جنگ ایران و عثمانی (۱۵۹۰–۱۵۷۸)

جنگ ایران و عثمانی (۱۵۹۰–۱۵۷۸) جنگی بود میان ایران زیر فرمان شاه محمد خدابنده و پس از آن شاه عباس یکم و امپراتوری عثمانی زیر فرمان سلطان مراد سوم درگرفت.این جنگ از ۱۵۷۷-۷۸ آغاز شده و تا ۱۵۹۰ ادامه داشت. امپراتوری عثمانی جنگ را با هدف تسخیر آذربایجان و قفقاز آغاز کرد.این جنگ برای سالها به طول انجامید و عثمانیان موفق شدند تا مناطق تفلیس (در ۱۵۷۸) را بدست آورند.

جنگ ایران و عثمانی (۱۵۹۰–۱۵۷۸)
بخشی از جنگ‌های ایران و عثمانی
OttomanEmpireIn1683.png
تاریخ۱۵۷۸ تا ۱۵۹۰
موقعیت
نتایج پیروزی عثمانیان:معاهده فرهاد پاشا
طرف‌های درگیر
Safavid Flag.svg صفویان Ottoman flag.svg امپراطوری عثمانی
فرماندهان و رهبران
Safavid Flag.svg شاه محمد خدابنده
Safavid Flag.svg شاه عباس یکم
Ottoman flag.svg سلطان مراد سوم
قوا
۰۰۰'۹۰ ۰۰۰'۲۰۰
تلفات و ضایعات
۰۰۰'۱۰ ۰۰۰'۳

ادامه پیشروی ها منجر به "اشغال تبریز بدست عثمانی‌ها" در سال ۱۵۸۵ شد. در همین سال آنها قارص را زیر سلطه خود برده و منطقه گرجستان را بکلی خراج‌گذار خود گردانند. در نتیجه این جنگ، عثمانیان توانستند بخش عمده‌ای از آذربایجان و قفقاز را تا نزدیکی دریای خزر تصرف کنند. پیمان صلح میان ایران و عثمانی در تاریخ ۲۱ می ۱۵۹۰ منعقد شد و در آن ایران پذیرفت تا از آن پس در سرزمین عثمانی مذهب شیعه را تبلیغ نکند و همچنین سنی مذهبان داخل کشور را مورد آزار و اذیت قرار ندهد.

برای مطالعهٔ بیشترویرایش

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ottoman–Safavid War (۱۵۷۸–۱۵۹۰)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۵ دی ۱۳۸۹.