محور مقاومت اصطلاحی سیاسی است که نخستین بار توسط روزنامه لیبیایی (به عربی: الزحف الأخضر) در مقابل اصطلاح محور شرارت که توسط جورج دبلیو بوش در سال ۲۰۰۲ مطرح شد، عنوان شد و در آن عنوان شده بود که کشورهایی که رئیس‌جمهور آمریکا از آنها با عنوان «محور شرارت» نام می‌برد، در اصل کشورهای «محور مقاومت» در مقابل ایالات متحده آمریکا و تلاش آن برای سلطه‌گری بر سایر کشورها محسوب می‌شود. این محور حاصل ائتلاف دو کشور ایران و سوریه و حزب الله لبنان است[۱] و گاهی گروه های شبه نظامی عراق و انصارالله یمن نیز گاهی اوقات جزو این محور به حساب می آیند. هدف این ائتلاف مخالفت با منافع ایالات متحده و اسرائیل در منطقه عنوان شده است.[۲][۳]


جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. «Iran backs Assad as Syrian forces choke off Aleppo». رویترز. ۷ آگوست ۲۰۱۲.
  2. Sullivan, Marisa (April 2014), Hezbollah in Syria (PDF), Institute for the Study of War
  3. «احزاب عربی: محور مقاومت فرمانده بزرگی را از دست داد». خبرآنلاین. ۲۰۲۰-۰۱-۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۱-۰۳.