تیم ملی فوتبال فرانسه

تیم ملی فوتبال مردان به نمایندگی از کشور فرانسه

تیم ملی فوتبال فرانسه (به فرانسوی: Équipe de France de football) تیمی متشکل از بازیکنان برگزیده فرانسوی است که به نمایندگی از کشور فرانسه و تحت نظارت فدراسیون فوتبال فرانسه در مسابقات بین‌المللی رقابت می‌کند. این تیم عضو یوفا است و ۱۵ بار در جام جهانی فوتبال حضور داشته‌است.

فرانسه
Shirt badge/Association crest
لقبLes Bleus (آبی‌ها)
Les Tricolores (سه رنگ)"LES Rosters"(خروس ها)
فدراسیونفدراسیون فوتبال فرانسه (javad&masoud)
کنفدراسیونیوفا (اروپا)
سرمربیدیدیه دشان
کاپیتانهوگو لوریس (کاپیتان اول)
رافائل واران (کاپیتان دوم)
بیشترین بازی ملیلیلیان تورام (۱۴۲)
بیشترین گل ملیتیری آنری (۵۱)
ورزشگاهورزشگاه استاد دو فرانس
کد فیفاFRA
رده‌بندی فیفا۲ (۹ دسامبر ۲۰۱۸)
برترین رده در فیفا۱ (مه ۲۰۰۱ – مه ۲۰۰۲)
پایین‌ترین رده در فیفا۲۷ (سپتامبر ۲۰۱۰)
رده الو۱ ۱ (۱۶ ژوئن ۲۰۱۸)
برترین رده الو۱ (most recently July 2018)
پایین‌ترین رده الو۴۰ (مارس تا ژوئیه ۱۹۳۰)
لباس اول
لباس دوم
نخستین بازی ملی
 بلژیک ۳–۳ فرانسه 
(بروکسل، بلژیک; ۱ مه، ۱۹۰۴)
بهترین پیروزی
 فرانسه ۱۰–۰ جمهوری آذربایجان 
(اوسر، فرانسه; ۶ سپتامبر، ۱۹۹۵)
بدترین شکست
 دانمارک ۱۷–۱ فرانسه 
(لندن، انگلستان; ۲۲ اکتبر، ۱۹۰۸)
جام جهانی فوتبال
حضور۱۵x`x (نخستین ۱۹۳۰)
بهترین نتیجهقهرمان، ۱۹۹۸ و ۲۰۱۸
جام ملت‌های اروپا
حضور۹ (نخستین ۱۹۶۰)
بهترین نتیجهقهرمان، ۱۹۸۴ و ۲۰۰۰
جام کنفدراسیون‌ها
حضور۲ (نخستین ۲۰۰۱)
بهترین نتیجهقهرمان، ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳


معرفیویرایش

شروع بازی های ملی و ورزشگاه خانگی

تیم ملی فرانسه اولین بازی ملی خود را در سال 1904 انجام داد . استادیوم خانگی که فرانسه برای بازیهای ملی خود از آن استفاده می کند ، ورزشگاه استادو فرنس (Stade de France) در شهر سنت دنیس (Saint-Denis) از توابع پایتخت فرانسه می باشد .

افتخارات تیم ملی فوتبال فرانسه

تیم ملی فرانسه دو بار قهرمان جام جهانی ، دو بار قهرمان جام ملتهای اروپا و یک بار قهرمان المپیک و دو بار هم قهرمان جام کنفدراسیون ها شده است .

بعد از قهرمانی فرانسه در جام کنفدراسیونهای سال 2001، این تیم به همراه آرژانتین به عنوان تنها تیم هایی شناخته شدند که سه جام معتبر از نظر فیفا در رده مردان را به خود اختصاص داده اند . فرانسه با کشور همسایه اش ایتالیا دارای رقابتی نزدیک و سخت در فوتبال است. ضمن اینکه فرانسه با تیمهای ملی برزیل و انگلیس و آلمان در عرصه جهانی رقابت دارد .

نسلهای طلایی

تیم ملی فوتبال فرانسه بیشترین موفقیت و افتخار خود را در بین نسلهای طلایی فوتبال خود در دهه های 1950 و 1980 و اواخر1990 و اواخر 2010 تجربه و کسب کرد. فرانسه همراه با سه تیم اروپایی دیگر تنها تیم هایی بودند که در جام جهانی سال 1930 شرکت کردند.

مربیان افتخار آفرین

در جام جهانی سال 1958 هدایت تیم ملی فوتبال فرانسه برعهده ریموند کوپا (Raymond Kopa) و جاست فونتین (Just Fontaine) بود ، و فرانسه را در جایگاه سوم جهان قرار دادند. در سال 1984 به کمک اسطوره تکرار نشدنی تاریخ تیم فوتبال فرانسه، یعنی میشل پلاتینی ، قهرمانی جام ملتهای اروپا را به دست آوردند. در جام جهانی سال 1998 تیم ملی فوتبال فرانسه با شکست دادن برزیل ، در حالیکه میزبان رقابتها هم بود ، عنوان قهرمانی جام جهانی را برای اولین بار با سرمربی گری امه ژاکه از آن خود کرد. رهبری تیم در داخل زمین توسط دیدیه دشام صورت می گرفت و زین الدین زیدان چهره شاخص تیم ملی فرانسه بود که در نهایت موفق به کسب عنوان برترین بازیکن جام جهانی 1998 نیز شد. دو سال بعد در جام ملتهای اروپای سال 2000 فرانسه با سرمربیگری روژه لومر (Roger Lemerre) قهرمان شد و برای اولین بار در تاریخ فوتبال این تیم در رنکینگ فیفا در جایگاه اول قرار گرفت . این تیم همچنین موفق شد که دو جام کنفدراسیونها را در سالهای 2001 و 2003 به خود اختصاص دهد . در جام جهانی سال 2006 تیم ملی فوتبال فرانسه به فینال مسابقات راه یافت که با بدشانسی در ضربات پنالتی با حساب 5 بر 3 از ایتالیا شکست خورد و نایب قهرمان جهان شد.


