of Egypt (1922–1953).svgمصر:۱۰٬۰۰۰ که به ۲۰٬۰۰۰ نفر رسید
Flag of Iraq (1924–1959).svgعراق:۵٬۰۰۰ نفر که به ۱۵٬۰۰۰ تا ۱۸٬۰۰۰ نفر رسید
Flag of Syria (1932–1958, 1961–1963).svgسوریه:۲٬۵۰۰ تا ۵٬۰۰۰ نفر
Flag of Jordan.svgامارت شرق اردن:۶٬۰۰۰ تا ۱۲٬۰۰۰ نفر
Flag of Lebanon.svgلبنان:۱٬۰۰۰ تا ۲٬۰۰۰ نفر
Flag of Saudi Arabia.svgعربستان سعودی:۸۰۰ تا ۱٬۲۰۰ نفر
Flag of the Mutawakkilite Kingdom of Yemen.svgیمن:نامعلوم
ارتش آزادی‌بخش عرب ۳٬۵۰۰ تا ۶٬۰۰۰ نفر
تلفات
۴٬۰۰۰ نظامی و ۲٬۴۰۰ غیرنظامی ۱۵٬۰۰۰–۸٬۰۰۰

مصری‌ها در نوار ساحلی جنوب پیشروی کردند و در نزدیکی اشدود متوقف شدند و هنگ عربی اردن و نیروهای عراقی ارتفاعات مرکزی فلسطین را تصرف کردند. سوریه و لبنان نیز در شمال با نیروهای اسرائیلی چندین درگیری داشتند. شبه‌نظامیان یهودی که در ارتش اسرائیل جمع شده بودند، توانستند نیروهای عربی را متوقف کنند. ماه‌های بعد بر شدت درگیری‌ها میان ارتش اسرائیل و ارتش‌های عربی که به آرامی به عقب رانده می‌شدند، افزوده شد. ارتش اردن و عراق توانستند بر بیشتر مناطق مرتفع فلسطین کنترل داشته و قدس شرقی، از جمله شهر قدیم را تصرف کنند. منطقه تحت اشغال مصر به نوار غزه و منطقهٔ کوچکی در الفالوجه که به دست اسرائیلی‌ها محاصره شده بود، محدود شد. در اکتبر و دسامبر ۱۹۴۸، نیروهای اسرائیلی به خاک لبنان نفوذ کردند و با هجوم به شبه‌جزیره سینای مصر، نیروهای مصری را در غزه محاصره کردند. آخرین فعالیت نظامی در مارس ۱۹۴۹ هنگامی که نیروهای اسرائیلی صحرای نگب را تصاحب و به دریای سرخ راه یافتند، رخ داد. اسرائیل در سال ۱۹۴۹ پیمان‌های ترک مخاصمه‌ای را با مصر در ۲۴ فوریه، با لبنان در ۲۳ مارس، با فرااردین ۳ آوریل و سوریه در ۲۰ ژوئیه امضا کرد. در این دوره مهاجرت‌ها و اخراج اعراب فلسطینی ادامه داشت.

پانویسویرایش

منابعویرایش