وزارت کشور (ایران)

(تغییرمسیر از وزارت کشور ایران)

وزارت کشور نام یک وزارتخانه دولتی است، که به اداره امور درون‌مرزی جمهوری اسلامی ایران می‌پردازد. استانداری‌ها و فرمانداری‌ها از زیرمجموعه‌های وزارت کشور محسوب می‌شوند و از مهمترین وظایف این وزارتخانه برگزاری انتخابات است. این وزارتخانه دارای ۵ معاونت است.[۱] عبدالرضا رحمانی فضلی در حال حاضر وزارت کشور را بر عهده دارد. وزیر کشور اغلب جانشین فرمانده کل قوا در نیروی انتظامی و رئیس شورای امنیت کشور است.

وزارت کشور
Emblem of Iran.svg
وزارت کشور.jpg
اطلاعات کلی سازمان
بنیادگذاری ۱۲۸۰
حوزهٔ قدرت ایران
ستاد ساختمان وزارت کشور، خیابان فاطمی، تهران
وزیر مسئول عبدالرضا رحمانی فضلی
وبگاه
moi.ir

مختصات: ۳۵°۴۳′۱۰٫۰۶″ شمالی ۵۱°۲۴′۱۱٫۴۸″ شرقی / ۳۵٫۷۱۹۴۶۱۱°شمالی ۵۱٫۴۰۳۱۸۸۹°شرقی / 35.7194611; 51.4031889

شرح وظایفویرایش

فراهم نمودن موجبات حفظ نظم و امنیت در سراسر کشور و تأمین آزادی‌های سیاسی واجتماعی در چارچوب قانون اساسی و سایر قوانین مملکتی و اجرای سیاست عمومی دولت به منظور پیشبرد برنامه‌های اجتماعی، اقتصادی عمرانی و حفظ دستاوردهای انقلاب اسلامی با استفاده از مشارکت‌های عمومی ونظارت بر اداره امور مناطق کشور از طریق استانداران، فرمانداران و بخشداران و همچنین شناسائی و تعیین هویت افراد و رفع بحرانهای ناشی از حوادث و وقایع غیر مترقبه.[۲]

مأموریت‌ها و وظایفویرایش

  • تأمین و حفظ امنیت داخلی و استقرار نظم و آرامش در کشور و ایجاد هماهنگی بین دستگاه‌های اطلاعاتی، انتظامی و نظامی و حفاظت از مرزها.
  • تمشیت امور نیروی انتظامی.
  • تلاش در جهت تحقق و توسعه آزادی‌های سیاسی و اجتماعی در چارچوب قانون اساسی و سایر قوانین کشور و تأمین توسعه سیاسی و اجتماعی پایدار و ارتقاء سطح مشارکت عمومی.
  • زمینه‌سازی برای فعالیت مطلوب احزاب و تشکل‌های سیاسی وغیر دولتی و نظارت بر فعالیت آنها.
  • هدایت و راهبری و پشتیبانی شوراهای اسلامی و نظارت بر فعالیت آنها.
  • ایجاد نظام مطلوب تقسیمات کشوری.
  • هماهنگی و هدایت استانداران برای تحقق سیاست‌های عمومی و برنامه‌های دولت.
  • سیاست گذاری، راهبری و نظارت بر امور مربوط به اتباع و مهاجرین خارجی.
  • اجرای سیاست‌های عمومی دولت به منظور پیشبرد برنامه‌های اجتماعی، اقتصادی و عمرانی.
  • برنامه‌ریزی به منظور انجام امور انتخابات.
  • هماهنگی در جهت توسعه امور عمرانی شهرها و روستاها و هدایت و پشتیبانی فنی – اجرایی شهرداری‌ها و دهیاری‌ها و نظارت بر اجرای قوانین و مقررات مربوط به آنها.
  • برنامه‌ریزی و اعمال مدیریت در جهت رفع بحرانهای ناشی از حوادث طبیعی و سوانح غیر مترقبه.
  • شناسائی و تعیین هویت ایرانیان.[۳]