تاریخچه مسابقات تیم ملی فرانسهویرایش

سالهای اولیهویرایش

 
ژول ریمه و تیم ملی فرانسه در اولین جام جهانی - اروگوئه 1930.

در سال 1930 تیم فرانسه برای اولین بار در جام جهانی در کشور اروگوئه حضور یافت، در حالیکه اروپا سه نماینده دیگر نیز در آن دوره از مسابقات جام جهانی داشت . فرانسه موفق شد تیم ملی مکزیک را با نتیجه چهار بر یک در استادیوم پوسیتوس(Pocitos) در دیداری که در شهر مونتویدیو (Montevideo) برگزار شد، شکست دهد. در این بازی لوسین لورانت (Lucien Laurent) نه تنها اولین گل رسمی خود بلکه اولین گل تیم ملی فرانسه در تاریخ جام جهانی را به ثمر رساند . سپس فرانسه از دو تیم هم گروهی دیگر یعنی تیم ملی شیلی و آرژانتین یک بر صفر شکست خورد و در مرحله گروهی از جام جهانی حذف شد .

 
تیم ملی فرانسه در سال 1937.

در سال 1931 فرانسه برای اولین بار یک بازیکن سیاه پوست را به تیم ملی دعوت کرد . این بازیکن رائول دیان (Raoul Diagne) نام داشت و اصلیت او سنگالی بود. دیان برای اولین بار در تاریخ 15 فوریه سال 1931 در ترکیب تیم ملی فرانسه در یک مسابقه مقابل تیم چکسلاواکی قرار گرفت که البته فرانسه در آن بازی دو بر یک از حریف خود شکست خورد . دیان سپس در جام جهانی 1938 در ترکیب فرانسه بازی کرد، در حالیکه یک بازیکن سیاه پوست دیگر به نام لاربی بن بارک (Larbi Benbarek ) از آفریقای جنوبی هم بازی او بود ، و این دیدار ، اولین بازی بین المللی بن بارک در ترکیب فرانسه بود. در جام جهانی 1934 فرانسویها با شکست تلخ سه بر دو از تیم ملی اتریش در مرحله گروهی از مسابقات کنار رفتند. با این وجود در برگشت به فرانسه و در شهر پاریس مثل یک قهرمان مورد استقبال 4000 نفر قرار گرفتند . در جام جهانی سال 1938 فرانسه میزبان بود و به مرحله یک چهارم نهایی صعود کرد و در این مرحله روبروی تیم ملی ایتالیا قرار گرفت که بازی با حساب سه بر یک به سود ایتالیا به پایان رسید و فرانسه از دور مسابقات حذف شد.


اولین نسل طلاییویرایش

سالهای آغازین دهه 1950 شاهد ظهور اولین نسل طلایی فوتبالیست های فرانسه بود ، بازیکنانی چون ژوست فونتین، ریموند کوپا، ژان وینسنت (Jean Vincent) ، رابرت جانکوئن (Robert Jonquet)، ماريان ويسنيسكي (Maryan Wisnieski) ، تادی سیسوفسکی (Thadée Cisowski) و آرماند پنورن (Armand Penverne) ، بازیکنانی که دارای توانایی های منحصر به فرد و ویژه ای بودند .

در جام جهانی سال 1958 تیم فوتبال فرانسه به مرحله نیمه نهایی رسید، اما از برزیل شکست خورد و به دیدار رده بندی رفت،که در این بازی موفق شد، تیم آلمان غربی را با نتیحه جالب توجه 6 بر 2 شکست دهد و در مکان سومی دنیا قرار بگیرد. در این دیدار ژوست فونتین (Just Fontaine) چهار گل به ثمر رسانید و تعداد گلهای خود را در جام به عدد سیزده رسانید و رکوردی در زمینه بیشترین گل زده در جام جهانی فوتبال ثبت کرد .

در جام ملت های اروپا سال 1960 تیم فرانسه به مرحله نیمه نهایی رسید و این برای دومین بار بود که در یک دوره مسابقه بین المللی رسمی، به نیمه نهایی راه پیدا می کرد. در این مرحله تیم ملی فرانسه مقابل تیم ملی یوگسلاوی صف آرایی کرد، در حالیکه این دیدار تا دقیقه 75 با حساب 4 بر 2 به نفع فرانسه پیش میرفت، یوگسلاوی بازی را 5 بر 4 به سود خود به پایان برد. در بازی رده بندی فرانسه از تیم چکسلاواکی با نتیجه دو بر صفر شکست خورد و به رتبه چهارمی جام ملتهای اروپای سال 1960 دست یافت.

