باز کردن منو اصلی
خوانین بلوچ در دوره قاجار، ۱۳۲۰ ه‌ق (حدود ۱۹۰۲ میلادی)۱۲۸۱ خورشیدی

خان (صورت قدیم خاقان) واژه‌ای به معنای رئیس قوم است که به سران قبائل ترک و مغول و بعدها ایرانی و همچنین برخی ملاکین و اربابان که دارای موقعیت خاص قومی بودند، اطلاق می‌شده‌است.

ریشه‌شناسی واژهویرایش

بر اساس نظر زبان‌شناس و فیلولوژیست روسی-آمریکایی Alexander Vovin، واژه qaγan از زبان ینی‌سئیایی گرفته شده‌است. این واژه در هزاره پیش از میلاد به عنوان لقب در فدراسیون شیونگ‌نو پذیرفته شده[۱] و بعدها به دیگر زبان‌ها راه یافته‌است.

عنوان‌های مشابه در کشورهای اروپاییویرایش

  • ایتالیا و اسپانیا: دن
  • بریتانیا: سر
  • فرانسه: کنت

خان‌های ایرانویرایش

منابعویرایش

  1. Vovin, Alexander. 2007 ‘Once again on the etymology of the title qaγan.’ Studia Etymologica Cracoviensia 12: 177-187.