جانشین فرمانده کل قوا در نیروی انتظامیویرایش

مطابق روال مرسوم در هر دوره پس از انتخاب و استقرار دولت، در اغلب موارد رهبر جمهوری اسلامی ایران طی حکمی وزیر کشور را به جانشینی فرمانده کل قوا در نیروی انتظامی منصوب می‌کند و اختیاراتش در امور نیروی انتظامی به وزیر کشور تفویض می‌شود.[۴][۵][۶] گرچه در دولت سید محمد خاتمی، رهبر جمهوری اسلامی از تفویض جانشینی خود در نیروی انتظامی به عبدالله نوری خودداری کرد، ولی این جانشینی به عبدالواحد موسوی لاری (دومین وزیر کشور دولت خاتمی) تفویض گردید. همچنین پس از دوره وزارت مصطفی پورمحمدی این جانشینی به سیدمهدی هاشمی، سرپرست وقت وزارت کشور تفویض نشد و علی کردان در چند ماهی که وزارت کشور را در دولت نهم بر عهده داشت نیز این حکم را دریافت نکرد.[۷]

عبدالرضا رحمانی فضلی وزیر کشور (دولت روحانی) در تاریخ ۱۳۹۲/۰۷/۲۵ پس از پایان مراسم تودیع و معارفه استاندار جدید گیلان در جمع خبرنگاران در پاسخ به سؤالی مبنی بر تفویض اختیار فرماندهی کل قوا در امور نیروی انتظامی به وزیر کشور اظهار کرد:

فرماندهی معظم کل قوا حکم جانشینی خودشان در نیروی انتظامی را به بنده دادند و به نحو مطلوب منویات ایشان را پیگیری می‌کنیم.[۸]

رئیس شورای امنیت کشورویرایش

بر اساس اصل ۱۷۶ قانون اساسی ایران، شورای امنیت کشور به عنوان شورای فرعی و زیرمجموعه شورای عالی امنیت ملی است، که در حدود قوانین و در چارچوب مصوبات شورای عالی امنیت ملی، وظایفی همچون تأمین امنیت داخلی کشور، هماهنگی بین شورای تأمین استان‌ها، هماهنگی بین نیروهای انتظامی و امنیتی در تأمین امنیت داخلی کشور و استان‌ها، تعیین چارچوب حفاظت از شخصیت‌ها (به غیر از حفاظت مربوط به شخصیت‌های عالی‌رتبه و طراز اول کشور که به عهده شورای عالی امنیت ملی است)، تعیین چارچوب صدور مجوز حمل و نگهداری سلاح و مهمات و مواد ناریه مجاز و جمع‌آوری سلاح و مهمات و تجهیزات غیرمجاز و سایر موارد مذکور در قانون یا مواردی که از سوی شورای عالی امنیت ملی بر عهده این شورا گذاشته می‌شود را بر عهده دارد. ریاست شورای امنیت کشور به عنوان یکی از شوراهای فرعی و زیر مجموعه شورای عالی امنیت ملی با رئیس‌جمهور یا فردی است که توسط رئیس‌جمهور انتخاب می‌شود. با توجه به همگرایی و تناسب اختیارات وزارت کشور با شورای امنیت کشور، وزیر کشور طی حکمی از سوی رئیس‌جمهور به ریاست شورای امنیت کشور منصوب می‌شود. حسن روحانی، رئیس‌جمهور ایران، در ۱۴ آبانماه ۱۳۹۲ طی حکمی عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور را به عنوان رئیس شورای امنیت کشور منصوب کرد.[۹]

حوزه وزیرویرایش

حوزه وزیر، خود به هشت بخش تقسیم می‌شود که شامل دفتر وزارتی، دفتر جانشین فرماندهی کل قوا در امور ناجا، مرکز حراست، مرکز نوسازی، تحول اداری و فناوری اطلاعات، دفتر ارزیابی عملکرد و پاسخگویی به شکایات، مرکز مطالعات راهبردی و آموزش، دفتر روابط عمومی و مرکز امور اجتماعی و فرهنگی است که مرکز امور اجتماعی و فرهنگی دارای ۳ معاونت با عناوین معاونت امور اجتماعی، فرهنگی و صیانت از حقوق شهروندی، معاونت امور سازمان‌های مردم‌نهاد و معاونت امور بانوان است.[۱]