دهه 60 و 70 میلادیویرایش

در دهه های 1960 و 1970 تیم ملی فرانسه دچار تغییرات زیادی می شد، به شکلی که چندین مربی تعویض کرد و از راه یافتن به تعداد زیادی از تورنمنتهای بین المللی باز ماند . در بیست و پنجم آپریل سال 1964 هنری گرین (Henri Guérin) به عنوان سرمربی تیم ملی فرانسه برگزیده شد، ولی تیم فرانسه تحت هدایت این مربی از صعود به جام ملتهای اروپای سال 1964 بازماند ولی به جام جهانی سال 1966 صعود کردند. پیامد همین حذف ، هنری گورین جای خود را به خوزه آری باس (José Arribas) داد، و بازیکن سابق تیم ملی فرانسه یعنی ژان اسنلا (Jean_ Snella) هم به عنوان دستیار و سرپرست در کنار او بود. این دو مربی تنها در چهار بازی هدایت تیم فرانسه را بر عهده داشتند و خیلی زود توسط فدراسیون برکنار شدند. بعد از آنها سرمربی گری تیم به عهده جاست فونتین (Just Fontaine) گذاشته شد ، که او هم تنها دو بازی سرمربی فرانسه بود و جای او را لوئیس دیگاگز (Louis Dugauguez) گرفت، او نیز به علت کشمکشها و اختلافاتی که در نزدیکی شروع جام جهانی سال 1970 در تیم داشت، از تیم اخراج شد و جای او را ژرژ بولونیه (Georges Boulogne) گرفت، که البته او هم نتوانست تیم را به جام جهانی سال 1970 رهنمون سازد، و در مسابقات انتخابی برای جام جهانی سال 1974 هم ناکام ماند، تا او هم مجبور به کناره گیری شود و مقامات فوتبال فرانسه این بار یک مربی رومانی الاصل یعنی استفان کواکس (KovacsStefan ) را بر نیمکت مربی گری تیم خود نشاندند، که در واقع اولین مربی بین المللی و خارجی بود که تیم را هدایت می کرد . کواکس در مسابقات انتخابی جام جهانی 1974 و جام ملتهای اروپای 1976 نا موفق بود.

دوران هیدالگو و پلاتینیویرایش

 
میشل هیدالگو در سال 1981.

بعد از دو سال فعالیت در تیم ملی فرانسه و عدم موفقیت، کواکس از کار برکنار و به جای او، میشل هیدالگو (Michel_ Hidalgo) در راس کادر فنی نشست که موفق شد این تیم را به جام جهانی آرژانتین 1978 برساند و با حضور او دوران درخشان فرانسه آغاز شد، به خصوص که میشل پلاتینی ، اسطوره و بازیساز بزرگ فرانسه ، در این دوران در ترکیب تیم حضور داشت و در کنار بزرگان دیگری نظیر ژان تیگانا (Jean Tigana) و آلن ژیرس، دوران تکرار ناشدنی فرانسه در تاریخ فوتبال را رقم زدند. این بازیکنان در کنار هم ترکیب جادویی تیم ملی فرانسه را در آن دوره تشکیل دادند و در جام جهانی سال 1982، این سه بازیکن مدافعان حریفان را مقهور هنرنمایی و بازیهای هماهنگ خود کردند و فرانسه را تا مرحله نیمه نهایی بالا بردند، که البته فرانسه بازی نیمه نهایی را از آلمان غربی باخت . بازی با آلمان یکی از جنجال برانگیزترین بازیها در جام جهانی آن دوره بود.......

 
میشل پلاتینی و ژان پیر پاپن در جام جهانی 1986 مکزیک.

فرانسویها اولین افتخار بزرگ خود را با قهرمانی در جام ملتهای اروپای سال 1984 به دست آوردند، در حالیکه میزبان مسابقات بودند . در این دوره از رقابتها ، میشل پلاتینی با به ثمر رساندن 9 گل ، گلزن برتر مسابقات لقب گرفت. دیدار فینال هم بین تیم های ملی فرانسه و اسپانیا برگزار شد، که فرانسه دو بر صفر اسپانیا را شکست داد. گلهای فرانسه به وسیله پلاتینی و برونو بلون (Bruno Bellone) وارد دروازه اسپانیا شد .


با مقام قهرمانی اروپا در سال 1984، هیدالگو تیم را ترک کرد و یک سرمربی دیگر به نام هنری میشل (Henri _Michel) به جای او به تیم آمد، فرانسوی ها سپس با قهرمانی در المپیک سال 1984 و سال بعد با بردن دو بر صفر تیم ملی اروگوئه و قهرمانی در جام آرتیمیو فرانچی (Artemio_ Franchi Trophy) که بین قهرمان اروپا و قهرمان جام کوپای امریکا انجام می گرفت ، هت تریک خود را کامل کردند . این مسابقات در واقع بازیهای مقدماتی و انتخابی جام بین المللی کنفدراسیونها حساب می شدند. در طول یک سال فرانسویها موفق به کسب سه جام از چهار تورنمنت بین المللی مهم شدند. در جام جهانی سال 1986، با بازیهایی که فرانسه از خود به نمایش می گذاشت و با توجه به آمادگی بالای این تیم به نظر می رسید که قدرت کسب مقام قهرمانی را داشته باشد. به هر حال فرانسه برای دومین بار متوالی به نیمه نهایی رسید، هر چند دوباره شکست خورد و به بازی رده بندی رفت که در آن رقابت تیم ملی بلژیک را 4 بر 2 با شکست مواجه کرد و به مقام سومی رقابتها دست یافت .

دوران افولویرایش

در سال 1988 فدراسیون فوتبال فرانسه، یک موسسه بین المللی آموزشی فوتبال به نام کلر فونتین (Clairefontaine) راه اندازی کرد، در جشن بنیان گذاری موسسه؛ رئیس جمهور وقت فرانسه ، فرانسوا میتران هم حضور داشت .

