باز کردن منو اصلی

ابراهیم بن محمد (زاده ذی‌الحجه ۸ (قمری) - درگذشته ۱۰ (قمری)) پسر محمد، پیامبر اسلام و ماریه بود[۱] و در ۱۸ ماهگی یا ۲۱ ماهگی درگذشت و در بقیع دفن گردید.

محتویات

مرگ به روایت شیخ عباس قمیویرایش

شیخ عباس قمی در منتهی‌الآمال می‌نویسد:ابن شهر آشوب از ابن‌عباس روایت کرده‌است که:

باورهاویرایش

بعد از تدفین ابراهیم در بقیع، کسوف رخ داد و مردم پنداشتند که خورشید به دلیل مرگ ابراهیم اندوهگین است. اما محمد به همه گفت: «ایها الناس ان الشمس و القمر آیتان من آیات الله یجریان بامره، مطیعان له، لا ینکسف لموت احد و لا لحیاته، فاذا انکسفا او احدهما صلوا»
ترجمه: ای مردم همانا خورشید و ماه دو نشانه از نشانه‌های قدرت حق تعالی هستند که تحت اراده و فرمان او هستند و برای مرگ و حیات کسی نمی‌گیرند و هر زمان دیدید آن دو یا یکی از آنها گرفت نماز بگزارید.[۳]

خورشیدگرفتگی ۲۷ ژانویه ۶۳۲ میلادی (جمعه ۲۵ شوال ۱۰ قمری) مقارن با با ۲۱ ماهگی ابراهیم و روز دفن او رخ داد که در مدینه تا ۷۶٪ خورشید را پوشانید.[۴]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. بعلبکی، منیر (۱۹۸۰). «Ibrahim». دانشنامه المورد (به عربی). پنجم. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۱۶۸. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  2. قمی، شیخ عباس (۱۳۸۱ صفحه ۱۵۵). منتهی الآمال. تهران:فراوردی. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  3. رحلت ابراهیم پسر حضرت محمد.
  4. ناسا