ابراهیم بن محمد

(تغییرمسیر از ابراهیم پسر محمد)

ابراهیم بن محمد بن عبدالله (زاده ذی‌الحجه ۸ (قمری) - درگذشته ۱۰ (قمری)) فرزند محمد، پیامبر اسلام و ماریه بوده[۱] که در ۱۸ ماهگی یا ۲۱ ماهگی درگذشت و در بقیع دفن گردید.

ابراهیم بن محمد
إبراهيم بن محمد.png
نام بومیإِبْرَاهِيم ٱبْن مُحَمَّد
نام در زمان تولدابراهیم بن محمد
زادهٔماه ذوالحجة، سال هشتم هجری
مدینه
درگذشتماه شوال، سال دهم هجری
مدینه
آرامگاهقبرستان جنت البقیع، مدینه
والدین
  • محمد بن عبدالله (پدر)
  • ماریهٔ قبطیه (مادر)
خویشاوندانقاسم بن محمد، عبدالله بن محمد
خانوادهخانوادهٔ محمد، اهل بیت

مادر او ماریه کنیزی بود که حاکم وقت مصر برای محمد به عنوان پیشکشی فرستاد.

محمد هم پس از دیدن او بسیار شیفته اش شد.

گویند محمد بسیار به ماریه بدلیل به دنیا آوردن ابراهیم علاقه داشته تا جایی که بیشتر وقتش را با او و ابراهیم سپری میکرده است. علاوه بر او گفته میشود محمد علاقه بسیاری بر عایشه سومین همسرش و خدیجه همسر اولش داشت. علاوه بر او محمد ص 12زن و کنیز دیگر نیز داشته است.این تعدد همسر نیز خود یکی از عوامل نفرت اکثر مردم از اسلام شده است. هنوز هم این سنت که در باور بسیاری از مردم ضد زن است در کشورهای مسلمان وجود دارد و حتی در برخی احادیث این موضوع مورد تحسین قرار گرفته است.در ادامه باید افزود که گروه های فمینیستی از بزرگترین مخالفان اسلام اند و دلایل خاص خود را دارند.یکی از این دلایل همین تعدد همسر است.علاوه بر این یکی از قوانین اسلامی مورد مناقشه در بین عموم دیه زنان است که طبق آن ارزش و دیه یک زن مومنه بالغ برابر با بیضه چپ مرد مسلمان میباشد. قوانین زننده دیگری در احکام اسلامی وجود دارد که اکثر مسلمان به دلایل مختلف از جمله تعصبات دینی خود نمیخواهند بدانند و یا حکومت هایی که با اسم اسلام و دین بر مردم حکومت میکنند از دانستن مردم از چنین قوانینی جلوگیری میکنند زیرا که باعث بروز رسوایی های زیادی میشود. خلاصه،برخی از عالمان دینی گویند که حکمت مرگ ابراهیم و برادرش قاسم که از هم بستری محمد ص و خدیجه بود و او نیز در کودکی جان داد این بود که حکومت محمد ص با فوت آنها به صورت موروثی اداره نشود و اختلافات به حداقل رسد. اما اینگونه نشد و بعد فوت پیامبر عظیم الشأن اسلام اختلافات متعددی بوجود آمد.تا جایی که مسلمانان با مذاهب مختلف گاهی یکدیگر را مرتد و از دین خارج شده و کافر میخوانند.

مرگ به روایت شیخ عباس قمیویرایش

شیخ عباس قمی در منتهی‌الآمال می‌نویسد:ابن شهر آشوب از ابن‌عباس روایت کرده‌است که:

باورهاویرایش

بعد از تدفین ابراهیم در بقیع، کسوف رخ داد و مردم پنداشتند که خورشید به دلیل مرگ ابراهیم اندوهگین است. اما محمد به همه گفت: «ایها الناس ان الشمس و القمر آیتان من آیات الله یجریان بامره، مطیعان له، لا ینکسف لموت احد و لا لحیاته، فاذا انکسفا او احدهما صلوا»
ترجمه: ای مردم همانا خورشید و ماه دو نشانه از نشانه‌های قدرت حق تعالی هستند که تحت اراده و فرمان او هستند و برای مرگ و حیات کسی نمی‌گیرند و هر زمان دیدید آن دو یا یکی از آنها گرفت نماز بگزارید.[۳]

خورشیدگرفتگی ۲۷ ژانویه ۶۳۲ میلادی (جمعه ۲۵ شوال ۱۰ قمری) مقارن با با ۲۱ ماهگی ابراهیم و روز دفن او رخ داد که در مدینه تا ۷۶٪ خورشید را پوشانید.[۴]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. بعلبکی، منیر (۱۹۸۰). «Ibrahim». دانشنامه المورد (به عربی). پنجم. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۱۶۸. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  2. قمی، شیخ عباس (۱۳۸۱ صفحه ۱۵۵). منتهی الآمال. تهران:فراوردی. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  3. رحلت ابراهیم پسر حضرت محمد.[پیوند مرده]
  4. ناسا