درست 5 ماه بعد از گشایش موسسه آموزشی فوتبال کلرفونتن ، سرمربی فرانسه، هنری میشل از تیم کنار گذاشته شد و میشل پلاتینی به جای او بر صندلی مربیگری تیم ملی فرانسه نشست، که نتوانست تیم ملی فرانسه را به جام جهانی سال 1990 برساند. ولی موفق به صعود به جام ملتهای اروپا 1992 شد.

در بازیهای جام ملتهای اروپای سال 1992 هم علی رغم 19 بازی بدون شکست فرانسه با مربی گری پلاتینی ، از راهیابی ببه مرحله دوم ، بازماندند . یک هفته بعد از پایان یافتن این رقابتها، میشل پلاتینی، برکنار و دستیارش، یعنی جرارد هولیه (Gérard Houllier.) به سرمربی گری منصوب شد . بعد از انتصاب او به عنوان سرمربی تیم ملی فرانسه عملکرد این تیم به شدت نزول کرد و حتی نتوانستند مجوز حضور در جام جهانی سال 1994 را به دست بیاورند. آنها در حالیکه از وجود ستاره هایی همچون ژان پیر پاپن، دیوید ژینولا، اریک کانتونا، دیدیه دشان و مارسل دسایی بهره می‌بردند و در دو بازی آخر رقابتهای انتخابی؛ تنها به یک امتیاز برای صعود نیاز داشتند، ولی در هر دو بازی با تیمهای ملی بلغارستان و اسرائیل؛ شکست را پذیرا شدند و به ترتیب بعد از دو تیم ذکر شده، در رتبه سوم گروه در جدول ایستادند و از حضور در جام جهانی بازماندند. در نهایت اعتراضات و انتقادهای فراوان و شدت نارضایتیهای عمومی از عملکرد هولیه، منجر به اخراج او از تیم شد و امه ژاکه به عنوان سرمربی جدید تیم منصوب شد.

دوران امه ژاکه و زیدانویرایش

 
امه ژاکه.

تیم ملی فرانسه تحت مربی گری امه ژاکه به موفقیتهای قابل توجهی رسید، بازیکنان کهنه کار فرانسه که نتوانسته بودند به جام جهانی سال 94 صعود کنند؛ با یک دو جین از بازیکنان جوان و مستعد فرانسه جایگزین شدند، فرانسوی ها با هدایت امه ژاکه به مرحله نیمه نهایی جام ملتهای اروپای سال 1996 رسیدند؛ که در این مرحله در ضربات پنالتی بازی را 6 بر 5 به تیم ملی جمهوری چک باختند، اما حضور موفق ژاکه با عملکرد فوق العاده بازیکنان جوان تیمش در جام جهانی سال 1998 فرانسه را بر بام فوتبال دنیا قرار داد . فرانسه با قدرت تا فینال مسابقات پیش رفت و در دیدار نهایی تیم ملی برزیل را که با ستاره هایی چون رونالدو ، روماریو و روبرتو کارلوس در جام جهانی یکه تازی می کردند ، با نتیجه سه بر صفر شکست داد و قهرمان جهان شد . بعد از کسب مقام قهرمانی جهان در سال 98 امه ژاکه از سمت خود استعفا داد تا در اوج کنار رفته باشد .

بعد از امه ژاکه دستیارش؛ روژه لومر (Roger Lemerre) سرمربی فرانسه شد و هدایت این تیم را در جام ملتهای اروپای سال 2000 در دست گرفت. در این بازیها تیم ملی فرانسه به فینال رسید و با هنرنمایی ستاره بی بدیلش، زین الدین زیدان ایتالیا را دو بر یک مغلوب کرد و قهرمان شد . گل برتری تیم فرانسه را دیوید ترزگه، در وقتهای تلف شده به ثمر رساند. فرانسه با این قهرمانی؛ همراه با آلمان به عنوان تنها تیمی شناخته شد که جام جهانی و دو سال بعد جام ملتهای اروپا را پشت سر هم فتح می کرد. تیم ملی آلمان در سال 1974 موفق به ثبت این رکورد شده بود. در رنکینگ فیفا هم فرانسه برای اولین بار در مکان نخست لیست رده بندی تیمها قرار گرفت .

 
زیدان در فینال جام جهانی 2006 آلمان.

بعد از قهرمانی در جام جهانی سال 1998 و جام ملتهای اروپای سال 2000، تیم ملی فرانسه دیگر در هیچ تورنمنت بین المللی موفق نشد، اگر چه تنها در سال 2001، توانست، که جام کنفدراسیونها را به خود اختصاص دهد.....

در رقابتهای جام جهانی سال 2002، فرانسه عملکرد بسیار بدی از خود به نمایش گذاشت ، به طوری که حتی نتوانست گلی را وارد دروازه حریفان کند و بسیار زود از دور رقابت ها کنار رفتند . بعد از کسب این نتیجه در جام جهانی، لومر از سمت خود برکنار شد و جای او (ژاک سانتینی) بر نیمکت مربیگری تیم ملی فرانسه نشست . دلیل انتخاب ژاک سانتینی، از سوی کمیته فنی فدراسیون فوتیال فرانسه، همانا کسب قهرمانی با تیم لیون در لیگ یک فرانسه و همچنین حمایت میشل پلاتینی از او بود. او در عرصه رقابت با چهره هایی چون دمونک ، مربي تيم 21 ساله هاي فرانسه ، رنه ژرارد، دستيار رژه لمه و فيليپ تروسيه، نهایتا به این سمت انتخاب شد.

