میشل دو مونتنی

میشل دو مونْتِنْیْ (به فرانسوی: Michel de Montaigne)‏ (۲۸ فوریه ۱۵۳۳۱۳ سپتامبر ۱۵۹۲) یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان و فیلسوفان دورهٔ رنسانس بود. او فیلسوف و حکیم اخلاقی بود و در خاندانی اشرافی زاده شده بود.[۱]

میشل دو مونتین
Michel de Montaigne 1.jpg
میشل دومونتنی
زادهٔ۲۸ فوریه ۱۵۳۳
پریگور، جنوب غربی پادشاهی فرانسه
درگذشت۱۳ سپتامبر ۱۵۹۲ (۵۹ سال)
شاتو دو مونتی، پادشاهی فرانسه
دیگر نام‌هامیشل ایکم دو مونتنی
محل تحصیلکلژ دو فرانس
دانشگاه تولوز
پیشهنویسنده
شناخته‌شده برایفلسفه غرب
کارهای برجستهافکار عمومی
دورهفلسفه رنسانس
مکتبشک‌گرایی فلسفی
امضاء
Unterschrift des Michel de Montaigne.png
ادبیات فرانسه
دسته‌بندی
تاریخ ادبیات فرانسه

قرون وسطی
قرن شانزدهمقرن هفدهم
قرن هجدهمقرن نوزدهم
قرن بیستممعاصر

نویسندگان فرانسوی

فهرست زمانی

رمان‌نویساننمایش‌نامه‌نویسان
شاعرانمقاله‌نویسان
نویسندگان داستان کوتاه
نویسندگان ادبیات کودک و نوجوان

درگاه

فرانسهادبیاتادبیات فرانسه

زندگیویرایش

وی در سال ۱۵۳۳ به دنیا آمد. سیزده سال دادستان و چهار سال نیز شهردار شهر بوردو بود. وی همچنین به سفارت برای شاهزادگان محلی نیز می‌پرداخت. وی در طول حیاتش صاحب شش فرزند شد که پنج تن از آنان در نوزادی از دنیا رفتند. وی در سال ۱۵۹۲ به دلیل عوارض سنگ کلیه درگذشت.[۲]

  • ما می‌توانیم در افکار خود از مرزها بگذریم.

میشل دو مونتنی، نویسندهٔ دورهٔ رنسانس، کتابخانه‌اش را با کتاب‌هایی پر کرده بود که به او در گذر از مرزهای تعصب کمک می‌کردند. در آن کتابخانه، کتاب‌های تاریخ، سفرنامه‌ها، گزارش‌های مبلغان مسیحی و ناخداها، ادبیات دیگر ملل و کتاب‌های مصور همراه با تصاویری از قبایلی وجود داشت که به شکل عجیبی لباس پوشیده بودند. از طریق این کتاب‌ها، مونتنی می‌توانست مشروعیت بخش‌هایی از وجودش را اثبات کند که در آن اطراف (محل زندگی‌اش) هیچ شواهدی دال بر اثباتشان وجود نداشت، و به وسیلهٔ این کتاب‌ها می‌توانست از احساس بیگانگی خود با خصایص اقوام و ملت‌های گوناگون بکاهد. مونتنی ما را دعوت می‌کند که با مسافرت به کشورها، در عالم واقع و در خیال، تعصبات محلی و تفرقه‌های حاصل از آن‌ها را با هویت‌های نامحدودتری در قالب شهروندان جهان معاوضه کنیم.

از کتاب تسلی‌بخشی‌های فلسفه، آلن دوباتن، ترجمهٔ عرفان ثابتی، انتشارات ققنوس، چاپ هفدهم۱۳۹۷، ص۱۷۱و۱۷۳

عقایدویرایش

کتاب اصلی وی مقالات (به فرانسوی: Les Essais) نام دارد که عنوان آن را از ریشهٔ فعل فرانسوی essayer به معنای آزمودن گرفته‌است. مونتنی برای نخستین بار نتایج تحقیقات خود را در سال ۱۵۸۰ منتشر کرد و مقالات او خیلی سریع به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های دورهٔ رُنسانس تبدیل شد. کتاب مقالات حول یک سؤال اساسی که دغدغهٔ همهٔ ماست می‌گردند: یک فرد چگونه زندگی می‌کند؟ به این معنا که یک شخص چگونه دست به انتخاب‌هایی هوشمندانه و شرافتمندانه می‌زند، خودش را می‌شناسد، به عنوان یک انسان رفتار می‌کند، با دیگران به خوبی رفتار می‌کند و آرامش خاطر بدست می‌آورد؟[۲] وی همچنین با اقتداء به اپیکوروس، فیلسوف یونانی، بر ترس خود از مرگ غلبه می‌کند. البته این اتفاق تا زمانی که وی خود دچار سانحه می‌شود روی نمی‌دهد. در این سانحه وی تا نزدیکی‌های مرگ می‌رود و گرچه از دید بقیه دچار اضطراب بوده، ولی بعد از بهبودی وقتی به آن ساعات فکر می‌کرده تنها خاطراتی خوب از آن ساعات داشته‌است و همین باعث می‌شود دیدی مثبت نسبت به مرگ پیدا کند. او بیشترین تأثیر را از رواقیون و بالاخص سنکای رواقی پذیرفته‌است. نیچه او را نیرومندترین جان‌ها می‌نامید.[۳]

آثار ترجمه‌شدهویرایش

پانویسویرایش

  1. سیمون دوبوار (۱۳۸۲جنس دوم، ترجمهٔ قاسم صنعوی، انتشارات توس، ص. ص٫ ۴۴۰، شابک ۹۶۴-۳۱۵-۵۶۲-۵
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ بِیک‌وِل، سارا. «مونتنی – بخش اول: چگونه زندگی کردن». ترجمهٔ نازنین نیک‌رو. گیتی. بایگانی‌شده از اصلی در ۷ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۲ اسفند ۱۳۹۴.
  3. بِیک‌وِل، سارا. «مونتنی — بخش دوم: یادگیری نهراسیدن». ترجمهٔ نازنین نیک‌رو. گیتی. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۱ دی ۱۳۹۵.

منابعویرایش

پیوند به بیرونویرایش