باز کردن منو اصلی

گاسترین یک هورمون پپتیدی است [۱] که باعث تحریک ترشح اسید معده و تحریک رشد مخاط معده می‌شود.

Gastrin
معین‌کننده‌ها
AliasesgastrinpreprogastrinGASTuniprot:P01350
شناسه‌های بیرونیGeneCards: [۱]
هم‌ساخت‌شناسی
گونه‌هاانسانموش
Entrez
Ensembl
UniProt
RefSeq (mRNA)

n/a

n/a

RefSeq (پروتئین)

n/a

n/a

موقعیت (UCSC)n/an/a
جستجوی PubMedn/an/a
ویکی‌داده
مشاهده/ویرایش Human
Gastrin
شناساگرها
نمادGastrin
PfamPF00918
InterProIPR001651
PROSITEPDOC00232

گاسترین از سلول‌های گاسترینی در غدد پیلوری انتهای دیستال معده ترشح می‌شود. [۲] به هنگام ورود غذاهای پروتئین‌دار به انتهای آنتری معده، برخی پروتیین‌ها اثر تحریکی بر سلول‌های گاسترینی غدد پیلور می‌گذارند و باعث آزادی گاسترین به خونی می‌شود که به سلول‌های ECL (شبه انتروکرومافین) معده می‌روند. این روند منجر به آزادسازی هیستامین به عمق غدد اسیدساز می‌شود و هیستامین ترشح معدوی اسیدکلریدریک را به سرعت تحریک می‌کند. گاسترین از دوازدهه و لوزالمعده نیز ترشح می‌شود. [۳]

تاریخچهویرایش

در سال ۱۹۰۵ برای اولین بار وجود این هورمون توسط جان سیدنی پیشنهاد شد و در سال ۱۹۶۴ این هورمون جداسازی شد. در همان سال نیز ساختار گاسترین تعیین گردید.

فیزیولوژیویرایش

ژنتیکویرایش

ژن مربوط به این هورمون، در بازوی بلند کروموزوم ۱۷ قرار دارد.

سنتز گاسترین و انواع آنویرایش

گاسترین یک هورمون پپتیدی خطی است که توسط سلول‌های نورواندوکرین G که در آنتروم معده و گاهی در سایر مناطق دستگاه گوارش از جمله دوازدهه قرار دارند ترشح شده و وارد جریان خون می‌شود. گاسترین سبب ترشح اسید معده و رشد سلول‌های شبه انتروکرومافین مترشحه هیستامین، در مخاط معده می‌شود.[۴]

گاسترین به سه شکل دیده می‌شود:

  • گاسترین ۳۴ (گاسترین بزرگ)، حاوی ۳۴ اسید آمینه
  • گاسترین ۱۷ (گاسترین کوچک)، حاوی ۱۷ اسید آمینه
  • گاسترین ۱۴ (گاسترین بسیار کوچک)، حاوی ۱۴ اسید آمینه

ترشحویرایش

گاسترین در پاسخ به برخی محرک‌ها ترشح می‌شود؛ این محرک‌ها عبارتند از:

ترشح گاسترین در پاسخ به برخی عوامل مهار می‌شود؛ این عوامل عبارتند از:

عملکردویرایش

  • تحریک ترشح اسید معده
  • تحریک رشد مخاط معده
  • تحریک ترشح پپسینوژن
  • افزایش انقباضات معده و تحریک تخلیه معده
  • افزایش ترشحات لوزالمعده و تخلیه کیسه صفرا
  • تاثیر روی اسفنگتر مری

بیماریزاییویرایش

در سندرم زولینگر-الیسون سطح گاسترین سرمی بالاست لذا ترشح پایه اسید معده و ترشح پس از تحریک آن بالاست و اغلب بیماران اولسرپپتیک مقاوم به درمان دارند.

پانویسویرایش

  1. «گاسترین».
  2. «آزمایش گاسترین». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۲.
  3. «تحریک ترشح اسید».
  4. «Gastrin, Serum». دریافت‌شده در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۶.

منابعویرایش