ژاک سانتینی یک تیم مقتدر را برای رقابتهای جام ملتهای اروپای سال 2004 آماده کرد، اما در نهایت تیم ملی فرانسه در با شکست مقابل یونان در مرحله یک چهارم نهایی ، که نهایتا قهرمان جام ملت های 2004 هم شد ، از جام کنار رفت .

 
تیری آنری.

در پی این اتفاق سانتینی از سمت خود برکنار و ریموند دومنک، بازیکن پیشین تیم ملی فرانسه و باشگاه آژاکس و همچنین سرمربی سابق تیمهای لیون (1993-1989) و تیم ملی زیر بیست و یک ساله های فرانسه، به عنوان سرمربی جدید فرانسه بر روی نیمکت رهبری این تیم نشست و به زودی درگیر مسابقات انتخابی و نهایی جام جهانی سال 2006 شد. در آخرین بازی به جا مانده از مرحله انتخابی جام جهانی، فرانسه باید در برابر قبرس قرار می گرفت و تکلیف صعود تیم به بازیهای جام جهانی به این بازی نیز بستگی داشت، همین امر موجب شد، که دومنک از چند بازیکن بازنشسته تیم ملی فرانسه بخواهد که به یاری تیم بشتابند و با آمدن آنها تیم ملی فرانسه در روز اخر بازیهای انتخابی جام جهانی 2006 موفق شد که تیم ملی قبرس را با نتیجه رضایت بخش 4 بر 0 شکست دهند و به جام جهانی 2006 صعود کنند . در جام جهانی ، فرانسه بازیهایش را بدون شکست ولی نه چندان مقتدرانه ، در مرحله گروهی آغاز کرد و سپس مسیر خود را با از سر راه برداشتن تیم های بزرگی چون برزیل و آلمان و انگلیس، تا فینال ادامه داد و در بازی فینال رو در روی تیم ملی ایتالیا، صف آرایی کرد . که این دیدار به وقتهای اضافه کشیده شد. وقتهای اضافه این بازی با جنجالی بزرگ همراه بود، در یک صحنه زین الدین زیدان با سر به سینه ماتراتزی، مدافع ایتالیا کوبید و از بازی اخراج شد ، که این حرکت او سر و صدای زیادی را در رسانه های جمعی ایجاد کرد و موجب اظهار نظرهای متفاوتی از سوی افراد مختلف و صاحب نظر در فوتبال شد . ایتالیا این بازی را با نتجه 5 بر 3 در ضربات پنالتی به سود خود تمام کرد و قهرمان جهان شد، و فرانسه به مقام نایب قهرمانی بسنده کرد.

دوره افول و حاشیهویرایش

فرانسه مسابقات خود را برای حضور در رقابتهای جام ملتهای اروپای سال 2008 با اقتدار خاصی شروع کرد، علی رغم اینکه دو شکست بد هم در برابر تیم ملی اسکاتلند برای این تیم در رقابتهای انتخابی ثبت شد . فرانسه در مرحله گروهی این دوره مسابقات جام ملتها ، از دور مسابقات حذف شد، در گروه فرانسه تیمهای قدرتمندی چون هلند و ایتالیا هم بازی حضور داشتند .

 
ریموند دومنک.
 
لوران بلان در یورو 2012.

تیم ملی فرانسه برای حضور در جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی ، درست مانند دور قبل رقابتهای انتخابی جام جهانی، عملکرد نا امید کننده ای داشت و با شکست های باور نکردنی و پیروزهای نه چندان مهم، مسابقات را پشت سر گذاشت . در نهایت فرانسه در گروه خود دوم شد و برای گرفتن یک سهمیه در جام جهانی، در بازی پلی آف با ایرلند روبرو شد، که بازی رفت را یک بر صفر و با گل جنجالی تیری هانری برد و بازی برگشت صفر بر صفر مساوی تمام شد، تا فرانسه مجوز حضور در مسابقات جام جهانی سال 2010 را کسب کند. در مرحله نهایی مسابقات جام جهانی ، فرانسه به عملکرد دور از انتظار خود ادامه داد و در مرحله گروهی مسابقات حذف شد، جام جهانی 2010 برای فرانسه، با حاشیه های زیادی همراه بود . از آن جمله نیکلاس آنلکا مهاجم مشهور تیم ملی فرانسه، در بازی با مکزیک و در بین دو نیمه به سرمربی تیمش، دومنک ، فحاشی کرد و از ترکیب تیم اخراج شد، در پی این ماجرا، بازیکنان تیم ملی فرانسه، که از قبل از عملکرد ریموند دومنک ناراضی بودند و به سیاستهای او در تیم اعتراض داشتند، تمرینات تیم را تحریم و از حضور در آن خود داری کردند . تبلیغات منفی رسانه ای به وجود آمده پیرامون این حادثه ، عواقب بسیار منفی برای تیم ملی فرانسه داشت .

