باز کردن منو اصلی
مذاکرات سیاستمداران در پارلمان یونان باستان

سیاستمدار[۱] (به انگلیسی: Politician) یا سیاستگر[۲] به افرادی گفته می‌شود، که در احزاب سیاسی فعالیت می‌کنند، یا در حال فعالیت در جایگاه‌های دولتی می‌باشند. این افراد در قانون‌گذاری، تأثیرگذاری بر سیاست‌های عمومی و تصمیم‌گیری‌های سیاسی دخیل می‌باشند. سیاست‌مداران اغلب به منظور دستیابی به موقعیت‌های مدیریتی، قدرت سیاسی و جایگاه‌های دولتی، از مسیر فعالیت‌های حزبی، لابی‌گری، شرکت در انتخابات، برگزاری تجمع‌ها، کودتا و مبارزات انتخاباتی، اقدام می‌نمایند. سیاست تنها به مراکز حکومتی از طریق دفاتر دولتی محدود نمی‌شود و دفاتر سیاسی ممکن است در شرکت‌های بزرگ و نهادهای غیردولتی نیز تشکیل شوند.

سیاستمدارها به اشخاصی اطلاق می‌شود، که به‌طور عام در حوزه سیاست و به‌طور خاص در کارهای حزبی فعال می‌باشند. جایگاه‌های سیاسی طیف گسترده‌ای از تصمیم‌گیرندگان حوزه‌های مختلف را در بر می‌گیرد و از مدیران ارشد محلی تا مدیران اجرایی یا قانون‌گذاران منطقه‌ای و مدیران دولتی را شامل می‌گردد.[۳] برخی از فرماندهان ارشد نظامی همچون کلانترها نیز بعنوان سیاست‌مدار شناخته می‌شوند.[۴]

نطق و نگارشویرایش

سیاستمداران اغلب سخنور هستند. آنها همچنین به خبرگی در استفاده از رسانه ها شناخته شده‌اند.[۵] سیاستمداران قرن نوزدهم استفاده کلانی از روزنامه‌ها، مجلات، اعلامیه‌ها و همچنین پوستر نمودند.[۶] در قرن بیستم آنها وارد کار با رادیو و تلویزیون شدند و تبلیغات گران‌قیمتی در دوران‌های انتخابات انجام دادند.[۷] در قرن بیست و یکم سیاستمداران به شدت درگیر کار با رسانه‌های اجتماعی در اینترنت و تلفن‌های هوشمند شدند.[۸]

شایعه معمولا نقش ویژه ای را در سیاست بازی کرده است. شایعات منفی در باره مخالفان اغلب مؤثر تر از شایعات مثبت در باره نفرات خودی بوده است.[۹]

بوروکراسی و غنایمویرایش

پس از انتخاب سیاستمدار یک مقام حکومتی می‌شود و در مقابل بوروکراسی (دیوان سالاری) دائم غیر سیاستمداری قرار می‌گیرد. از نظر تاریخی، بین اهداف بلند مدت هر یک از طرف‌ها تضادهای ظریف ایجاد می‌شود.[۱۰]

در سیستم های مبتنی بر پشتیبانی مانند ایالات متحده و کانادا در قرن نوزدهم، سیاستمداران برنده سیاستمداران محلی را که پایگاه پشتیبانی آنها بوده اند جایگزین بوروکراسی می کنند (سیستم غنائم).


حرفه‌ای بودنویرایش

ماتوزی و ماریو استدلال می‌کنند که در دمکراسی مدرن سیاستمداران به‌طور معمول یکی از این دو مسیر را طی می‌کنند. یک گروه سیاستمداران حرفه‌ای هستند که سیاستمدارانی هستند که در قسمت سیاسی کار می‌کنند تا زمانی که بازنشسته شوند. گروه دوم «حرفه ای‌های سیاسی» هستند. اینها سیاستمدارانی هستند که در کنترل نمودن بوروکراسی‌های خاص شهرت می‌یابند، آنگاه سیاست را برای یک کار پر درآمد در بخش خصوصی ترک می‌کنند، و در این کار از آشنایان سیاسی‌شان بهره می‌گیرند. [۱۱]

منابعویرایش

  1. «سیاستمدار» [علوم سیاسی و روابط بین‌الملل] هم‌ارزِ واژهٔ اصلی؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. «فارسی». در همان. دفتر دوازدهم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۶۶-۸ (ذیل سرواژهٔ سیاستمدار)
  2. «سیاستگر، سیاستمدار» [علوم سیاسی و روابط بین‌الملل] هم‌ارزِ «politician, politico»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. «فارسی». در همان. دفتر دوازدهم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۶۶-۸ (ذیل سرواژهٔ سیاستگر)
  3. "politician - Webster's New World College Dictionary". Yourdictionary.com. 2013-05-21. Retrieved 2013-06-26.
  4. Grant, Grant, Donald Lee, Jonathan (2001). The Way It Was in the South: The Black Experience in Georgia. University of Georgia Press. p. 449. ISBN 978-0820323299.
  5. ظهور شبکه‌اجتماعی و تحول جدی در سیاست جهانی
  6. Robert J. Dinkin, Campaigning in America: A History of Election Practices (1989) online
  7. Kathleen Hall Jamieson and Keith Spillette, The Press Effect: Politicians, Journalists, and the Stories that Shape the Political World (2014)
  8. Nathaniel G. Pearlman, Margin of Victory: How Technologists Help Politicians Win Elections (2012) online
  9. David Coast and Jo Fox, "Rumour and Politics" History Compass (2015), 13#5 pp 222-234.
  10. Joel D. Aberbach, Robert D. Putnam, and Bert A. Rockman, eds., Bureaucrats and politicians in western democracies (Harvard University Press, 1981)
  11. Andrea Mattozzi and Antonio Merlo, "Political careers or career politicians?." Journal of Public Economics 92#3 (2008): 597-608.