باز کردن منو اصلی

شریف حسین (حسین بن علی، حسین الهاشمی) (۱۸۵۴–۴ ژوئن ۱۹۳۱) بزرگِ خاندان هاشمی، از سال ۱۹۰۸ میلادی شریفِ مکه و امیر حجاز بود و بر تمام منطقه استیلا داشت.[۱] وی در روز ۲ نوامبر ۱۹۱۶ خود را حاکم همه کشورهای عربی خواند.[۲]

تصویری از شریف حسین
Sharif Husayn.jpg
شریفِ مکه
حکومت۱۹۰۸–۱۹۲۴
پیشینعلی عبدالله پاشا
جانشینعلی بن حسین
امیر حجاز
حکومت۱۹۱۶–۱۹۲۴
پیشین-
جانشینعلی بن حسین
حاکم کشورهای عربی
حکومت۲ نوامبر ۱۹۱۶–۱۹۱۸
جانشین-
فرزند(ها)شریف علی
عبدالله اول
فیصل اول
شاهزاده زید
و سه دختر
نام کامل
حسین بن علی، حسین الهاشمی
خاندانسلسله هاشمی
زادروز۱۸۵۴
استانبول، امپراتوری عثمانی
مرگ۴ ژوئن ۱۹۳۱
امان، اردن
دین و مذهباسلام سنی

محتویات

پس از جنگ جهانی اولویرایش

پس از جنگ، اعراب خود را از قرن‌ها حکومت عثمانی آزاد کردند. پسر حسین، فیصل، پادشاه سوریه بود، اما این پادشاهی کوتاه مدت بود، زیرا خاورمیانه تحت حکومت فرانسه و بریتانیا قرار داشت. دولت بریتانیا پس از آن فیصل و برادرش عبدالله را پادشاهان عراق و اردن کرد.[۳]

ادعای خلافت مسلمینویرایش

پس از فروپاشی امپراطوری عثمانی و حذف استیلای آنان بر جزیرة العرب در سالهای اولیه بعد از جنگ اول جهانی، شریف حسین قدرت گرفت. پس از آنکه عنوان «خلیفه مسلمین» توسط آتاتورک از ترکیه زدوده شد، در سال ۱۹۲۴ میلادی شریف حسین خود را خلیفهٔ مسلمین خواند. سپس، در همین سال در پی حمایت کشورهای خارجی از آل سعود، که فرمانروایان منطقه نجد بودند، حکومت شریف حسین اضمحلال یافت. وی به جزیره قبرس تبعید شد و آل سعود قدرت را در دست گرفت.[۱]

سلسله هاشمیویرایش

سلسله هاشمی فرزندان شریف حسین محسوب می‌شوند. شریف حسین پس از فروپاشی امپراطوری عثمانی، قدرت زیادی به دست آورد. شریف حسین با انگلیسی‌ها هم پیمان بوده و سرهنگ «لارنس»، معروف به لورنس عربستان، نمایندهٔ دولت انگلیس در دربار شریف حسین بود. پس از پایان یافتن جنگ جهانی اول، سرزمینهایی مانند عراق، فلسطین و اردن تحت قیومیت انگلیس قرار گرفت. در این زمان، فرزندان شریف حسین با حمایت انگلیس، دولت‌های جدیدی را در عراق و اردن پایه‌ریزی نموده، حکمرانی را شروع کردند. کشور عراق به فیصل اول و کشور اردن به عبدالله اول که از فرزندان شریف حسین بودند، سپرده شد.[۱] پسر ارشد وی، شریف علی، نیز مدتی امیر و حکمران حجاز بود.

ازدواج و فرزندانویرایش

حسین چهار زن داشت، پدر پنج پسر و سه دختر از سه همسرش بود:

  • شریفه عبیدیای خانم (در استانبول ترکیه، ۱۸۸۸، در آنجا دفن شده)، دختر ارشد عموی پدرش امیر عبدالله کامیل پاشا، بزرگ شریف مکه.
  • مادی خانم، یک سیاه‌پوست؛
  • شریفه خدیجه خانم (۱۸۶۶ - امان، اردن، ۴ ژوئیه ۱۹۲۱)، دومین دختر امیر عبدالله کمیل پاشا، بزرگ شریف مکه؛
  • ملکه آدیلام خانم (استانبول، ترکیه، ۱۸۷۹ - لارناکا، قبرس، ۱۲ ژوئیه ۱۹۲۹، در آنجا در هاله سلطان، امه حرام، تکه)، دختر صلاح بی، یک سیاه‌پوست و نوه مصطفی رشید پاشا، بعدها وزیر بزرگ امپراطوری عثمانی شد.[۴]

پانویسویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ سفرنامه حاج ایاز خان قشقایی
  2. کیهانی زاده
  3. king Hussein
  4. Hussein bin Ali, Sharif of Mecca

منابعویرایش

  • سفرنامه حاج ایاز خان قشقایی، به کوشش پرویز شاکری، ناشر: کتابخانه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، ۱۳۸۸
  • کیهانی زاده، نوشیروان (۲۶ تیر ۱۳۹۰). «روزگار. ۱۱ آبان؛ شریف‌حسین خود را مالک همه کشورهای عربی خواند». همشهری آنلاین.