یک روز بعد از حذف تلخ تیم ملی فرانسه از جام جهانی، نیکلاس سارکوزی با تیری هانری کاپیتان فرانسه در جام جهانی جلسه ای برگزار کرد، تا در مورد اتفاقات صورت گرفته در تیم در طول مسابقات، با او به رایزنی بپردازد . درخواست تشکیل جلسه در این مورد از طرف تیری هانری بود . بعد از اتفاقات، رئیس فدراسیون فوتبال کشور فرانسه یعنی، ژان پیر اسکالتس ( Jean-Pierre Escalettes) از سمت خود استعفا داد و به دومنک اجازه کناره گیری داده شد . با خروج دومنک از تیم، لوران بلان، سرمربی گری فرانسه را در دست گرفت . بلان در اولین تجربه سرمربی گری در تیم ملی فرانسه بعد از جام جهانی 2010، از فدراسیون فرانسه درخواست کرد تا همه 23 بازیکن حاضر در جام جهانی و تحریم کننده تمرین را برای بازی دوستانه با تیم ملی نروژ به حالت تعلیق درآورد و در ششم اگوست همین سال 5 بازیکن تیم ملی فرانسه که در جریان رویدادهای جام جهانی، نقش محوری در تیم داشتند، تنبیه انضباطی و جریمه شدند.[۱]

در جام ملتهای اروپا 2012 این تیم با مربیگیری لوران بلان در مرحله یک چهارم نهایی از اسپانیا قهرمان این دوره بازی ها شکست خورد و حذف گردید.[۲]



دوران دیدیه دشان و ظهور نسل طلایی جدیدویرایش

در جام جهانی 2014ویرایش

با مربیگیری دیدیه دشان در مرحله یک چهارم نهایی مغلوب آلمان قهرمان رقایت ها شدند.[۳]

نایب قهرمانی در جام ملتهای اروپا 2016ویرایش

جام ملتهای اروپا 2016 به میزبانی فرانسه فرصت جدیدی برای ظهور این تیم به عنوان یک مدعی در سطح فوتبال جهان بود.

در فینال جام ملت های اروپا که در سنت دنیس پاریس برگزار می شد دو تیم پرتغال و فرانسه رو در روی یکدیگر قرار گرفتند. فرانسه ای که از قسمت مشکل و سخت جدول آمده بود و آلمان را حذف کرده بود و پرتغالی که با 5 مساوی به ولز رسیده بود و پس از شکست این تیم مقابل فرانسه قرار می گرفت.

شکست آلمان توسط فرانسوی ها آن هم با نتیجه 2-0 تصوری ویژه از فینال به نمایش می گذاشت. تصوری از فرانسه هجومی در برابر پرتغالی که قدرت دفاع در برابر این مدل از بازی را نخواهد داشت. تصوری که درست هم ا زآب درآمد و فرانسوی ها طوفانی شروع کردند.

 
آنتوان گریزمن در سال 2017.

در مقابل اما پرتغال در ضدحملات اش وحشتناک بود و در دقیقه 109 و در حالی که بازی می رفت که به پنالتی ها نزدیک شود ادر با یک شوت زیبا پرتغال را جلو انداخت و قهرمان کرد. فرانسوی ها پس از گل تلاش زیادی برای جبران کردند اما عملا موفق نشدندگل خورده را جبران کنند و مقابل تماشاگران خودی جشن قهرمانی پرتغال را نظاره کردند.[۴]


قهرمانی در جام جهانی 2018ویرایش

دیدیه دشان تمام مراحل مختلف تورنمنت های بزرگ را پشت سرگذاشته و به خوبی بازی در چنین رقابت هایی را می شناسد. این جنتلمن فرانسوی با حفظ اسکلت بندی تیم ملی بجا مانده از یورو۲۰۱۶ فرانسه که در یک بازی دراماتیک قهرمانی اروپا را به پرتغالی ها واگذار کرده بود، با اضافه کردن چند جوان ،با تلفیقی از جوانی و تجربه با صرف کمترین توان و انرژی وبدون دادن تلفات ومصدومیت، به راحتی از مرحله گروهی گام به مرحله حذفی وتعیین کننده گذاشت.

دشان به خوبی به این امر واقف بود که گذر ازمرحله گروهی با کمترین صرف نیرو، انرژی و تلفات،حکم کیمیا را برای بازی درمراحل حساس وحیاتی حذفی را دارد .گرچه بیشتر کارشناسان فوتبال جهان برزیل،آلمان،آرژانتین و اسپانیا(پیش از برکناری لوپتگی) را چهار ضلع قهرمانی تصور می کردند، و پس ازآنها، فرانسه و بلژیک را نیز دارای شانس می دانستند،اما دشان بی سر وصدا و بدون هیاهو و اندک اندک تیمش با استراحت دادن مطلق به ترکیب اصلی در آخرین بازی مرحله گروهی، با کسب ۷ امتیاز ،بعنوان صدرنشین گروه D،وارد مرحله ای شد که باید مقابل آلبی سلسته ای قرار گیرد که فقط سایه ای از آن باقی مانده بود.دشان قبل از رویارویی با آرژانتین ،بدون اینکه برنامه های تاکتیکی اش رو کند، به بازی یک هشتم مقابل مسی و یارانش رسید و فرانسه از آن دیدار، استارت قهرمانی را روشن کرد.

آنها بخوبی با استفاده از مدل۱-۱-۴-۴ و در ادامه و فراتر ازاین با استفاده از سیستم تمام دفاعی ۱-۴-۵ تمامی روزنه ها وشکاف ها را بر روی بازیکنان تکنیکی و سرعتی بلژیک بستند و با یک بازی حساب شده ازمسیر بلژیک به فینال رسیدند.تنوع سیستم و تاکتیک درتیم ملی فرانسه ،یکی از عوامل مهم موفقیت خروس ها درکسب عنوان قهرمانی بود،آنها به معنی واقعی کلمه، یک تیم بودند وستاره ها ،کاملا درخدمت کار تیمی بازی می کردند.

