باز کردن منو اصلی

مختصات: ۳۵°۵۹′۲۱″ شمالی ۵۱°۳۷′۰۶″ شرقی / ۳۵٫۹۸۹۱۷°شمالی ۵۱٫۶۱۸۳۳°شرقی / 35.98917; 51.61833

آبنیک
اولین روستا از سمت چپ
اولین روستا از سمت چپ
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانتهران
شهرستانشمیرانات
بخشرودبار قصران
دهستانرودبار قصران
مردم
جمعیت۵۱۲ نفر (سرشماری ۹۵)
اطلاعات روستایی
کد آماری۲۶۰۰۴۵
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۲۱

آبنیک از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. این روستا یکی از جاذبه‌های گردشگری شهرستان شمیران است.

جمعیتویرایش

جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۲۷۴ نفر در ۷۸ خانوار بوده است.

زبانویرایش

زبان اهالی روستای آبنیک مازندرانی است.[۱] البته زبان رایج در آبنیک مانند اوشان، فشم، میگون و لواسان، کاملاً تاتی نیست و زبان مازندرانی بسیار در آن نفوذ یافته است. گویش مردم آبنیک به گویش روستاهای لالان، زایگان، امامه، گرمابدر، میگون و شمشک در قصران بسیار نزدیک است. نفوذ مازندرانی در زبان تاتی قصران به این دلیل است که قصران در گذشته تحت حاکمیت طبرستان قرار داشته اما در تقسیمات کشوری معاصر جزو استان تهران محسوب می‌شود.[۲]حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق اوشان، فشم، شمشک، گاجره و روستاهای کوهپایه‌ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشه‌ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجه‌ی مازندرانی به همان نسبت افزوده می‌شود، چنانکه در لهجه‌ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجه‌ی مازندرانی غلبه دارد[۳] .

اماکن سیاحتی و زیارتیویرایش

  • امامزاده موسی
  • امامزاده طیب
  • پل آبنیک
  • کوه معروف جان ستان (به گویش محلی: جانستون) که به کوه یونزا (در اصل: یونجه زار) معروف است در این آبادی است. چشمه ای گوارا از کوه جان ستان سرچشمه دارد و در آب نیک به شاخه رودخانه جاجرود می‌پیوندد. آب این چشمه در گوارایی معروف است و وجه تسمیه آبنیک از این چشمه است.

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. دیهیم گیتی، کتاب «بررسی خرده‌گویش‌های منطقه قصران»، فصل اول (زبان منطقه قصران)، ۱۳۸۴، چاپ اول، نشر فرهنگستان زبان و ادب فارسی
  2. دیهیم گیتی، کتاب «بررسی خرده‌گویش‌های منطقه قصران»، ۱۳۸۴، چاپ اول، نشر فرهنگستان زبان و ادب فارسی.
  3. کریمان، حسین (۱۳۸۶). قصران (کوهسران). تهران: وزیری (کالینگور). ص. جلد دوم صفحه ۷۵۸. شابک ۹۷۸۹۶۴۵۲۸۱۰۱۲.

منابعویرایش

پیوند به بیرونویرایش