وزیران کشور جمهوری اسلامی ایرانویرایش

نام نگاره دولت رئیس جمهور ـ نخست وزیر سمت حزب سیاسی
احمد صدر حاج سید جوادی دولت موقت مهدی بازرگان وزیر نهضت آزادی
هاشم صباغیان دولت موقت محمد علی رجایی وزیر نهضت آزادی
اکبر هاشمی رفسنجانی هیئت دولت موقت شورای انقلاب محمد علی رجایی سرپرست جمهوری اسلامی
محمد رضا مهدوی کنی دولت اول محمد علی رجایی وزیر روحانیت مبارز
محمد رضا مهدوی کنی دولت دوم محمد جواد با هنر وزیر روحانیت مبارز
سید کمال الدین نیک روش دولت موقت مهدوی کنی سرپرست مؤتلفه
سید کمال الدین نیک روش دولت سوم میرحسین موسوی وزیر مؤتلفه
علی اکبر ناطق نوری دولت سوم میرحسین موسوی وزیر روحانیت مبارز
علی اکبر محتشمی پور دولت چهارم میرحسین موسوی وزیر روحانیون مبارز
عبدالله نوری دولت پنجم اکبر هاشمی رفسنجانی وزیر روحانیون مبارز
علی محمد بشارتی جهرمی دولت ششم اکبر هاشمی رفسنجانی وزیر مستقل
عبدالله نوری دولت هفتم سید محمد خاتمی وزیر روحانیون مبارز
سید مصطفی تاجزاده دولت هفتم سید محمد خاتمی سرپرست مجاهدین اسلامی
سید عبدالواحد موسوی لاری دولت هفتم سید محمد خاتمی وزیر روحانیون مبارز
سید عبدالواحد موسوی لاری دولت هشتم سید محمد خاتمی وزیر روحانیون مبارز
مصطفی پور محمدی دولت نهم محمود احمدی نژاد وزیر روحانیت مبارز
سید مهدی هاشمی دولت نهم محمود احمدی نژاد سرپرست مستقل
علی کردان دولت نهم محمود احمدی نژاد وزیر مستقل
کامران دانشجو دولت نهم محمود احمدی نژاد سرپرست چکاد آزاداندیشان
صادق محصولی دولت نهم محمود احمدی نژاد وزیر مستقل
مصطفی محمدنجار دولت دهم محمود احمدی نژاد وزیر نظامی
عبدالرضا رحمانی فضلی دولت یازدهم حسن روحانی وزیر مستقل
عبدالرضا رحمانی فضلی دولت یازدهم حسن روحانی وزیر مستقل


معاونت‌هاویرایش

وزارت کشور ایران از ۵ معاونت تشکیل شده‌است که اسامی این معاونت‌ها و زیرمجموعه‌هایشان به شرح زیر است:[۱]

  • معاونت امنیتی و انتظامی
    • دفتر امور امنیتی
    • دفتر امور انتظامی
    • دفتر امور اتباع و مهاجرین خارجی
    • دفتر امور مرزی
  • معاونت سیاسی
    • دفتر امور سیاسی
    • دفتر انتخابات
    • دفتر تقسیمات کشوری
  • معاونت هماهنگی امور عمرانی
    • دفتر فنی
    • دفتر حمل و نقل و دبیرخانه شورایعالی هماهنگی ترافیک شهرهای کشور
    • دفتر امور شوراها و شهرداری‌ها
  • معاونت برنامه‌ریزی، توسعه منابع و امور اقتصادی
    • اداره کل توسعه منابع انسانی
    • دفتر برنامه‌ریزی و بودجه
    • دفتر هماهنگی امور اقتصادی استانداری‌ها
    • اداره کل امور مالی
    • اداره کل رفاه و پشتیبانی
  • معاونت امور حقوقی، مجلس و بین‌الملل
    • دفتر امور حقوقی
    • دفتر امور مجلس
    • دفتر امور بین‌الملل

ساختمان وزارت کشورویرایش

از پایان سال ۱۳۵۹ وزارت کشور از ساختمان پیشین خود در خیابان بهشت به ساختمان وزارت کشور (ساختمان کنونی) در میدان فاطمی منتقل شد.[۱۰]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۹ مارس ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۴ آوریل ۲۰۱۳.
  2. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۸ مه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۴ آوریل ۲۰۱۳.
  3. http://www.moi.ir/Portal/Home/Default.aspx?CategoryID=7fc03d4f*e21e*483a*a9d2*20b86c8a2674[پیوند مرده]
  4. وزیر کشور جانشین فرماندهی کل قوا در امور نیروی انتظامی شد
  5. پاسخ نامه وزیر کشور
  6. حدود اختیارات وزارت کشور دربارهٔ نیروهای انتظامی
  7. صادق محصولی جانشین فرمانده کل قوا در نیروی انتظامی شد
  8. فضلی جانشین فرمانده کل قوا در نیروی انتظامی شد
  9. همشهری آنلاین: «رحمانی فضلی» رئیس شورای امنیت کشور شد
  10. «فاطمی؛ شهید گمنام/ خیابانی بنام تنها یار مصدق که اعدام شد». تارنمای تاریخ ایرانی. ۲۲ آبان ۱۳۹۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۵ اسفند ۱۳۹۳.

پیوند به بیرونویرایش

جستارهای وابستهویرایش