 
قهرمانی در جام جهانی 2018.
 
کلین امباپه در حال دریافت جایزه بهترین بازیکن جوان جام جهانی 2018.

ر بازی فینال جام جهانی ۲۰۱۸ در مقابل کرواسی، برنامه ی دشان بر روی الیویه ژیرو وامباپه هدف گذاری شده بود،به همین  منظور‌مدافعین فرانسه و پوگبا با ارسال های بلند ،یا ژیرو مهاجم تنومند را درگیر بازی هوایی با مدافعین کرواسی می کردند یا امباپه را در فضای پشت استرینیچ صاحب توپ کند،تا از این طریق گریزمان را صاحب توپ می شد تا یک حمله ای را طراحی کند و یا ازحریف ضربه ایستگاهی بگیرد،که این برنامه سریعا نتیجه داد و فرانسویان ازطریق ضربه ایستگاهی به گل نخست خود دست یافتند،سپس درنیمه دوم همانگونه که انتظار می رفت، با تحلیل قوای جسمانی کروات ها،پوگبا و امباپه ازعمق دفاع از هم گسیخته کرواسی دو بار دروازه شوباشیچ را فرو ریختند. این مربی باشخصیت و به دور از شومن بازی عامیانه ، که بخوبی با بازیکنان خود ارتباط منطقی و عاطفی برقرار کرده بود،توانست با انتخاب استراتژی مناسب واتخاذ تاکتیک های ساده و به دور ازپیچیدگی های تاکتیکی دهن پرکن و‌ روز مرگی کنونی، که فوتبال را فقط در بازی مالکانه بدون خلق موقعیت می بینند ،فرانسه را پس از ۲۰ سال بربام فوتبال جهان قرار دهد،تا فوتبال جهان وارد فاز جدیدی شود.[۵]










رکوردهاویرایش

بیشترین بازی ملیویرایش

# نام دوره بازی تعداد بازی تعداد گل
۱ لیلیان تورام ۱۹۹۴–۲۰۰۸ ۱۴۲ ۲
۲ تیری هانری ۱۹۹۷–۲۰۱۰ ۱۲۳ ۵۱
۳ هوگو لوریس ۲۰۰۸- 118 0
5 مارسل دسایی ۱۹۹۳–۲۰۰۴ 116 3
4 زین الدین زیدان ۱۹۹۴–۲۰۰۶ ۱۰۸ ۳۱
۶ پاتریک ویرا ۱۹۹۷–۲۰۰۹ ۱۰۷ ۶
۷ دیدیه دشان ۱۹۸۹–۲۰۰۰ ۱۰۳ ۴
۸ لوران بلان ۱۹۸۹–۲۰۰۰ ۹۷ ۱۶
بیسنته لیزارازو ۱۹۹۲–۲۰۰۴ ۹۷ ۲
۱۰ الیویه ژیرو ۱۹۹۹–۲۰۰۶ ۱۰۰ ۴۲

بیشترین گل ملیویرایش

# نام دوره بازی تعداد گل تعداد بازی میانگین
۱ تیری هانری ۱۹۹۷–۲۰۱۰ ۵۱ ۱۲۳ ۰٫۴۱
۲ میشل پلاتینی ۱۹۷۶–۱۹۸۷ ۴۱ ۷۲ ۰٫۵۷
۴ دیوید ترزگه ۱۹۹۸–۲۰۰۸ ۳۴ ۷۱ ۰٫۴۸
۳ الیویه ژیرو ۲۰۱۱– ۴۲' ۸۹ ۰٫۳۹
زین الدین زیدان ۱۹۹۴–۲۰۰۶ ۳۱ ۱۰۸ ۰٫۲۹
۵ ژوست فونتن ۱۹۵۳–۱۹۶۰ ۳۰ ۲۱ ۱٫۴۳
ژان-پیر پاپن ۱۹۸۶–۱۹۹۵ ۳۰ ۵۴ ۰٫۵۶
۹ یوری ژورکائف ۱۹۹۳–۲۰۰۲ ۲۸ ۸۲ ۰٫۳۴
۱۰ کریم بنزما ۲۰۰۷– ۲۷ ۸۱ ۰٫۳۳
۵ آنتوان گریزمان ۲۰۲۰–۲۰۱۲ ۳۲ ۸۱ ۰٫۲۸

بازیکنانویرایش

بازیکنان کنونیویرایش

۲۳ بازیکن در لیست زیر برای جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ دعوت شده‌اند.

