آکریدین
آکریدین (انگلیسی: Acridine) یک ترکیب آلی ناجور حلقه حاوی نیتروژن است. این ترکیب به شکل پودر سفید رنگ بوده و نخستین بار در سال ۱۸۷۰ توسط دو شیمیدان آلمانی به نامهای کارل گربه و هنریک کارو کشف و جداساری شد.
آکریدین | |
---|---|
![]() | |
Acridine[۱] | |
شناساگرها | |
شماره ثبت سیایاس | ۲۶۰-۹۴-۶ ![]() |
پابکم | ۹۲۱۵ |
کماسپایدر | ۸۸۶۰ ![]() |
شمارهٔ ئیسی | 205-971-6 |
ChEBI | CHEBI:36420 ![]() |
ChEMBL | CHEMBL۳۹۶۷۷ ![]() |
شمارهٔ آرتیئیسیاس | AR7175000 |
جیمول-تصاویر سه بعدی | Image 1 Image 2 |
| |
| |
خصوصیات | |
فرمول مولکولی | C13H9N۱ |
جرم مولی | ۱۷۹٫۲۲ g mol−1 |
شکل ظاهری | White powder |
بوی | Irritating |
چگالی | 1.005 g/cm3 (20 °C)[۲] |
دمای ذوب | ۱۰۶–۱۱۰ درجه سلسیوس (۲۲۳–۲۳۰ درجه فارنهایت؛ ۳۷۹–۳۸۳ کلوین) at 760 mmHg[۲] |
دمای جوش | ۳۴۴٫۸۶ درجه سلسیوس (۶۵۲٫۷۵ درجه فارنهایت؛ ۶۱۸٫۰۱ کلوین) at 760 mmHg[۲] |
انحلالپذیری در آب | 46.5 mg/L[۲] |
انحلالپذیری | Soluble in کربن تتراکلرید الکل دیاتیل اتر بنزن[۲] |
log P | 3.4[۲] |
فشار بخار | 0.34 kPa (150 °C) 2.39 kPa (200 °C) 11.13 kPa (250 °C)[۴] |
اسیدی (pKa) | 5.58 (20 °C)[۲] |
UV-vis (λmax) | 392 nm[۵] |
پذیرفتاری مغناطیسی | -123.3·10-6 cm3/mol |
ترموشیمی | |
205.07 J/mol·K[۴] | |
آنتروپی مولار
استاندارد S |
208.03 J/mol·K[۴] |
آنتالپی استاندارد
تشکیل ΔfH |
179.4 kJ/mol[۲] |
Std enthalpy of combustion ΔcH |
6581.3 kJ/mol[۴] |
خطرات | |
GHS pictograms | ![]() |
سیستم هماهنگ جهانی طبقهبندی و برچسبگذاری مواد شیمیایی | خطرناک |
GHS hazard statements | H302[۵] |
طبقهبندی ئییو | ![]() |
کدهای ایمنی | R۲۲, R36/37/38 |
شمارههای نگهداری | S۲, S24/25, S۳۶ |
لوزی آتش | ![]() |
آمریکا Permissible exposure limit (PEL) |
TWA 0.2 mg/m3 (benzene-soluble fraction)[۶] |
LD50 | 500 mg/kg (mice, oral)[۳] |
به استثنای جایی که اشاره شدهاست در غیر این صورت، دادهها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شدهاند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa) | |
![]() ![]() ![]() | |
Infobox references | |
|
منابع
ویرایش- ↑ Nomenclature of Organic Chemistry : IUPAC Recommendations and Preferred Names 2013 (Blue Book). Cambridge: انجمن سلطنتی شیمی. 2014. p. 211, 214. doi:10.1039/9781849733069-FP001. ISBN 978-0-85404-182-4.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ ۲٫۶ ۲٫۷ ۲٫۸ Lide, David R., ed. (2009). هندبوک شیمی و فیزیک سیآرسی (90th ed.). بوکا راتون، فلوریدا: انتشارات سیآرسی. ISBN 978-1-4200-9084-0.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref>
غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامfca
وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ Acridine in Linstrom, P.J.; Mallard, W.G. (eds.) NIST Chemistry WebBook, NIST Standard Reference Database Number 69. National Institute of Standards and Technology, Gaithersburg MD. http://webbook.nist.gov (retrieved 2014-06-22)
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ کاتالوگ آنلاین زیگما بدون تاریخ.
- ↑ NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards 0145
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Acridine». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۷.
پیوند به بیرون
ویرایشدر ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ آکریدین موجود است.