ش. پست بازیکن ت‌ت (سن) بازی گل باشگاه
1 دروازه‌بان هوگو لوریس ۲۶ دسامبر ۱۹۸۶ ‏(۳۴ سال) ۱۰۲ 0   تاتنهام هاتسپر (کاپیتان)
16 دروازه‌بان استیو مانداندا ۲۸ مارس ۱۹۸۵ ‏(۳۶ سال) ۲۸ 0   مارسی
23 دروازه‌بان آلفونس آرئولا ۲۷ فوریهٔ ۱۹۹۳ ‏(۲۸ سال) 0 0   فولام
2 مدافع بنژامی پاوار ۲۸ مارس ۱۹۹۶ ‏(۲۵ سال) ۱۰ {{{goals}}}   بایرن مونیخ
3 مدافع پینل کیمپمبه ۱۳ اوت ۱۹۹۵ ‏(۲۵ سال) 2 0   پاری سن ژرمن
4 مدافع رافائل واران کاپیتان دوم ۲۵ آوریل ۱۹۹۳ ‏(۲۸ سال) 41 2   رئال مادرید
5 مدافع ساموئل اومتیتی ۱۴ نوامبر ۱۹۹۳ ‏(۲۷ سال) 17 1   بارسلونا
17 مدافع عادل رامی ۲۷ دسامبر ۱۹۸۵ ‏(۳۵ سال) 34 1   مارسی
19 مدافع جبرئیل سیدیبه ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۹۲ ‏(۲۸ سال) 16 1   موناکو
21 مدافع لوکا هرناندز ۱۴ فوریهٔ ۱۹۹۶ ‏(۲۵ سال) 3 0   بایرن مونیخ
22 مدافع بنژامی مندی ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۹۴ ‏(۲۶ سال) 5 0   منچستر سیتی
6 هافبک پل پوگبا ۱۵ مارس ۱۹۹۳ ‏(۲۸ سال) 52 9   منچستر یونایتد
8 هافبک توما لمار ۱۲ نوامبر ۱۹۹۵ ‏(۲۵ سال) 10 3   اتلتیکو مادرید
12 هافبک کورنتا تولیسو ۳ اوت ۱۹۹۴ ‏(۲۶ سال) 7 0   بایرن مونیخ
13 هافبک انگولو کانته ۲۹ مارس ۱۹۹۱ ‏(۳۰ سال) 22 1   چلسی
14 هافبک بلز ماتویدی ۹ آوریل ۱۹۸۷ ‏(۳۴ سال) 65 9 اینتر میامی
15 هافبک استیون ان‌زونزی ۱۵ دسامبر ۱۹۸۸ ‏(۳۲ سال) 3 0   آ اس رم
7 مهاجم آنتوان گریزمان ۲۱ مارس ۱۹۹۱ ‏(۳۰ سال) 52 19   بارسلونا
9 مهاجم الیویه ژیرو ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۶ ‏(۳۴ سال) 72 31   چلسی
10 مهاجم کیلیان ام باپه ۲۰ دسامبر ۱۹۹۸ ‏(۲۲ سال) 13 3   پاری سن ژرمن
11 مهاجم عثمان دمبله ۱۵ مهٔ ۱۹۹۷ ‏(۲۳ سال) 10 1   بارسلونا
18 مهاجم نبیل فکیر ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۹۳ ‏(۲۷ سال) 11 2   لیون
20 مهاجم فلوریان تون ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۹۳ ‏(۲۸ سال) 3 0   مارسی

حضور در جام جهانیویرایش

FIFA World Cup record Qualification record
Year Round Position Pld W D* L GF GA Squad Pld W D L GF GA
  1930 Group stage 7th 3 1 0 2 4 3 Squad Qualified as invitees
  1934 Round of 16 9th 1 0 0 1 2 3 Squad 1 1 0 0 6 1
  1938 Quarter-finals 6th 2 1 0 1 4 4 Squad Qualified as hosts
  1950 Originally did not qualify, then invited, later withdrew 3 0 2 1 4 5
  1954 Group stage 11th 2 1 0 1 3 3 Squad 4 4 0 0 20 4
  1958 Third place 3rd 6 4 0 2 23 15 Squad 4 3 1 0 19 4
  1962 Did not qualify 5 3 0 2 10 4
  1966 Group stage 13th 3 0 1 2 2 5 Squad 6 5 0 1 9 2
  1970 Did not qualify 4 2 0 2 6 4
  1974 4 1 1 2 3 5
  1978 Group stage 12th 3 1 0 2 5 5 Squad 4 2 1 1 7 4
  1982 Fourth place 4th 7 3 2 2 16 12 Squad 8 5 0 3 20 8
  1986 Third place 3rd 7 4 2 1 12 6 Squad 8 5 1 2 15 4
  1990 Did not qualify 8 3 3 2 10 7
  1994 10 6 1 3 17 10
  1998 Champions 1st 7 6 1 0 15 2 Squad Qualified as hosts
    2002 Group stage 28th 3 0 1 2 0 3 Squad Qualified as defending champions
  2006 Runners-up 2nd 7 4 3 0 9 3 Squad 10 5 5 0 14 2
  2010 Group stage 29th 3 0 1 2 1 4 Squad 12 7 4 1 20 10
  2014 Quarter-finals 7th 5 3 1 1 10 3 Squad 10 6 2 2 18 8
  2018 Champions 1st 7 6 1 0 14 6 Squad 10 7 2 1 18 6
  2022 To be determined To be determined
      2026 2026
Total 2 Titles 15/21 66 34 13 19 120 77 111 65 23 23 216 88

پیوند به بیرونویرایش

  1. «فرانسه». متافوتبال. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۰۱.
  2. Welle (www.dw.com)، Deutsche. «دفاع اسپانیا از قهرمانی • جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ | DW | 05.06.2016». DW.COM. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۰۱.
  3. 10 (۲۰۱۴-۰۷-۰۵). «سرمربي فرانسه:‌ تا پايان تلاش كرديم». ایرنا. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۰۱.
  4. «پرتغال 1 - 0 فرانسه / تیم ملی پرتغال قهرمان یورو شد».
  5. «اختصاصی/ نقش تاکتیک ها و خلاقیت دشان،در مسیر قهرمانی فرانسه». فرتاک ورزشی. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۰۱.